The most "full" happiness...Is happiness without witnesses
Have you ever wondered? Why do people who look to live really well?
That's why he rarely posts stories or shows off anyone.
That's because he's using "happiness psychology.
From the inside "
🌿 because I'm so "living" that I don't have time to show my life.
💖 Because it's so satisfying that you don't have to wait for the top likes to come. Approve happiness.
🔒 because I know that private space is the safest space.
If you don't put a beautiful picture today, it doesn't mean life doesn't move forward. 🌿
Just today you were so busy being happy that you forgot to pick up your phone. 🍃
Who is the "quiet but very happy" line? Raise your hand.
Jib, please! 🙋♀️
จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าความสุขที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่การได้รับยอดไลก์หรือคอมเมนต์จากคนอื่นบนโลกโซเชียล แต่เป็นความรู้สึกอิ่มใจที่เกิดขึ้นเมื่อเราจดจ่ออยู่กับปัจจุบัน (Being in the Moment) อย่างแท้จริง ซึ่งจะทำให้เราลืมมือถือและความต้องการที่อยากแบ่งปันชีวิตในโลกออนไลน์ไปได้ชั่วขณะหนึ่ง สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นจากการที่คนที่มีความสุขจริง ๆ มักไม่รู้สึกจำเป็นต้องโพสต์รูปหรือสตอรี่เพราะเขารู้ว่า "ความสุขที่แท้จริงคือประสบการณ์ ไม่ใช่คอนเทนต์" การไม่ต้องการการยอมรับจากภายนอก (Internal Validation) ทำให้พวกเขาสามารถมีพื้นที่ปลอดภัย (Protecting Privacy) ที่ไม่มีใครมาตัดสินหรือวิจารณ์ จึงไม่ต้องกลัวว่าจะสูญเสียพลังงานดี ๆ จากสายตาและความเห็นของคนอื่น นอกจากนี้ การเลิกเปรียบเทียบชีวิตกับคนอื่นซึ่งมักจะเห็นแค่ภาพลักษณ์ที่สวยงามไม่ครบทุกมิติ ยังช่วยให้ใจเรามีความสุขโดยไม่ต้องพยายามอวดเพื่อ "ข่ม" ใคร ความสุขที่มาจากการตั้งเป้าหมายและยอมรับตัวเองในทุกสถานการณ์ จึงแข็งแรงและยั่งยืนกว่า สำหรับใครที่เป็นสาย "เงียบแต่สุขมาก" ก็ไม่ต้องกังวลว่าการไม่โพสต์บ่อย ๆ จะหมายความว่าชีวิตไม่เดินหน้า เพราะบางครั้งการใช้ชีวิตจนเต็มที่ ทำให้เราไม่มีเวลา "โชว์ชีวิต" และนั่นแหละคือความสุขที่ลึกซึ้งที่สุดที่ไม่จำเป็นต้องมีพยานช่วยรับรอง
