Carbon dioxide carving

Mars Reconnaissance Orbiter images suggest an unusual erosion effect occurs based on Mars's unique climate. Spring warming in certain areas leads to CO2 ice subliming and flowing upwards, creating highly unusual erosion patterns called 'spider gullies" Translucent CO₂ Ice forms over winter and as the spring sunlight warms the surface, it vaporizes the CO₂ to gas which flows uphill under the translucent CO, ice. Weak points in that ice lead to CO₂ geysers.

Martian storms are significantly affected by Mars's large mountain. ranges. Individual mountains like record holding Olympus Mons (26 km (85,000 ft)) can affect local weather but larger weather effects are due to the larger collection of volcanoes in the Tharsis region.

One unique repeated weather phenomenon involving mountains is a spiral dust cloud that forms over Arsia Mons. The spiral dust cloud over Arsia Mons can tower 15 to 30 km (49,000 to 98,000 ft) above the volcano Clouds are present around Arsia Mons throughout the Martian year, peaking in late summer.

Clouds surrounding mountains display a seasonal variability. Clouds at Olympus Mons and Ascreaus Mons appear in northern hemisphere spring and summer, reaching a total maximum area of approximately 900,000 km² and 1,000,000 km² respectively in late spring, Clouds around Alba Patera and Pavonis Mons show an additional, smaller peak in late summer. Very few clouds were observed in winter. Predictions from the Mars General Circulation Model are consistent with these observations.

Polar caps

Mars has ice caps at its north pole and south pole, which consist mainly of water ice; however, there is frozen carbon dioxide (dry ice) present on their surfaces. Dry ice accumulates in the north polar region (Planum Boreum) in winter only, subliming completely in summer, while the south polar region additionally has a permanent dry ice cover up to eight meters (26 feet) thick, This difference is due to the higher elevation of the south pole.

Much of the atmosphere can condense at the winter pole so that the atmospheric pressure can vary by up to a third of its mean value. This condensation and evaporation will cause the proportion of the noncondensable gases in the atmosphere to change inversely. The eccentricity of Mars's orbit affects this cycle, as well as other factors. In the spring and autumn wind due to the carbon dioxide sublimation process is so strong that it can be a cause of the global dust storms mentioned above.

The northern polar cap has a diameter of approximately 1,000 km during the northern Mars summer, and contains about 1.6 million cubic kilometres of ice, which if spread evenly on the cap would be 2 km thick. (This compares to a volume of 2.85 million cubic kilometres for the Greenland ice sheet.) The southern polar cap has a diameter of 350 km and a maximum thickness of 3 km. Both polar caps show spiral troughs, which were initially thought to form as a result of differential solar heating, coupled with the sublimation of ice and condensation of water vapor. Recent analysis of ice penetrating radar data from SHARAD has demonstrated that the spiral troughs are formed from a unique situation in which high density katabatic winds descend from the polar high to transport ice and create large wavelength bedforms. The spiral shape comes from Coriolis effect forcing of the winds, much like winds on earth spiral to form a hurricane. The troughs did not form with either ice cap; instead they began to form between 2.4 million and 500,000 years ago, after three-fourths of the ice cap was in place. This suggests that a climatic shift allowed for their onset. Both polar caps shrink and regrow following the temperature fluctuation of the Martian seasons; there are also longer-term trends that are better understood in the modern era. During the southern hemisphere spring, solar heating of dry ice deposits at the south pole leads in places to accumulation of pressurized CO2 gas below the surface of the semitransparent ice, warmed by absorption of radiation by the darker substrate. After attaining the necessary pressure, the gas bursts through the ice in geyser-like plumes. While the eruptions have not been directly observed, they leave evidence in the form of "dark dune spots" and lighter fans atop the ice, representing sand and dust carried aloft by the eruptions, and a spider-like pattern of grooves created below the ice by the outrushing gas. (see Geysers on Mars.) Eruptions of nitrogen gas observed by Voyager 2 on Triton are thought to occur by a similar mechanism.

