ในฐานะเด็กจันทบุรีที่เคยผ่านช่วงเวลาท้าทายต่างๆ ทุกครั้งที่รู้สึกเหนื่อยหรือท้อแท้ ผมมักจะหาเวลาเดินเล่นรอบเมืองหรือกลับบ้านที่แสนสงบ เพื่อเติมพลังใจให้ตัวเอง ตัวอย่างเช่น การไปนั่งชมวิวทะเลที่หาดเจ้าหลาว หรือทานอาหารทะเลสดๆ ที่ตลาดจันทบุรี ช่วยให้ผมหายเหนื่อยและมีแรงต่อสู้กับปัญหาใหม่ๆ นอกจากนี้ การมีแฮชแท็กอย่าง #ขิงวรรณพร ที่ผูกโยงกับชุมชนและบทสนทนาในออนไลน์ ทำให้รู้สึกว่าเราไม่ได้ต่อสู้คนเดียว มีคนที่เข้าใจและพร้อมจะสนับสนุนเราเสมอ ผมพบว่า การได้เปิดใจและแชร์เรื่องราวความเหนื่อยล้า พร้อมทั้งขีดเขียนความรู้สึกผ่านโซเชียลมีเดีย ช่วยให้เราไม่เก็บกดสิ่งที่อยู่ในใจ และยังเปิดโอกาสให้คนอื่นๆ ได้เข้ามาให้คำแนะนำหรือแรงใจ เรื่องราวของเด็กจันทบุรีจึงมีความพิเศษ เพราะเป็นภาพสะท้อนของชีวิตจริงที่เต็มไปด้วยความหวังและความอบอุ่น ถึงแม้ว่าจะมีความเหนื่อย แต่เราก็ยังคงมีพลังใจที่จะเดินหน้าต่อไป หวังว่าการแบ่งปันนี้จะเป็นแรงบันดาลใจให้กับทุกคนที่กำลังรู้สึกเหนื่อยเหมือนกัน