คืนหนึ่งในงานเลี้ยง

”ไม่ว่านานแค่ไหนผมก็จะรอน้องเขาครับพี่“

สิ้นสุดประโยคนั้น น้ำเสียง แววตาเล็กที่มุ่งมั่น ฉันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของรุ่นน้องผู้ชายตรงหน้าว่า ”เขาได้เลือกผู้หญิงคนนั้นแล้วจริงๆ“

ล่าสุดเมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันได้ไปงานเลี้ยงรุ่นของกลุ่มที่เรียนโปรแกรม ๆ หนึ่งมา เรานัดรวมกันตอนต้นปี หากแต่ไม่บ่อยมากนักที่ฉันจะพาตัวเองมาอยู่ในพื้นที่แบบนี้ ฉันเป็นคนที่นิยามว่าตัวเองเข้าสังคมไม่เก่ง พูดไม่เป็น ไม่รู้จะชวนคุยยังไง ถ้าไม่มีคนที่คุ้นเคยกันไป ก็คงจะไม่เห็นฉันในที่นั่นวันนั้น แต่ด้วยความรบเร้า หรือก็นะ ฉันหมดข้ออ้างที่จะไม่พาตัวเองไปได้สะทีน่ะสิ เลยต้องไป

ฉันรู้ว่าฉันไปได้หมดทุกที่ แค่เลือกที่ที่จะไป แต่ครั้งนี้ก็เลือกที่จะทำอะไรใหม่ ๆ ในปีนี้บ้าง เลยตัดสินใจบอกรุ่นพี่คนนึงกลับไปว่านัดครั้งนี้ฉันจะไปให้ได้ และก็เอาตัวเองมาได้จริง ๆ มันเป็นวันที่ฉันประทับใจมาก ๆ วันนึงเลยล่ะ

แต่มันกลับแปลกไป ฉันกลับกลายเป็นใครคนนึงที่สามารถชวนคนเปิดประเด็นพูดได้ และหนึ่งในนั้นคือ หัวข้อที่ตั้งใจจะเอามาเล่าในวันนี้

มีรุ่งน้องคนนึงในกลุ่ม เขาได้พูดบอกกับฉันว่าเขากำลังตามจีบน้องผู้หญิงคนนึงอยู่ ในตอนนั้นฉันกลับรู้สึกแปลกใจ และก็ถามน้องเขาไปหลายอย่าง

แต่สิ่งที่ฉันสัมผัสได้อย่างหนึ่งคือ เขาดูมุ่งมั่นมาก ๆ ถึงแม้ลึก ๆ ข้างในนั้นแล้วอาจมีบางอย่างซุกซ่อนอยู่ มันอาจจะมีบางอย่างที่ยังพูดออกมาไม่หมด แต่เท่าที่ได้ยินได้ฟัง ก็เห็นถึงความตั้งใจของน้องผู้ชายคนนี้มาก ๆ เลยล่ะ

และฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นที่สนับสนุนให้เขาได้จีบน้องผู้หญิงคนนั้นให้ติดให้ได้ ถึงแม้ว่าตอนนี้ทุกคนรอบตัวจะสนับสนุนแรงเชียร์มากแค่ไหน แต่น้องผู้หญิงคนนั้นกลับยังคงเงียบเสมอมา ไร้ซึ่งการตอบกลับอีกคน

หากแต่น้องผู้ชายคนนี้ก็มั่นคง ว่าเขาจะรอน้องคนนี้ไม่ว่าแค่ไหนก็จะรอ มันฟังดูไม่ค่อยเชื่อหูนะ เพราะน้องคนนี้หน้าตาดีอย่างบอกไม่ถูก ไม่แปลกถ้าสาว ๆ จะเยอะพอตัว แต่ก็นะ เจ้าตัวก็มั่นใจสุด ๆ มุ่งมั่นมากมายที่จะพัฒนาตัวเอง และทำตัวเองให้พร้อมสำหรับน้องผู้หญิงคนนั้น

ยังไงก็เอาใจช่วยนะไอ้หนุ่ม แกทำได้ พี่เชียร์เต็มที่เลยล่ะ พร้อมรอการ์ดงานแต่ง ^^ #งานเลี้ยงรุ่น #เล่าประสบการณ์