โตขึ้นอาจไม่ได้ดูน่ารักเหมือนเดิม...
สิ่งที่หนักใจ สำหรับแม่จอย เอวาน้อย 4 ขวบ 6 เดือน
" เรื่องการพูด " 😅 เอวาพูดเก่งมาก เก่ง ณ ที่นี้รวมถึง
ถอยคำที่ดูเหมือนผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่ที่พูดแบบห้วนๆ
เอวา พูดเก่ง แต่ไม่ถึงขั้น ช่างพูด ช่างเจรจา เพราะน้องจะติดพูดห้วน ไม่ค่อยมีหางเสียง ไม่ค่อยมีคำลงท้าย
ยกเว้นแม่ดุ ก็จะกลับมาพูดมีหางเสียง ทำเสียงหวาน เสียงอ้อน 🤣
ตอ น 1 ขวบ ก็ดูเป็นเด็กพัฒนาการดี
ตอน 2 ขวบ ก็ดูเป็นเด็กช่างพูด
ตอน 3 ขวบ เริ่มล่ะ เริ่มพูดถอยคำ น้ำเสียง เหมือนผู้ใหญ่
ตอนนี้ 4 ขวบ พูดห้วนมากขึ้น แม่พยายามติ พยายามสอนน้อง เพราะมันเริ่มดู ไม่น่ารัก ไม่ได้ดูเป็นเด็กช่างพูด ช่างคุย มันกลายเป็นดูก้าวร้าว และ ดูไม่มีมารยาท 😓
ก็แค่เด็ก 4 ขวบ จะเอาอะไรกับเด็ก
ประโยคนี้ ฆ่าจิตใต้สำนึกที่ดีไปแล้วหลายคน..
การถูกปล่อยผ่าน ละเลย ไม่สนใจ เป็นบ่อเกิดของนิสัยแย่ๆ ที่จะติดตัวเขาไปจนตาย อะไรสอนได้ตอนนี้คือต้องรีบสอน ไม่ใช่ ก็แค่เด็ก
ตัวแม่เอง เริ่มมองเห็นปัญหา ถึงรู้สึกหนักใจ และพยายามแก้ไข ทุกวันนี้ เวลาเอาขึ้นเสียง หรือพูดไม่ดี แม่จะถามกลับทันที หนูอยากให้แม่ ทำแบบหนูไม?
แม่จะขึ้นเสียง จะพูดดัง จะด่าเอวาทุกวัน ดีไมลูก?
เอวาก็จะนิ่งขึ้น แล้วบอกว่าไม่สมควรทำ เขาก็จะขอโทษแม่ทันที
พฤติกรรมบางอย่าง มันคงมีช่วงเวลาของมัน ทำได้
ทำไม่ได้แล้วน่ะ
สอนตอนที่มีเวลาสอน พ่อแม่ควรสั่งสอนลูก นั้นเป็นหน้าที่หลัก เมื่อเขาไปโรงเรียนแม่พิมพ์ที่ดีก็จะสั่งสอนอีกช่องทาง และช่องทางสุดท้าย ท้ายสุด คือสังคม ข้อสุดท้ายนี้น่ากลัวมากค่ะ คำสั่งสอนจากสังคม เปลี่ยนชีวิตคนทั้งชีวิตได้เลย
การดูแลและสอนลูกในวัยเด็กถือเป็นเรื่องที่สำคัญมาก เมื่อลูกเริ่มพูดห้วน เหมือนไม่ใส่ใจคำลงท้ายหรือคำหวาน ๆ ที่ทำให้การสื่อสารน่ารักขึ้น การลงโทษอย่างแรงหรือใช้คำพูดที่รุนแรงกลับอาจทำให้เด็กเก็บตัวและเงียบมากขึ้น แนะนำว่าควรนำวิธีการสื่อสารแบบเปิดใจมาใช้ เช่น ถามลูกว่าเขารู้สึกอย่างไรเมื่อพูดแบบนั้น ช่วยให้ลูกรู้จักความรู้สึกของตัวเองและผู้อื่นมากขึ้น นอกจากนี้ การฝึกให้ลูกได้เรียนรู้คำพูดที่เหมาะสมในบริบทต่าง ๆ เช่น ที่บ้าน โรงเรียน หรือกับเพื่อน จะช่วยเสริมสร้างมารยาททางสังคมได้เป็นอย่างดี พ่อแม่ควรสังเกตลักษณะนิสัยและพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของลูก โดยให้กำลังใจเมื่อเขาพูดจาดีและใช้คำสุภาพ ขอเน้นย้ำว่าการสอนลูกไม่ควรใช้ความรุนแรงหรือการตะโกน เพราะจะทำให้เกิดความเครียดและส่งผลเสียต่อสุขภาพจิตเด็กในระยะยาว ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่เด็กเห็นและได้รับจากสังคมรอบตัว เช่น ครู เพื่อน หรือสื่อที่เข้าถึงได้ ล้วนช่วยนิยมหรือเปลี่ยนนิสัยของเด็กได้ทั้งในทางบวกและลบ พ่อแม่จึงควรเป็นผู้ช่วยสนับสนุนและนักสังเกตการณ์ที่ดี เพื่อปรับแนวทางการสอนให้เข้ากับพัฒนาการของลูกอย่างเหมาะสม ในฐานะแม่บ้านที่เคยเจอปัญหาเช่นนี้มาก่อน ฉันพบว่าการอดทนและให้คำอธิบายด้วยความรัก ย้ำเตือนบ่อย ๆ ถึงมารยาทและคำพูดที่เหมาะสม ทำให้ลูกเข้าใจและค่อย ๆ ปรับปรุงตัวเองได้ การเปลี่ยนแปลงนี้อาจต้องใช้เวลา แต่ถ้าทำสม่ำเสมอ พฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมจะลดน้อยลง และลูกก็จะสามารถพูดจาด้วยความสุภาพ เสริมความน่ารักในแบบของเขาได้อีกครั้ง
