อยู่ ๆ ความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมา เป็นฉากเป็นตอนอยู่ในหัว เสมือนดั่งกับพล๊อตนิยายที่ถูกแต่งขึ้นมาใหม่ ที่มันไม่เคยมีอยู่จริงที่ข้างนอกนี่ นอกชีวิตนี้ . ภาพ เสียง อารมณ์ ความรู้สึกเริ่มมา อาการทางร่างกายเริ่มปรากฏ ใจสั่น อุ่นร้อนระอุ หนักอึ้งที่อกซ้าย . ตอนแรกกลับเป็น “ผู้เล่น” แสดง

เราไม่มีวันเห็นผลกระทบของ “อคติ” ก็ต่อเมื่อ เราไม่เห็นว่า มัน “มีอคติ” เสมือนกับปลาที่ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ในน้ำ จนกว่าจะมีคนหยิบมันออกมา . คนเราเองก็เช่นกัน ที่ไม่เห็นว่ามันเป็นเพียงแค่อารมณ์ความรู้สึก และหลงเชื่อกับความคิดในหัวที่บรรจงสร้างมันขึ้นมา มันดูจริง แต่มันไม่ใช่ของจริง มันด

ในระหว่างกำลังยืนรีดผ้าอยู่นั้น เสียงในหัวก็บรรเลงเรื่องราวต่าง ๆ ไป แล้วก็เปลียนเรื่องใหม่ไม่เคยซ้ำกัน วนดั่งเครื่องเล่นเทป หรือคลื่นวิทยุที่จูนสัญญาณไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง สิ่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้น . ”ทำไมต้องใช้ชีวิตแบบนั้นด้วยวะ ทำไมต้องเป็นแบบนั้น ทำไมไม่เคยทำตามที่อยากให้ทำสักที“ บลา ๆ

”ไม่ว่านานแค่ไหนผมก็จะรอน้องเขาครับพี่“ สิ้นสุดประโยคนั้น น้ำเสียง แววตาเล็กที่มุ่งมั่น ฉันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของรุ่นน้องผู้ชายตรงหน้าว่า ”เขาได้เลือกผู้หญิงคนนั้นแล้วจริงๆ“ ล่าสุดเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันได้ไปงานเลี้ยงรุ่นของกลุ่มที่เรียนโปรแกรม ๆ หนึ่งมา เรานัดรวมกันตอนต้นปี หากแต่ไม

ความสุขเล็ก ๆ ในแต่ละปี คือการได้ส่งโปสการ์ดหาเพื่อนแปลกหน้าที่รู้จักกันแค่เพียงผ่านกระดาษใบเดียวกับข้อความสั้น ๆ ไม่กี่โยค แต่ได้ใจความและเข้าเรื่อง แค่ได้ส่งโปสการ์ดหาใครสักคน เท่ากับช่วงเวลาที่อยากเล่าให้ใครได้ฟังผ่านข้อความก็สุขเกินพอแล้ว ^^ #โปสการ์ด #lemon8ไดอารี่ #Lemon8ฮาวทู

"พี่จำเรื่องวันนั้นที่เราติดไฟแดงตอนฝนตกได้ไหม" เรานั่งอยู่บนเก้าอี้คนละตัว พร้อมบนโต๊ะมีแก้วชาสองใบในนั้นเป็นชามะลิส่งกลิ่นหอมอ่อนจาง ๆ "อืม จำได้สิ ทำไมหรอ อย่าบอกว่าแกเข็นรถมอเตอร์ไซค์กลับห้องนะเว้ย" รุ่นพี่ทำหน้าตาตื่น จนชาในแก้วเกือบจะหกใส่ตัว "จะบ้าหรอ ฉันก็ขับมันกล

“ฉันไปเจอเธอคนนั้นมาด้วยนะ” ฉันเอ่ยปากบอกเล่ากับรุ่นพี่ออกไป เรานั่งข้างกัน คืนดึกสงัด ไม่มีชา มีเพียงแค่คนสองคนที่กำลังยืนมองท้องฟ้าที่บนนั้นกำลังมีไฟของเครื่องบินกำลังบินผ่านหน้าไปอย่างช้า ๆ “แล้วแกเป็นยังไงบ้างละ” รุ่นพี่ถามกลับ แต่ตายังคงจดจ้องไปยังท้องฟ้าที่มืดทมึนเทานั่น “ความรู้สึกของ

การได้ใช้ความรู้สึกกับใครสักคนเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมมากแค่ไหน หัวใจที่เต้นผิดจังหวะ อารมณ์ ความรู้สึกที่อุ่นร้อนอยู่ในอก เสมือนไฟที่ถูกก่อขึ้นอีกครั้ง และกว่าจะมอดไป คงค่อย ๆ เหลือเพียงเถ้าถ่านที่ยังคงอุ่นร้อนระอุอยู่แบบนั้น จนกว่ามันจะค่อย ๆ ระเหยอุ่นเย็นลงไป จนกระทั่งดับสนิท ฉันกำลังรู้สึกแบบนี้

สองขาก้าวเดินมั่นคง สายตามุ่งตรงไปเบื้องหน้า เสียงเท้าก้าวฉับว่องไว แววตาดูเปล่งประกาย เสียงหัวเราะขบขันอันสดใสไม่คิดเหนียมอาย ความสุขอยู่เพียงเบื้องหน้า แค่วิ่งไขว่คว้าก็ได้ซึ่งมันมา อยากให้เธอได้เก็บเอาไว้ หรือฝากเพียงฉันไว้ก็ย่อมได้ หากวันหนึ่งเธอต้องการมันเมื่อใด ฉันพร้อมจะหยิบมาบอ

ความงามของดอกไม้ มันไม่ได้อยู่ที่ใครจะให้ความหมายมัน หรือบอกว่ามันต้องงามยังไง แต่ดอกไม้มันก็งามด้วยตัวของมันเองอยู่อย่างนั้น มันเลยไม่จำเป็น “ต้องงามไปเพื่อใคร” : กูนี่แหละเขียน #ดอกไม้แสนสวย #ดอกไม้สวยงาม #ดอกไม้ความหมายดีๆ #ดอกสวย #ติดเทรนด์