一番長く熟した果物を待つ果物!!

ช่วงนี้เราอิน “ผลไม้ 100 ชนิด” มาก ๆ เพราะเวลาคิดจะกินผลไม้ให้หลากหลาย มันช่วยให้ได้ไอเดียว่าในไทย (และแถบอาเซียน) มีผลไม้อะไรอีกบ้างที่ยังไม่เคยลอง บางอย่างเจอในตลาดนัด บางอย่างต้องสั่งออนไลน์ หรือบางอย่างต้องปลูกเองถึงจะได้ชิมจริง ๆ ถ้าใครกำลังทำเช็กลิสต์ผลไม้ 100 ชนิด ลองแบ่งกลุ่มแบบนี้จะไม่งงค่ะ 1) ผลไม้กินประจำ: กล้วย มะม่วง ส้ม แตงโม มะละกอ สับปะรด ฝรั่ง ชมพู่ 2) ผลไม้ตามฤดู: ลำไย ลิ้นจี่ เงาะ มังคุด ทุเรียน ลองกอง ระกำ 3) ผลไม้พื้นบ้าน/หากินยากขึ้น: มะไฟ กระท้อน มะขามป้อม ลูกหว้า ลูกตะขบ 4) ผลไม้แปลก/สายสะสม: เสาวรส อะโวคาโด ฟิกส์ (มะเดื่อฝรั่ง) หรือบางคนปลูกพืชใบสวยที่มี “ผล” ให้ลองชิมด้วย พูดถึงผลไม้แปลกที่ปลูกเอง เราเคยตื่นเต้นมากกับ “ผลมอนสเตอร่า” (ใช่ค่ะ ต้นใบฉลุที่ฮิต ๆ นั่นแหละ) ตอนออกผลคืออยากลองชิมสุด ๆ แต่ความจริงคือ “ต้องรอให้สุกจริง” ถึงจะกินได้ ปลายผลจะเริ่มหลุดเป็นเกล็ด ๆ และมีกลิ่นหอมถึงจะโอเค ถ้ายังดิบจะระคายเคืองได้ (เราเลยเลือกอดใจรอ และคอยกันน้องกระรอกแอบมากินก่อนด้วย) อีกคำถามที่คนค้นหาบ่อยคือ “ลองกองมีกี่สายพันธุ์” เท่าที่เราอ่านและถามคนสวนมา ในไทยจะพบการเรียกชื่อ/จำแนกตามท้องถิ่นหลายแบบ แต่โดยภาพรวมมักพูดถึงกลุ่มหลัก ๆ เช่น “ลองกอง” และ “ลางสาด” (หน้าตาคล้ายกันมาก แต่รส/เปลือก/ยางต่างกัน) ส่วน “ลองกอง” เองก็มีการเรียกย่อยตามแหล่งปลูก เช่น ลองกองยะลา ลองกองนราธิวาส หรือสายพันธุ์/สายต้นที่คัดเลือกในสวน ซึ่งชื่ออาจต่างกันไปตามพื้นที่ค่ะ ทริคเวลาซื้อ/ชิมลองกองให้ได้ฟีลหวานฉ่ำ: เลือกพวงที่ผลแน่น สีเหลืองนวลสม่ำเสมอ ไม่ช้ำ กลิ่นหอมอ่อน ๆ และลองแกะดูว่ามียางน้อย เมล็ดเล็ก เนื้อใส จะอร่อยสุด ถ้าใครกำลังทำลิสต์ผลไม้ 100 ชนิด แนะนำให้จด “ฤดูกาล-แหล่งซื้อ-รสชาติที่ชอบ” ไปด้วย สนุกมาก และช่วยให้เราได้ลองของใหม่แบบไม่หลงทางค่ะ