จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าความโกรธและความเกลียดไม่ได้ทำร้ายใครนอกจากตัวเราเองจริงๆ เมื่อเรายึดติดกับอารมณ์เหล่านี้ จิตใจก็เหมือนมีไฟที่เผาผลาญอยู่ข้างใน แทนที่เราจะใช้พลังงานนี้ไปในทางสร้างสรรค์ กลับถูกใช้ไปกับความทุกข์ทรมานอย่างไม่จำเป็น ผมเคยเผชิญกับสถานการณ์ที่ทำให้โกรธคนรอบข้างมาก แต่เมื่อผมพยายามที่จะมองในมุมกลับและลองเข้าใจ พยายามปล่อยวาง ก็พบว่าความโกรธและเกลียดค่อยๆ ลดน้อยลงและความสุขเริ่มกลับมา ความโกรธที่เคยเป็นเหมือนไฟเผาใจ กลับกลายเป็นพลังให้เราได้เรียนรู้และเติบโต การตั้งคำถามกับตัวเองว่า "โกรธเขา...เราได้อะไร" หรือ "เกลียดเขา...เราสุขหรือไม่" เป็นการฝึกฝนจิตใจให้มีสติและป้องกันไม่ให้ความโกรธทำร้ายตัวเอง สิ่งที่ได้จริงๆ คือความสงบ ความเข้าใจ และความสุขที่มากขึ้น เมื่อเรารู้จักจัดการกับอารมณ์เหล่านี้ได้อย่างเหมาะสม ผมอยากแนะนำให้ทุกคนลองสังเกตความรู้สึกโกรธและเกลียดในตัวเอง แล้วลองถามตัวเองครั้งละนิดว่า สิ่งเหล่านี้ทำให้ชีวิตเราดีขึ้นจริงหรือไม่ เมื่อรู้จักปล่อยวาง จะเห็นได้ว่าหัวใจเรากลับมาสดใสและมีพลังสำหรับสิ่งดีๆ ในชีวิตอีกครั้ง