Both polar caps are currently accumulating, confirming predicted Milankovich cycling on timescales of ~400,000 and ~4,000,000 years. Soundings by the Mars Reconnaissance Orbiter SHARAD indicate total cap growth of ~0.24 km³/year. Of this, 92%, or ~0.86 mm/year, is going to the north, as Mars's offset Hadley circulation acts as a nonlinear pump of volatiles northward.

Solar wind

HIRISE view of Olympia Rupes in Planum Boreum, one of many exposed water ice layers found in the polar regions of Mars. Depicted width: 1.3 km (0.81 mi).

HIRISE image of "dark dune spots" and fans formed by eruptions of CO gas geysers on Mars's south polar ice sheet

Mars lost most of its magnetic field about four billion years ago. As a result, solar wind and cosmic radiation interacts directly with the Martian ionosphere. This keeps the atmosphere thinner than it would otherwise be by solar wind action constantly stripping away atoms from the outer atmospheric layer.

Most of the historical atmospheric loss on Mars can be traced back to this solar wind effect. Current theory posits a weakening solar wind and thus today's atmosphere stripping effects are much less than those in the past when the solar wind was stronger.

Seasons

Mars has an axial tilt of 25.2". This means that there are seasons on Mars, just as on Earth. The eccentricity of Mars's orbit is 0.1, much greater than the Earth's present orbital eccentricity of about 0.02. The large eccentricity causes the insolation on Mars to vary as the planet orbits the Sun. (The Martian year lasts 687 days, roughly 2 Earth years.) As on Earth, Mars's obliquity dominates the seasons but, because of the large eccentricity, winters in the southern hemisphere are long and cold while those in the north are short and relatively warm. It is now thought that ice accumulated when Mars's orbital tilt was very different from what it is now. (The axis the planet spins on has considerable "wobble', meaning its angle changes over time.) A few million years ago, the tilt of the axis of Mars was 45 degrees Instead of its present 25 degrees. Its tilt, also called obliquity, varies greatly because its two tiny moons cannot stabilize it like Earth's moon

Many features on Mars, especially in the Ismenius Lacus quadrangle, are thought to contain large amounts of ice. The most popular model for the origin of the ice is climatic change from large changes in the tilt of the planet's rotational axis. At times the tilt has even been greater than 80 degrees, Large changes in the tilt explains many ice-rich features on Mars.

Studies have shown that when the tilt of Mars reaches 45 degrees from its current 25 degrees, ice is no longer stable at the poles. Furthermore, at this high tilt, stores of solid carbon dioxide (dry ice) sublimate, thereby increasing the atmospheric pressure. This increased pressure allows more dust to be held in the atmosphere. Moisture in the atmosphere will fall as snow or as Ice frozen onto dust grains. Calculations suggest this material will concentrate in the mid-latitudes. General circulation models of the Martian atmosphere predict accumulations of ice-rich dust in the same areas where Ice-rich features are found. When the tilt begins to return to lower values, the ice sublimates (turns directly to a gas) and leaves behind a lag of dust, The lag deposit caps the underlying material so with each cycle of high tilt levels, some ice-rich mantle remains behind. Note, that the smooth surface mantle layer probably represents only relative recent material. Below are images of layers in this smooth mantle that drops from the sky at times. Precession in the alignment of the obliquity and eccentricity lead to global warming and cooling ('great' summers and winters) with a period of 170,000 years,

Like Earth, the obliquity of Mars undergoes periodic changes which can lead to long-lasting changes in climate. Once again, the effect is more pronounced on Mars because it lacks the stabilizing influence of a large moon. As a result, the obliqulty can alter by as much as 45°. Jacques Laskar, of France's National Centre for Scientific Research, argues that the effects of these periodic climate changes can be seen in the layered nature of the ice cap at the Martian north pole. Current research suggests that Mars is in a warm interglacial period which has lasted more than 100,000 years, Because the Mars Global Surveyor was able to observe Mars for 4 Martian years, it was found that Martian weather was similar from year to year. Any differences were directly related to changes in the solar energy that reached Mars. Scientists were even able to accurately predict dust storms that would occur during the landing of Beagle 2. Regional dust storms were discovered to be closely related to where dust was available.

