“ พรุ่งนี้ค่อยทำ พอพรุ่งนี้ก็ไม่ทำอีกละ ”

ผมเชื่อว่าหลายคนมีนิสัย "พรุ่งนี้ค่อยทำ" เกิดขึ้นกับตัวเองเป็นประจำเหมือนกันนะครับ ซึ่งสาเหตุหลักมักจะมาจากสมองที่กลัวการเปลี่ยนแปลงหรือกลัวการออกจากพื้นที่ปลอดภัยของตัวเอง ทำให้เราอยากเลื่อนงานออกไปเรื่อยๆ แม้ว่าจะรู้ว่าเป็นการทำร้ายเป้าหมายของเราก็ตาม สิ่งที่ช่วยผมได้มากคือการเข้าใจว่า ความรู้สึก "ปลอดภัย" ที่สมองสร้างขึ้นนั้นเป็นกลไกป้องกันตัวเอง ไม่ใช่ข้ออ้างในการไม่ทำอะไร การที่ต้องผลักดันตัวเองทำสิ่งใหม่ๆ ให้ได้ แม้ใจจะต่อต้านขึ้นมา ต้องบอกตัวเองให้ชัดเจนว่าการลงมือทำทันทีนั้นจะช่วยให้เราก้าวข้ามความกลัวและสร้างนิสัยที่ดีขึ้นในระยะยาว ผมเริ่มจากการตั้งเป้าหมายเล็กๆ เช่น การบันทึกคลิปวิดีโอจนกว่าจะครบ 100 คลิป แม้ฝีมือยังไม่ดี แต่การลงมือทำซ้ำๆ ทำให้เกิดความชำนาญ และสมองค่อยๆ ยอมรับว่าสิ่งนี้ปลอดภัยและเป็นประโยชน์ วิธีนี้ทำให้ผมมีวินัยและลดนิสัยผัดวันได้มากขึ้น นอกจากนี้ การเตือนตัวเองถึงประโยชน์และความปลอดภัยจากการลงมือทำช่วยเพิ่มแรงจูงใจได้เยอะ ผมจึงแนะนำให้เขียนข้อดีของการทำสิ่งนั้นลงไปหรือพูดกับตัวเองทุกครั้งก่อนเริ่ม เพื่อกระตุ้นให้ใจเราเชื่อมันว่าสิ่งที่เรากำลังทำเป็นสิ่งที่ดี และไม่มีอะไรน่ากลัว ในช่วงที่ชีวิตรู้สึกขี้เกียจ แนะนำให้โฟกัสที่การทำอย่างน้อยเล็กๆ น้อยๆ ต่อวัน เพราะทุกความพยายาม แม้เพียงนิดเดียว จะสะสมกลายเป็นความเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ในระยะยาว เหมือนกับคำพูดว่า "วันไหนขี้เกียจ แค่ยังทำอยู่นั่นละ คือความสำเร็จแล้ว" สุดท้าย ผมอยากให้ทุกคนเชื่อว่า "ความขี้เกียจไม่ใช่นิสัยที่ตายตัว" เราสามารถเปลี่ยนมันได้ด้วยความตั้งใจและความพยายาม พร้อมมองว่าช่วงแรกที่ยากคือช่วงเริ่มต้นเท่านั้น จงอดทนและลงมือทำจนกลายเป็นนิสัย แล้วทุกอย่างจะง่ายขึ้นเองโดยอัตโนมัติครับ