จากประสบการณ์ส่วนตัว ความเกรงใจนั้นเป็นความรู้สึกที่ยกระดับความสัมพันธ์ระหว่างคนด้วยกันให้ดีขึ้น แต่สิ่งสำคัญคือการรู้จักใช้ความเกรงใจอย่างมีขอบเขต เพราะหากเราเกรงใจจนเกินไป หรือเกรงใจกับคนผิด มันอาจกลายเป็นเครื่องมือให้คนที่เห็นแก่ตัวเข้ามาเอาเปรียบเราได้จริงๆ บางครั้งผมเคยเจอเหตุการณ์ที่ผมเลือกที่จะเกรงใจเพื่อนร่วมงานหรือคนรู้จักจนไม่กล้าปฏิเสธ เมื่อเวลาผ่านไป กลับทำให้ผมรู้สึกเหนื่อยและเสียเปรียบเพราะงานที่มอบหมายมากขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว นั่นเป็นบทเรียนที่ทำให้ผมรู้ว่าความเกรงใจต้องมาควบคู่กับการตั้งใจดูแลตนเองและแบ่งแยกคนดีจากคนที่อาจจะใช้ความเกรงใจเป็นช่องทางในการได้เปรียบ คำคมที่ว่า "ความเกรงใจเป็นสมบัติของคนดี" นั้นถูกต้อง แต่เราควรเรียนรู้ที่จะใช้ความเกรงใจในขอบเขตที่เหมาะสม และไม่ปล่อยให้กลายเป็นจุดอ่อนของเรา การสื่อสารอย่างตรงไปตรงมาและการตั้งขอบเขตความสัมพันธ์ที่ชัดเจน ช่วยให้ความเกรงใจนั้นไม่ถูกเข้าใจผิดหรือใช้เพื่อประโยชน์ส่วนตัว ในการดูแลความรู้สึกของตนเองและผู้อื่น จึงควรระมัดระวังไม่ให้ความเกรงใจกลายเป็นเครื่องมือของคนที่เห็นแก่ตัว เพราะท้ายที่สุดแล้ว เราควรเป็นคนดีที่มีความกล้าหาญที่จะปกป้องตนเองและรักษาความสมดุลในการอยู่ร่วมกับผู้อื่นอย่างมีความสุขและเคารพซึ่งกันและกัน