Grow up and know that _?!
Recounting the experience after living until 26 years. 😼
When grown up, then know that _?!
👇🏻
- Others don't care about our lives that much, so don't worry too much about making living on the way unhappy (except for the aunt next door). 🫨
- High school is not always successful!! Used to put pressure on yourself about studying until unhappy, only stress, anxiety, that if you do not finish school, life will be bad, there will be no good work. But when you graduate, you know that your experience is more valuable in the classroom. Therefore, do not underestimate yourself just because you do not graduate or the grades come out badly, because people can succeed, always be diligent, patient, indomitable, improve yourself (but the study is important) 🤗
- Other people's words or insults are not worth thinking about that, in return to having more momentum. Ugh!!
- Hurry and live a happy life. When you grow up, you know that when you walk very fast, you want to do anything, so hurry to do it before you have no chance. 😥⏳
เมื่อโตขึ้นและได้ผ่านประสบการณ์ชีวิตมามากขึ้น ผมเห็นด้วยกับสิ่งที่เล่ามาในโพสต์นี้อย่างเต็มใจเลยนะครับ โดยเฉพาะเรื่องที่ว่า “คนอื่นไม่ได้สนใจชีวิตเรามากขนาดนั้น” นี่คือสิ่งที่ทำให้เราเข้าใจว่าความกังวลหรือความเครียดที่เรามีเกี่ยวกับความเห็นของคนรอบข้างบางทีก็ทำให้เราเสียเวลาและพลังงานเปล่า ในประสบการณ์ของผมเอง เคยรู้สึกกดดันอย่างหนักเรื่องการเรียนและการประสบความสำเร็จตามแบบฉบับของสังคม แต่พอได้ออกไปทำงานและเจอสถานการณ์จริง กลับพบว่าประสบการณ์จริงในชีวิตประจำวันและการพัฒนาตัวเองเป็นสิ่งที่สำคัญกว่าเกรดหรือวุฒิการศึกษาเสียอีก เรื่องนี้ทำให้ผมเข้าใจว่า "ความขยัน อดทน และไม่ย่อท้อ" เท่านั้นที่จะช่วยให้ก้าวไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง นอกจากนี้ การไม่เก็บคำพูดคนอื่นที่ดูถูกมาคิดมากๆ ถือเป็นบทเรียนล้ำค่ามาก เพราะคำพูดเหล่านั้นสามารถเปลี่ยนเป็นแรงผลักดันให้เราขยันมากขึ้น ตั้งใจมากขึ้น และทำให้เรากล้ามากขึ้นที่จะสู้กับอุปสรรค หากเราปล่อยให้คำพูดเหล่านั้นทำร้ายใจ ก็เสียเปรียบตัวเองโดยไม่จำเป็น และที่สำคัญที่สุดสำหรับผมคือ การรีบใช้ชีวิตให้มีความสุข การเรียนรู้ที่จะชื่นชมความสุขเล็ก ๆ ในทุก ๆ วันและไม่รอช้ากับสิ่งที่อยากทำก่อนที่เวลาจะผ่านไปเร็วเกินกว่าจะควบคุมได้ เพราะชีวิตมันสั้น และความสุขที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่เป้าหมายเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการเดินทางที่เราเลือกทำ สุดท้ายนี้ ผมอยากแนะนำว่า ลองตั้งใจฟังเสียงตัวเอง รู้จักจัดการกับความรู้สึกกังวล อย่ากลัวที่จะล้มเหลว และอย่าลืมให้เวลากับตัวเอง เพื่อพัฒนาและค้นหาความสุขอย่างแท้จริงในแบบของตัวเองครับ