How to deal with a college life without close friends?
🥲 we are the one who is not happy with the social life during college. Choosing a branch selection group is not ourselves. Friends society does not match our type. It is something that feels alienated and bored. In the end, I still remember the feeling of being bored.
😭 when entering the new faculty, there was a friend who could talk to each other. When starting to join the branch, she went to another faculty. At that time, it felt like a lot of heartbreak. And then went to live with that person. This person didn't click at all, but tried to put herself in the group of friends because it would be alone. Life is difficult. Group work, homework. When taking exams, it must help each other. We will not catch up with friends. If we are alone, indie life is too difficult. And then change friends with each other very often because of disagreements, friends in the field are not wrong. During the fourth year, I met friends in the field. 2 people who are not close until we are their close friends, but also help with learning about the atmosphere that is a lot uncomfortable, but finally, we just feel where it is not our place and not used to it because in high school there are all close friends and a lot of friends without trying.
☺️ we have passed because of the good luck of having a girlfriend hahahaha Really have a girlfriend who has been a girlfriend since high school and also come to the same faculty, so it is enough that at least when studying, I live to take a lunch break. If it is free to coincide, I can eat together. I remember some days walking to meet my girlfriend and almost running to like to cry, hahahaha. Really, I'm tired. After school, I have a girlfriend too.
☝️ after graduating from college, even though you are close to a friend in one branch and have been dating until now.
Who has experienced life in college without any real friends? How to cope with that life?
# University friends # Relationship narrative # Friend # College life # Q & A
ถ้ากำลังเจอ “ชีวิตมหาลัยที่ไม่มีเพื่อนมหาลัยจริงจังสักคน” อยากบอกว่าไม่แปลกเลย และไม่ได้แปลว่าเราเข้ากับใครไม่ได้เสมอไป แค่จังหวะ/สภาพแวดล้อมมันยังไม่ใช่เฉยๆ เราเคยอยู่ในโหมดเคว้งๆ เหมือนกัน เลยลองสรุปวิธีที่ช่วยให้ผ่านแต่ละวันได้ (แบบทำได้จริงในชีวิตเรียน) 1) ตั้งเป้าหมายว่า “ขอแค่มีคนคุยได้” ก็พอ บางทีเรากดดันตัวเองว่าเข้ามหาลัยต้องมีเพื่อนสนิท มีกลุ่ม แต่จริงๆ การมีแค่ 1-2 คนที่พอทักได้ นั่งด้วยได้ตอนเรียน หรือช่วยกันเช็คงาน/เช็คข่าวสารในสาขา ก็ทำให้ชีวิตง่ายขึ้นเยอะ ลองลดความคาดหวังจากคำว่าเพื่อนสนิท เป็น “เพื่อนร่วมทาง” ก่อน 2) สร้างความสัมพันธ์จากเรื่องเรียน ไม่ต้องเริ่มจากเรื่องส่วนตัว ถ้าไม่รู้จะชวนคุยยังไง ให้เริ่มจากสิ่งที่มีร่วมกัน เช่น “อาจารย์สั่งอะไรบ้าง” “สไลด์อยู่ตรงไหน” “พรุ่งนี้มีควิซมั้ย” ความสัมพันธ์ในมหาลัยหลายครั้งเริ่มจากการช่วยกันรอดเรื่องเรียนก่อน แล้วค่อยๆ ใกล้กันเอง 3) รับมือ “งานกลุ่ม” แบบคนไม่มีกลุ่มตายตัว - เลือกบทบาทที่ชัด: เช่น คนทำสไลด์/สรุป/หาข้อมูล จะทำให้คนจำเราได้ว่าไว้ใจได้ - ตกลงงานเป็นข้อความ: สรุปหน้าที่และเดดไลน์ในแชท ช่วยลดดราม่าและความอึดอัด - ถ้าเลือกกลุ่มได้ ให้มองหาคนที่ “ทำงานเป็น” มากกว่าคนที่ “สนิท” เพราะอย่างน้อยงานจะจบ 4) มี “เซฟโซน” ของตัวเองในมหาลัย วันที่ต้องอยู่คนเดียว ลองหามุมประจำ เช่น ห้องสมุด มุมคาเฟ่ในคณะ หรือโต๊ะม้านั่งหน้าตึก (บางวันแค่นั่งนิ่งๆ ก็ช่วยให้ใจนิ่งขึ้น) พอเรามีที่ของตัวเอง ความรู้สึกแปลกแยกจะเบาลง และยังทำให้เจอหน้าคนเดิมๆ จนค่อยๆ คุ้นกันได้ 5) เปิดโอกาสแบบเล็กๆ แต่สม่ำเสมอ ไม่ต้องฝืนเข้าสังคมหนักๆ แค่เริ่มจากทักทาย/พยักหน้า/ขอบคุณเวลามีคนช่วย หรือชวนกินข้าวแบบสั้นๆ “ไปกินข้าวมั้ย” วันไหนเขาปฏิเสธก็ไม่ต้องคิดมาก ทำซ้ำกับคนเดิมๆ สักพักจะรู้เองว่าใครคลิ๊ก 6) ดูแลใจตัวเอง และยอมรับว่าบางช่วง “เหงาได้” ถ้าช่วงนั้นมันเหนื่อยจริงๆ ให้มีสิ่งพยุงใจนอกคณะ เช่น เพื่อนเก่า ครอบครัว แฟน งานอดิเรก หรือออกกำลังกายเล็กๆ หลังเลิกเรียน ความสัมพันธ์ไม่จำเป็นต้องอยู่ในมหาลัยทั้งหมดก็ได้ สุดท้ายอยากบอกว่า ต่อให้ตอนเรียนจะไม่มีเพื่อนสนิทจริงจัง ก็ยังเรียนจบและใช้ชีวิตได้ และบางคนกว่าจะสนิทกันจริงๆ ก็หลังเรียนจบด้วยซ้ำ ถ้าอยากเล่าเพิ่มว่าอยู่ปีไหน/คณะไหน เจอปัญหาแบบงานกลุ่มหรือเรื่องสอบ เราช่วยคิดวิธีรับมือให้ได้ค่ะ