Evidence for recent climatic change

There have been regional changes around the south pole (Planum Australe) over the past few Martian years. In 1999 the Mars Global Surveyor photographed pits in the layer of frozen carbon dioxide at the Martian south pole. Because of their striking shape and orientation these pits have become known as swiss cheese features. In 2001 the craft photographed the same pits again and found that they had grown larger, retreating about 3 meters in one Martian year, These features are caused by the sublimation of the dry ice layer, thereby exposing the inert water Ice layer. More recent observations indicate that the ice at Mars's south pole is continuing to sublimate, The pits in the ice continue to 199 2001 grow by about 3 meters per Martian year. Malin states that conditions on Mars are not currently conducive to the formation of new ice. A NASA press release indicates that "climate change in progress* on Mars. In a summary of observations with the Mars Orbiter Camera, researchers speculated that some dry ice may have been deposited between the Mariner 9 and the Mars Global Surveyor mission. Based on the current rate of loss, the deposits of today may be gone in a hundred years.

Pits in south polar ice cap (MGS 1999, NASA)

Elsewhere on the planet, low latitude areas have more water ice than they should have given current climatic conditions, Mars Odyssey "Is giving us indications of recent global climate change in Mars', sald Jeffrey Plaut, project scientist for the mission at NASA's Jet Propulsion Laboratory, in non-peer reviewed published work in 2003.

Attribution theories

Polar changes

Colaprete et al. conducted simulations with the Mars General Circulation Model which show that the local climate around the Martian south pole may currently be in an unstable period. The simulated instability is rooted in the geography of the region, leading the authors to speculate that the sublimation of the polar ice is a local phenomenon rather than a global one, The researchers showed that even with a constant solar luminosity the poles were capable of jumping between states of depositing or losing ice. The trigger for a change of states could be either Increased dust loading in the atmosphere or an albedo change due to deposition of water ice on the polar cap. This theory is somewhat problematic due to the lack of ice depositation after the 2001 global dust storm. Another issue is that the accuracy of the Mars General Circulation Model decreases as the scale of the phenomenon becomes more local.

It has been argued that 'observed regional changes in south polar ice cover are almost certainly due to a regional climate transition, not a global phenomenon, and are demonstrably unrelated to external forcing."[

Writing in a Nature news story, Chief News and Features Editor Oliver Morton sald "The warming of other solar bodies has been seized upon by climate sceptics. On Mars, the warming seems to be down to dust blowing around and uncovering big patches of black basaltic rock that heat up in the day.

Habitability

Though at its current state, Mars is unhabitable to humans, many people have suggested terraforming Mars to change the climate to make it more habitable to humans. Notably, Elon Musk has suggested detonating nuclear weapons on the ice caps of Mars to release water vapor and carbon dioxide, which he claimed could warm the planet significantly enough to possibly make it habitable for humans, though it has been disputed by recent research.

Climate zones

Terrestrial Climate zones first have been defined by Wladimir Köppen based on the distribution of vegetation groups. Climate classification is furthermore based on temperature, rainfall, and subdivided based upon differences in the seasonal distribution of temperature and precipitation; and a separate group exists for extrazonal climates like in high altitudes. Mars has neither vegetation nor rainfall, so any climate classification could be only based upon temperature; a further refinement of the system may be based on dust distribution, water vapor content, occurrence of snow. Solar Climate Zones can also be easily defined for Mars.

