Wild food that has been eaten since childhood still likes the same.

ถ้าพูดถึง “ตลาดหนองหมื่นถ่าน” สิ่งที่เรานึกถึงก่อนเลยคือบรรยากาศตลาดบ้านๆ ที่เดินแล้วได้กลิ่นอาหารลอยมาเรื่อยๆ โดยเฉพาะโซนสำรับอาหารป่า บางร้านจัดเต็มเป็นโต๊ะกลางแจ้ง มีทั้งเนื้อย่าง ลาบ น้ำพริก ผักสด วางเรียงให้เลือกหยิบหรือสั่งเป็นชุด กินเพลินแบบไม่ต้องคิดเยอะเลย เมนูที่อยากเชียร์ให้ลอง (ถ้าเจอในตลาดหนองหมื่นถ่าน) คือ “รังผึ้งทอดหรือย่าง” ตัวรังจะเป็นสีน้ำตาลทอง พอใกล้ๆ จะเห็นตัวอ่อนผึ้งกับไข่ผึ้งอยู่ข้างใน จุดเด่นคือความหอมมัน คล้ายๆ ถั่วๆ มันๆ และมีความกรุบเบาๆ ตรงขอบรัง ถ้าเป็นแบบทอดจะหอมและกรอบกว่า ส่วนแบบย่างจะได้กลิ่นรมควันนิดๆ กินกับผักสดแล้วตัดเลี่ยนดีมาก เวลาเลือกซื้อ/สั่ง เรามีทริคเล็กๆ จากประสบการณ์ส่วนตัว: - ถ้าชอบกรอบๆ ให้เลือกแบบทอด และขอให้ทำใหม่ๆ จะฟินที่สุด - ถ้ากลัวมันเกินไป เลือกแบบย่าง แล้วกินคู่กับน้ำพริกและผักสด - มองหาชิ้นที่สีออกทองสม่ำเสมอ ไม่อมน้ำมันมาก (กรณีทอด) อีกอย่างที่เข้ากันมากคือ “ลาบ” กับ “เนื้อย่าง” เพราะรสเผ็ดเปรี้ยวของลาบช่วยดึงความมันของรังผึ้งได้ดี ส่วนเนื้อย่างเอาไว้แกล้มๆ ทำให้มื้อนั้นครบทั้งเผ็ด ทั้งหอม ทั้งมัน และสดชื่นจากผักพื้นบ้าน ถ้าเจอน้ำพริกหลายแบบในตลาดหนองหมื่นถ่าน แนะนำให้ลองชิมก่อนเลือก เพราะบางร้านเค็มนำ บางร้านเผ็ดนำ แล้วแต่สไตล์ สำหรับคนที่ไม่เคยกินอาหารป่ามาก่อน แนะนำเริ่มจากสั่งจานเล็กหรือแชร์กับเพื่อนก่อน จะได้ลองรสชาติแบบไม่กดดัน พอเริ่มชอบแล้วค่อยจัดสำรับใหญ่ๆ ก็ได้ โดยรวมถ้าถามว่าไปตลาดหนองหมื่นถ่านแล้วควรกินอะไร เราว่าของที่ทำให้รู้สึก “เป็นอาหารป่าจริงๆ” คือรังผึ้งทอด/ย่างนี่แหละ กินแล้วนึกถึงตอนเด็กๆ ทันที ใครเคยกินเหมือนกันหรือมีร้านประจำในตลาดหนองหมื่นถ่าน แวะมาแชร์กันได้นะ