จิตวิทยาการคิดว่า "มันเป็นความผิดของฉันเหรอ?"
คนที่มีนิสัยชอบพูดว่า "ฉันสงสัยว่ามันเป็นความผิดของฉันหรือเปล่า" ไม่ใช่พรสวรรค์ แต่เป็นแมลงในสมอง
ฉันยังไม่ได้รับคำตอบในกลุ่มไลน์ของฉัน
เพียงแค่ทำอย่างนั้นฉันก็เริ่มโทษตัวเองว่าไม่ชอบและไม่สามารถอ่านบรรยากาศได้
คุณรู้ไหมว่าความรู้สึกในท้องของฉันส่งเสียงดังเอี้ย
แต่ถ้าคุณปล่อยให้สิ่งนี้อยู่คนเดียวคุณจะสามารถเห็นอารมณ์ของคุณน้อยลงเรื่อย ๆ
เมื่อคุณมีนิสัยชอบพูดว่าฉันไม่ดีคุณจะเก็บความรู้สึกที่แท้จริงของคุณไว้กับความวิตกกังวลความกลัวและความเหนื่อยล้าของคุณ
ในไม่ช้าคุณจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณรู้สึกอะไร
อันที่จริง นิสัยการตำหนิตนเองนี้เป็นเพียงว่าต่อมทอนซิลในสมองทำงานผิดปกติ โดยกล่าวว่า "ถ้าคุณโทษตัวเองในขณะนี้ คุณจะไม่ถูกโจมตี"
ในทางจิตวิทยา เป็นการบิดเบือนความรู้ความเข้าใจที่เรียกว่า "การทำให้เป็นส่วนตัว"
ดังนั้นวิธีแก้ปัญหาจึงง่าย: แค่ถามตัวเองหนึ่งครั้งว่า "จริงหรือ"
เพียงแค่แยกอารมณ์และข้อเท็จจริงจะหยุดขับรถด้วยตัวเองสักครู่
ครั้งสุดท้ายที่คุณสงสัยว่า "ฉันไม่ดี" ของคุณคือเมื่อไหร่?
ควบคุมอารมณ์ #EQ #อารมณ์นำทางอารมณ์ของคุณ
私もかつて、グループLINEで自分だけ返信がないとすぐに「嫌われたのかも」「空気が読めなかったのかな」と自分を責めてしまい、胃がキュッと締め付けられるような嫌な感覚に悩まされていました。その時は、自分の感情と起きている事実を区別できず、無意識のうちに自己責任にしてしまうクセがついていたのです。 心理学で「個人化」と呼ばれるこの認知の歪みは、扁桃体という脳の一部の誤作動から生じるもの。扁桃体は危険を察知し、自己防衛のために「自分が悪い」と判断させることで外部からの攻撃を避けようと働きます。しかし、これが常態化すると自分の本当の感情-不安や恐怖、疲労といった－が見えなくなり、自責の感情が無意識に自動運転される状態になってしまいます。 私が効果的だったのは、「それって本当に事実？」と自分に問いかけること。この問いかけをするだけで、感情に流されるのを一瞬止めて、状況を客観的に見る余裕が生まれました。例えば、返信がないのは「相手が忙しいだけかもしれない」とか、「タイミングが悪かっただけ」と冷静に考えることができるようになったのです。 また、自分の感情に正直になることも重要です。疲れている時や不安な時に「私が悪い」と自己否定することは、感情を蓋しているのと同じ。感情日記を書いてみたり、感情に名前をつけて認識することで、自分の心の状態がわかりやすくなり、自己理解が深まりました。 周囲に相談できる信頼できる人がいれば、気持ちを話すことも大切です。そうすることで、自責の念が和らぎ、「私が悪いのかな」という思考のループから抜け出す助けになります。 このように、自分を責めすぎず、感情と事実を分けて考える習慣を少しずつ身につけることで、心の健康を守りながら、人間関係もうまくナビゲートできるようになりました。もし「私が悪いのかな」と感じることが多いなら、まずは自分に一回だけでいいので、この問いかけをやってみてください。意外とすっと楽になる瞬間が訪れるかもしれません。