Current missions

The 2001 Mars Odyssey is currently orbiting Mars and taking global atmospheric temperature measurements with the TES Instrument. The Mars Reconnaissance Orbiter is currently taking daily weather and climate related observations from orbit. One of its instruments, the Mars climate sounder is specialized for climate observation work. The MSL was launched in November 2011 and landed on Mars on August 6, 2012 Orbiters MAVEN, Mangalyaan, and TGO are currently orbiting Mars and studying its atmosphere.

Doctorate Degree (Ph.D) 🇹🇭

Surveyor / Recorder

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Location: Koh Lanta Island 🇹🇭

Saladan Subdistrict, Koh Lanta District, Krabi

Province, Thailand 🇹🇭

Compiled articles in English, Thai 🇹🇭

By: Ratcharinda Teachaprasarn 🇹🇭

Queen Klearmilly 8888 👑🇹🇭

Thailand 2026 🇹🇭

June 23, 2026, 17 : 11 p.m 🇹🇭

-------------------+++

การแกะสลักคาร์บอนไดออกไซด์

ภาพจากยานสำรวจดาวอังคาร Mars Reconnaissance Orbiter ชี้ให้เห็นถึงปรากฏการณ์การกัดเซาะที่ผิดปกติซึ่งเกิดขึ้นจากสภาพภูมิอากาศเฉพาะของดาวอังคาร การอุ่นขึ้นในฤดูใบไม้ผลิในบางพื้นที่ทำให้ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในน้ำแข็งระเหยกลายเป็นไอและไหลขึ้นด้านบน ก่อให้เกิดรูปแบบการกัดเซาะที่ผิดปกติอย่างมากที่เรียกว่า "ร่องแมงมุม" น้ำแข็งคาร์บอนไดออกไซด์โปร่งแสงก่อตัวขึ้นในช่วงฤดูหนาว และเมื่อแสงแดดในฤดูใบไม้ผลิทำให้พื้นผิวอุ่นขึ้น มันจะระเหยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์กลายเป็นก๊าซซึ่งไหลขึ้นเนินใต้ชั้นน้ำแข็งคาร์บอนไดออกไซด์โปร่งแสง จุดอ่อนในน้ำแข็งนั้นทำให้เกิดน้ำพุคาร์บอนไดออกไซด์ พายุบนดาวอังคารได้รับผลกระทบอย่างมากจากเทือกเขาขนาดใหญ่ของดาวอังคาร ภูเขาแต่ละลูก เช่น โอลิมปัส มอนส์ (26 กม.) หรือ (85,000 ฟุต) ซึ่งครองสถิติ อาจส่งผลกระทบต่อสภาพอากาศในท้องถิ่น แต่ผลกระทบต่อสภาพอากาศในวงกว้างนั้นเกิดจากกลุ่มภูเขาไฟขนาดใหญ่ในภูมิภาคธาร์ซิส

ปรากฏการณ์ทางสภาพอากาศที่เกิดขึ้นซ้ำๆ อย่างเป็นเอกลักษณ์ซึ่งเกี่ยวข้องกับภูเขา คือ เมฆฝุ่นรูปเกลียวที่ก่อตัวขึ้นเหนือภูเขาอาร์เซีย เมฆฝุ่นรูปเกลียวเหนือภูเขาอาร์เซียอาจสูงถึง 15 ถึง 30 กิโลเมตร (49,000 ถึง 98,000 ฟุต) เหนือภูเขาไฟ เมฆปรากฏอยู่รอบๆ ภูเขาอาร์เซียตลอดทั้งปีของดาวอังคาร โดยจะมากที่สุดในช่วงปลายฤดูร้อน เมฆที่ล้อมรอบภูเขาแสดงให้เห็นถึงความแปรปรวนตามฤดูกาล เมฆที่โอลิมปัส มอนส์และแอสเครอุส มอนส์ปรากฏขึ้นในฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนของซีกโลกเหนือ โดยมีพื้นที่รวมสูงสุดประมาณ 900,000 ตารางกิโลเมตรและ 1,000,000 ตารางกิโลเมตรตามลำดับในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ เมฆรอบอัลบา พาเตราและปาโวนิส มอนส์แสดงให้เห็นถึงจุดสูงสุดเพิ่มเติมอีกจุดหนึ่งที่มีขนาดเล็กกว่าในช่วงปลายฤดูร้อน มีการสังเกตพบเมฆน้อยมากในฤดูหนาว การคาดการณ์จากแบบจำลองการหมุนเวียนทั่วไปของดาวอังคารสอดคล้องกับการสังเกตการณ์เหล่านี้.

