รีวิวหนังสือ แกนั่นแหละ…ฆ่า

ดีนะ แต่ก็ไม่เท่า “คดีมาตกรรมปริศนากับนกฟลามิงโก” จากนักเขียนคนเดียวกัน หรือผมอาจจะคาดหวังมากเกินไป

용의자들 | แกนั่นแหละ…ฆ่า

8 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ★

พบศพ “ฮย็อนยูจอง” เด็กสาวที่หายตัวไปในอะพาร์ตเมนต์ร้างที่ยังสร้างไม่เสร็จ ตำรวจลงความเห็นว่าเป็นการฆาตกรรมโดยมีผู้ต้องสงสัย 5 คนคือ เพื่อนสนิท พ่อ ครู แฟน และแม่ของแฟน ทุกคนดูน่าสงสัยหมด และมีแรงจูงใจที่ต่างกันออกไป ตกลงแล้วใครเป็นฆาตกร ก็คงต้องไปลองอ่านกันเองแล้วแหละครับ

พล็อต/เนื้อเรื่องดี สนุก การสืบสวนไม่ได้เข้มข้นเหมือนฟรามิงโกนะ คนละแบบกันเลย ตัวคดีไม่ซับซ้อน อ่านง่าย เข้าใจง่าย

การดำเนินเรื่องไม่ได้รวดเร็วมาก เป็นการดำเนินเรื่องแบบเล่าถึงตัวผู้ต้องสงสัย 5 คนว่ามีความสัมพันธ์กับเหยื่อยังไงบ้าง คิดยังไงกับเหยื่อ และเป็นการสอบสวนหาพยานที่อยู่หรือพิรุธอะไรก็แล้วแต่ให้จับได้สลับกันไป ในช่วงแรก ๆ ที่อ่านแต่ละคนดูไม่มีค่อยมีแรงจูงใจเลย แต่ก็ยังมีความน่าสงสัยอยู่ เพราะรู้ว่าสิ่งที่ให้การกับตำรวจมันต้องมีอะไรแอบแฝงอยู่ พออ่าน ๆ ไปก็เริ่มห็นแรงจูงใจของแต่ละคนชัดขึ้นทำให้เดายากว่าใครเป็นฆาตกรกันแน่ อ่านแล้วอยากรู้ว่าคนต่อ ๆ ใครจะเป็นยังไง ทำให้ติดมือมาก ๆ อ่านได้เพลิน ๆ ไม่น่าเบื่อ

การเดาทางเดายากนะ ไม่รู้เลยว่าผู้ต้องสงสัยแต่ละคนคิดหรือทำอะไรกับเหยื่อไว้บ้าง หรือเหยื่อทำอะไรไว้ ส่วนการเดาตัวฆาตกรก็ยากเช่นกัน ตอนเปิดเผยมาก็พีคอยู่ประมาณนึง แต่ใด ๆ คือไม่ได้มีอะไรว้าวเลย

ตอนเปิดเผยตัวฆากรจบไปแล้วแล้วจะมีการเปิดเผยเรื่องบางอย่างอีก ก็พีคอยู่นะ แต่ไม่ถึงกับว้าวเช่นกัน เอาจริงผมคิดว่าจะมีการหักมุมไปเฉลยตัวฆาตกรอีกคนที่ไม่ใช่คนที่เฉลยไปแลัว แต่ก็ไม่มี

โดยรวมดี สนุก อ่านง่าย ไม่น่าเบื่อ แต่ก็ไม่ได้ว้าว ไม่ได้มีความหักมุมจึ้ง ๆ เหมือนในฟรามิงโก แต่ก็ยังอยู่ในเกณฑ์ที่ชอบครับ

ผู้เขียน : ชองแฮยอน

ผู้แปล : วาสนา จันทะทัง

สำนักพิมพ์ : Prism

หมวด : วรรณกรรมแปล

#นิยายสืบสวนสอบสวน #นิยายฆาตรกรรม #แกนั่นแหละฆ่า #용의자들 #ชองแฮยอน