Sea nautilus and duck-billed clams

ถ้าเพิ่งเริ่มเข้าวงการ “หอยโข่งทะเล” (หลายคนเรียกหอยลำโพง/หอยโจงโดง) บอกเลยว่าจุดเด่นคือเนื้อหวานๆ กรุบๆ เคี้ยวเพลิน แต่ต้องเลือกและทำให้ถูกถึงจะอร่อยและไม่คาวค่ะ วิธีสังเกตหอยโข่งทะเลให้สด (จากที่เคยซื้อเป็นกองบนถาด เปลือกสีน้ำตาลอ่อนมีลายเข้มเป็นริ้วๆ) คือเลือกตัวที่เปลือกไม่แตก ไม่มีกลิ่นแรงผิดปกติ และถ้าเป็นหอยมีชีวิตจะรู้สึกว่าตัวแน่นๆ หนักมือ เวลาล้างฉันจะขัดเปลือกด้วยแปรงให้น้ำไหลผ่านร่องลาย แล้วแช่น้ำเกลือสักพักให้คายทรายก่อน การลวกให้หวานกรุบ: ต้มน้ำให้เดือด ใส่เกลือเล็กน้อย แล้วลวกแบบเร็วๆ พอสุก (อย่านานเกินไปเพราะจะแข็งเหนียว) จากนั้นแช่น้ำเย็นทันทีเพื่อหยุดความร้อน เนื้อจะเด้งขึ้น เวลากินจะหอมหวานกว่าเดิม ไอเดียเมนูที่เข้ากับหอยลำโพงมากๆ - ยำหอยโข่งทะเล: ลวกแล้วคลุกน้ำยำเปรี้ยวเผ็ด ใส่หอมแดง ผักชี พริกคั่ว - ผัดฉ่า: หอมเครื่องกระชาย ใบกะเพรา พริกไทยอ่อน เหมาะกับวันที่อยากได้รสจัด - จิ้มวาซาบิ: ถ้าหอยสดจริง เนื้อหวานๆ จิ้มซีอิ๊ว+วาซาบิ คือจบ ส่วน “หอยปากเป็ดผัดถั่วงอก” ที่เห็นเป็นกองหอยเล็กๆ เปลือกเขียวอมน้ำตาลคลุกกับถั่วงอก/รากพืชสีอ่อน เมนูนี้จะเด่นที่ความหอมกระทะและความกรุบของถั่วงอก รสชาติจะต่างจากหอยโข่งทะเลตรงที่หอยปากเป็ดตัวเล็ก กินง่าย ได้อารมณ์กับข้าวมากกว่า และมักจะปรุงสุกมาแล้วแบบผัดๆ ไม่ค่อยนิยมเอาไปจิ้มวาซาบิเท่าหอยลำโพง ทริคเลี่ยงความคาว (ใช้ได้ทั้งสองแบบ): ล้างให้สะอาดก่อนปรุง ใส่ขิง/ตะไคร้ช่วยดับกลิ่น และอย่าปรุงนานจนเนื้อหดแข็ง สุดท้ายถ้าได้กินแถวอ่าวลึกหรือร้านซีฟู้ดท้องถิ่น ลองสั่งทั้งหอยโข่งทะเลกับหอยปากเป็ดมาเทียบกัน จะรู้เลยว่าเนื้อสัมผัสต่างกันคนละสไตล์ แต่ทั้งคู่คืออร่อยคนละแบบค่ะ