หมวกขั้วโลก

(Polar caps)

ดาวอังคารมีแผ่นน้ำแข็งอยู่ที่ขั้วเหนือและขั้วใต้ ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยน้ำแข็ง แต่ก็มีคาร์บอนไดออกไซด์แช่แข็ง (น้ำแข็งแห้ง) อยู่บนพื้นผิวด้วย น้ำแข็งแห้งจะสะสมตัวในบริเวณขั้วเหนือ (Planum Boreum) เฉพาะในฤดูหนาวเท่านั้น และจะระเหยไปหมดในฤดูร้อน ในขณะที่บริเวณขั้วใต้มีชั้นน้ำแข็งแห้งปกคลุมอยู่ถาวรหนาถึง 8 เมตร (26 ฟุต) ความแตกต่างนี้เกิดจากระดับความสูงที่มากกว่าของขั้วใต้ บรรยากาศส่วนใหญ่สามารถควบแน่นได้ที่ขั้วในฤดูหนาว ทำให้ความดันบรรยากาศเปลี่ยนแปลงได้มากถึงหนึ่งในสามของค่าเฉลี่ย การควบแน่นและการระเหยนี้จะทำให้สัดส่วนของก๊าซที่ไม่ควบแน่นในบรรยากาศเปลี่ยนแปลงไปในทางตรงกันข้าม

ความเยื้องศูนย์ของวงโคจรของดาวอังคารส่งผลกระทบต่อวัฏจักรนี้ เช่นเดียวกับปัจจัยอื่นๆ ในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ลมที่เกิดจากกระบวนการระเหิดของคาร์บอนไดออกไซด์นั้นแรงมาก จนอาจเป็นสาเหตุของพายุฝุ่นทั่วโลกดังที่กล่าวมาแล้วข้างต้น

แผ่นน้ำแข็งขั้วโลกเหนือมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1,000 กิโลเมตรในช่วงฤดูร้อนของดาวอังคาร และประกอบด้วยน้ำแข็งประมาณ 1.6 ล้านลูกบาศก์กิโลเมตร ซึ่งหากกระจายอย่างสม่ำเสมอทั่วทั้งแผ่นน้ำแข็งจะมีความหนา 2 กิโลเมตร (เมื่อเทียบกับแผ่นน้ำแข็งกรีนแลนด์ที่มีปริมาตร 2.85 ล้านลูกบาศก์กิโลเมตร) แผ่นน้ำแข็งขั้วโลกใต้มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 350 กิโลเมตร และมีความหนาสูงสุด 3 กิโลเมตร แผ่นน้ำแข็งทั้งสองขั้วโลกแสดงให้เห็นร่องรูปเกลียว ซึ่งในตอนแรกคิดว่าเกิดจากการได้รับความร้อนจากแสงอาทิตย์ที่แตกต่างกัน ประกอบกับการระเหิดของน้ำแข็งและการควบแน่นของไอน้ำ

