Grow up in college.📚🎓📖
In the first year, we were so crazy! A new shop shirt, a bright face full of dreams. I want to try. I want to know everything, but only when I really use it... I know that "freedom" is not always easy. 🥲
From the time I woke up, I had to set the clock.
From where there used to be breakfast on the table, it became boiled noodle at noon because it was lazy to go out to buy, hahahaha
But what really grew up was "mind."
We started learning to be alone.
Start to know time management.
Start to know that life doesn't always have good friends or bright days.
Sometimes it goes through tired days, discouraged days, hurt by trustees, but it makes us much stronger. 💪
When we look back at ourselves from year one until now, we've seen a lot of change, from people who are afraid of being alone, to people who love peace, from people who are afraid of starting, to people who are ready to fight every opportunity that comes their way.
College life teaches us a lot of things: self-love, self-selection, self-rejection, and no longer getting out of trouble. 🌻
Now, enough to say - "We've actually grown up." 💖
ถ้าพูดถึง “ห้องเรียนในมหาลัย” ตอนปี 1 ของเรา ความรู้สึกมันทั้งตื่นเต้นและแอบหลงทางนิด ๆ เลยค่ะ ตอนเข้าห้องเรียนครั้งแรกจะมีฟีลเหมือนเริ่มเกมใหม่ ทุกอย่างใหม่หมด: ห้องใหญ่ขึ้น คนเยอะขึ้น อาจารย์สอนเร็วขึ้น และบรรยากาศมันจริงจังกว่าตอนมัธยมมาก ๆ บางวิชานั่งไปก็ยังงงว่า…นี่เราเรียนทันไหมนะ สิ่งที่ต่างชัดที่สุดคือ “ความรับผิดชอบ” ในห้องเรียนมหาลัยไม่มีใครคอยตามว่าเราอ่านหนังสือหรือยัง ไม่ค่อยมีครูประจำชั้นคอยเตือน งานมาเป็นชุด ๆ ทั้งรายงาน ควิซ กลุ่มพรีเซนต์ แล้วก็สอบย่อยที่โผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัว เคยมีช่วงที่เราคิดว่าแค่เข้าเรียนก็พอ สุดท้ายคะแนนควิซหล่นจนต้องรีบปรับตัวเลยค่ะ ทริคเล็ก ๆ ที่ช่วยเราในห้องเรียนมหาลัยคือ 1) เลือกนั่งให้เหมาะกับตัวเอง: ถ้าเป็นคนวอกแวกง่าย เราจะพยายามนั่งหน้า ๆ หรืออย่างน้อยกลางห้อง จะโฟกัสดีขึ้นมาก 2) จดโน้ตแบบ “คำถาม-คำตอบ”: แทนที่จะจดทุกอย่าง เราจะจดหัวข้อ แล้วเติมคำถามตัวเอง เช่น “สูตรนี้ใช้ตอนไหน?” “ข้อนี้หลอกตรงไหน?” ทำให้ทบทวนง่ายขึ้น 3) เตรียมของให้พร้อม: มีช่วงหนึ่งเราใช้เครื่องคิดเลข CASIO กับสมุดจดจนชิน พอวันไหนลืมคือเคว้งเลย (โดยเฉพาะวิชาคำนวณ) ตอนหลังเลยจัดกระเป๋าตั้งแต่คืนก่อน 4) น้ำ/ของกินช่วยชีวิต: วันเรียนยาว ๆ เรามักพกน้ำติดตัวตลอด บางวันมีขวดน้ำหวานอย่าง B-ing ก็ช่วยให้ไม่เพลียเกินไป แต่ก็พยายามบาลานซ์ไม่ให้หวานทุกวันค่ะ อีกอย่างที่โตขึ้นมากคือ “การทำงานกลุ่ม” ในห้องเรียนมหาลัยมันสอนการสื่อสารแบบผู้ใหญ่จริง ๆ บางกลุ่มดีมาก บางกลุ่มก็ทำให้เราได้ฝึกใจเย็นและฝึกพูดตรง ๆ แบบไม่ทำร้ายกัน เราเริ่มเรียนรู้ว่าการทวงงานไม่ใช่การน่ารำคาญ แต่มันคือความรับผิดชอบร่วมกัน และถ้ารู้สึกไม่ไหวก็ต้องกล้าบอก ไม่แบกไว้คนเดียว สุดท้ายสำหรับคนที่กำลังกลัวห้องเรียนมหาลัยเหมือนเราในตอนนั้น อยากบอกว่า “มันไม่ต้องเก่งตั้งแต่วันแรก” แค่ค่อย ๆ หาแพทเทิร์นที่เหมาะกับตัวเอง เข้าเรียนสม่ำเสมอ กล้าถามเวลาไม่เข้าใจ แล้วให้เวลาตัวเองปรับตัว เดี๋ยววันหนึ่งจะหันกลับมารู้สึกเหมือนกันว่า…เราโตขึ้นจริง ๆ แล้วค่ะ