การวิเคราะห์ข้อมูลเรดาร์เจาะน้ำแข็งจาก SHARAD เมื่อเร็วๆ นี้ แสดงให้เห็นว่าร่องลึกรูปเกลียวเกิดขึ้นจากสถานการณ์พิเศษที่ลมคาตาบาติกความหนาแน่นสูงพัดลงมาจากบริเวณความกดอากาศสูงขั้วโลก พัดพาน้ำแข็งและสร้างรูปทรงพื้นผิวที่มีความยาวคลื่นขนาดใหญ่ รูปทรงเกลียวเกิดจากแรงผลักดันของแรงโคริโอลิสต่อลม คล้ายกับลมบนโลกที่หมุนวนเป็นเกลียวเพื่อก่อให้เกิดพายุเฮอริเคน ร่องลึกเหล่านี้ไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกับการก่อตัวของแผ่นน้ำแข็ง แต่เริ่มก่อตัวขึ้นระหว่าง 2.4 ล้านถึง 500,000 ปีที่แล้ว หลังจากที่แผ่นน้ำแข็งก่อตัวขึ้นแล้วสามในสี่ส่วน ซึ่งบ่งชี้ว่าการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเอื้ออำนวยให้เกิดการก่อตัวของร่องลึกเหล่านี้.

ทั้งสองขั้วโลกจะหดตัวและงอกใหม่ตาม

นอกจากความผันผวนของอุณหภูมิในแต่ละฤดูกาลของดาวอังคารแล้ว ยังมีแนวโน้มระยะยาวที่เข้าใจได้ดีขึ้นในยุคปัจจุบันอีกด้วย ในช่วงฤดูใบไม้ผลิของซีกโลกใต้ ความร้อนจากแสงอาทิตย์ที่ส่องไปยังชั้นน้ำแข็งแห้งที่ขั้วโลกใต้ ทำให้เกิดการสะสมของก๊าซ CO2 ที่มีแรงดันสูงอยู่ใต้พื้นผิวของน้ำแข็งโปร่งแสง โดยได้รับความร้อนจากการดูดซับรังสีของพื้นผิวที่มืดกว่า หลังจากที่ความดันถึงระดับที่ต้องการแล้ว ก๊าซจะพุ่งทะลุน้ำแข็งออกมาเป็นกลุ่มควันคล้ายน้ำพุร้อน แม้ว่าจะไม่มีการสังเกตการปะทุโดยตรง แต่ก็ทิ้งหลักฐานไว้ในรูปของ "จุดเนินทรายสีเข้ม" และพัดสีอ่อนบนยอดน้ำแข็ง ซึ่งแสดงถึงทรายและฝุ่นที่ถูกพัดขึ้นไปโดยการปะทุ และลวดลายคล้ายใยแมงมุมของร่องที่เกิดขึ้นใต้น้ำแข็งจากก๊าซที่พุ่งออกมา (ดู น้ำพุร้อนบนดาวอังคาร)

เชื่อกันว่าการปะทุของก๊าซไนโตรเจนที่ยานวอยเอเจอร์ 2 ตรวจพบบนไทรทัน เกิดขึ้นจากกลไกที่คล้ายคลึงกันปัจจุบันขั้วโลกทั้งสองกำลังสะสมตัวน้ำแข็ง ซึ่งเป็นการยืนยันวัฏจักร Milankovich ที่คาดการณ์ไว้ในระยะเวลาประมาณ 400,000 ปี และ 4,000,000 ปี การสำรวจโดยยานสำรวจดาวอังคาร SHARAD ระบุว่าปริมาณน้ำแข็งสะสมโดยรวมเพิ่มขึ้นประมาณ 0.24 ลูกบาศก์กิโลเมตรต่อปี โดย 92% หรือประมาณ 0.86 มิลลิเมตรต่อปี กำลังเคลื่อนตัวไปทางเหนือ เนื่องจากระบบการหมุนเวียนของ Hadley ที่ไม่สมมาตรของดาวอังคาร ทำหน้าที่เหมือนปั๊มแบบไม่เชิงเส้นของสารระเหยไปทางเหนือ

ลมสุริยะ

(Solar wind)

ภาพถ่ายจากยานสำรวจ HIRISE แสดงให้เห็น Olympia Rupes ใน Planum Boreum ซึ่งเป็นหนึ่งในชั้นน้ำแข็งที่โผล่ขึ้นมาให้เห็นมากมายในบริเวณขั้วโลกของดาวอังคาร ความกว้างที่แสดง: 1.3 กิโลเมตร (0.81 ไมล์) ซึ่งภาพจากดาวเทียม HIRISE แสดง "จุดดำบนเนินทราย" และพัดทรายที่เกิดจากการปะทุของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) บนเนินทราย.

แผ่นน้ำแข็งขั้วโลกใต้ของดาวอังคาร

(Mars' South Pole Ice Sheet)

ดาวอังคารสูญเสียสนามแม่เหล็กส่วนใหญ่ไปเมื่อประมาณสี่พันล้านปีก่อน ส่งผลให้ลมสุริยะและรังสีคอสมิกมีปฏิสัมพันธ์โดยตรงกับชั้นไอโอโนสเฟียร์ของดาวอังคาร ทำให้ชั้นบรรยากาศบางกว่าที่ควรจะเป็น เนื่องจากลมสุริยะจะคอยดึงอะตอมออกจากชั้นบรรยากาศชั้นนอกอย่างต่อเนื่อง การสูญเสียชั้นบรรยากาศส่วนใหญ่ในอดีตของดาวอังคารสามารถสืบย้อนไปถึงผลกระทบของลมสุริยะนี้ได้ ทฤษฎีปัจจุบันระบุว่าลมสุริยะอ่อนลง ดังนั้นผลกระทบจากการดึงอะตอมออกจากชั้นบรรยากาศในปัจจุบันจึงน้อยกว่าในอดีตมาก เมื่อลมสุริยะมีกำลังแรงกว่า.

ฤดูกาล

(Seasons)

ดาวอังคารมีแกนเอียง 25.2 องศา ซึ่งหมายความว่าดาวอังคารมีฤดูกาลเช่นเดียวกับโลก ความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจรของดาวอังคารอยู่ที่ 0.1 ซึ่งมากกว่าความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจรโลกในปัจจุบันที่ประมาณ 0.02 มาก ความเยื้องศูนย์กลางที่สูงนี้ทำให้ปริมาณแสงอาทิตย์ที่ส่องมายังดาวอังคารเปลี่ยนแปลงไปตามการโคจรของดาวเคราะห์รอบดวงอาทิตย์ (ปีของดาวอังคารยาวนาน 687 วัน หรือประมาณ 2 ปีของโลก) เช่นเดียวกับโลก ความเอียงของแกนหมุนของดาวอังคารมีอิทธิพลต่อฤดูกาล แต่เนื่องจากความเยื้องศูนย์กลางที่สูง ฤดูหนาวในซีกโลกใต้จึงยาวนานและหนาวเย็น ในขณะที่ฤดูหนาวในซีกโลกเหนือสั้นและค่อนข้างอบอุ่น ปัจจุบันเชื่อกันว่าน้ำแข็งสะสมตัวเมื่อมุมเอียงของวงโคจรของดาวอังคารแตกต่างจากปัจจุบันมาก (แกนหมุนของดาวเคราะห์มีการ "สั่น" อย่างมาก หมายความว่ามุมของมันเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา)

เมื่อหลายล้านปีก่อน มุมเอียงของแกนหมุนของดาวอังคารอยู่ที่ 45 องศา แทนที่จะเป็น 25 องศาในปัจจุบัน มุมเอียงนี้ หรือที่เรียกว่าความเอียงของแกนหมุนนั้น เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก เนื่องจากดวงจันทร์ขนาดเล็กสองดวงของดาวอังคารไม่สามารถทำให้มันคงที่ได้เหมือนดวงจันทร์ของโลก เชื่อกันว่าลักษณะทางภูมิศาสตร์หลายแห่งบนดาวอังคาร โดยเฉพาะในบริเวณ Ismenius Lacus มีน้ำแข็งอยู่เป็นจำนวนมาก แบบจำลองที่ได้รับความนิยมมากที่สุดสำหรับต้นกำเนิดของน้ำแข็งคือการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจากการเปลี่ยนแปลงอย่างมากในมุมเอียงของแกนหมุนของดาวเคราะห์ ในบางครั้งมุมเอียงอาจมากกว่า 80 องศา การเปลี่ยนแปลงอย่างมากในมุมเอียงนี้อธิบายถึงลักษณะทางภูมิศาสตร์ที่อุดมไปด้วยน้ำแข็งหลายแห่งบนดาวอังคารได้

จากการศึกษาพบว่า เมื่อมุมเอียงของดาวอังคารเพิ่มขึ้นจาก 25 องศาในปัจจุบันเป็น 45 องศา น้ำแข็งจะไม่คงตัวอยู่ที่ขั้วโลกอีกต่อไป นอกจากนี้ ที่มุมเอียงสูงเช่นนี้ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์แข็ง (น้ำแข็งแห้ง) จะระเหิด ทำให้ความดันบรรยากาศเพิ่มขึ้น ความดันที่เพิ่มขึ้นนี้ทำให้ฝุ่นละอองถูกกักเก็บไว้ในชั้นบรรยากาศได้มากขึ้น ความชื้นในชั้นบรรยากาศจะตกลงมาเป็นหิมะหรือน้ำแข็งที่เกาะตัวบนฝุ่นละออง

จากการคำนวณพบว่าวัสดุนี้จะกระจุกตัวอยู่ในละติจูดกลาง แบบจำลองการหมุนเวียนทั่วไปของชั้นบรรยากาศดาวอังคารทำนายว่าจะมีฝุ่นที่มีน้ำแข็งเป็นส่วนประกอบสะสมอยู่ในบริเวณเดียวกับที่พบโครงสร้างที่มีน้ำแข็งเป็นส่วนประกอบ เมื่อมุมเอียงเริ่มกลับไปสู่ค่าที่ต่ำลง น้ำแข็งจะระเหยกลายเป็นไอ (เปลี่ยนเป็นแก๊สโดยตรง).

ปริญญาเอก (Ph.D) 🇹🇭

ผู้ทำการสำรวจ / บันทึกภาพ

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

พิกัด : เกาะลันตา 🇹🇭

ตำบลศาลาด่าน อำเภอเกาะลันตา จังหวัดกระบี่

ประเทศไทย 🇹🇭

ผู้เขียนบทความ ภาษาอังกฤษ, ไทย 🇹🇭

โดย : น.ส รัชรินทร์ดา เตชะประสาน 🇹🇭

ควีน เคลียร์มิลลี่ 8888 👑🇹🇭

ประเทศไทย 2569 🇹🇭

วันที่ 23 เดือน มิถุนายน พ.ศ 2569 🇹🇭

เวลา 17 : 11 น.🇹🇭

#QueenKlearmilly8888👑🇹🇭

#Klearmilly8888🇹🇭

#GoogleMapsThailand🇹🇭

#StellariumThailand🇹🇭

#PhasesOfTheMoonThailand🇹🇭

https://www.facebook.com/share/1BHwAxfYHx/

https://www.facebook.com/share/18n7qnL49d/

https://www.facebook.com/share/17tfmXX2iA/

https://www.facebook.com/share/1C2zq9b5W3/

https://www.facebook.com/share/1DzWDZr4So/

https://www.facebook.com/share/1FJ768uQza/

https://www.facebook.com/share/18tF93Shsw/

https://www.facebook.com/share/1D7BsJeZRn/

https://www.facebook.com/share/1Awgxwzxg5/

https://www.facebook.com/share/18z8oaxZaL/

https://www.facebook.com/share/1GvAK669uL/

https://youtube.com/shorts/e9U4GMZQ-3Q?si=3UJ_dkZlI3lBzuqK