การเป็นคนที่มีสมาธิสั้นนั้น จริง ๆ แล้วไม่ได้แปลว่าเราจะไม่สามารถมีสมาธิได้เลย แต่มันอาจจะทำให้เรารู้สึกว่าสมาธิของเราเปลี่ยนแปลงเร็วหรือถูกดึงดูดไปยังสิ่งอื่น ๆ ง่ายมากขึ้น เช่นในกรณีที่ฉันเอง เมื่อเริ่มทำอะไรสักอย่าง ไม่นานก็จะคิดถึงเบบี๋หรือคนที่เรารักอย่างไม่ตั้งใจ สิ่งนี้ทำให้ฉันรู้ว่าการมีสมาธิสั้นนั้น นอกจากจะต้องหาวิธีจัดระเบียบความคิดและสิ่งรบกวนต่าง ๆ รอบตัวแล้ว เรายังต้องยอมรับและเข้าใจตัวเองว่าอารมณ์และความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้นคือส่วนหนึ่งของตัวเรา ฉันมักใช้วิธีจดบันทึกความคิดและความรู้สึกที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน เพื่อช่วยให้สมองได้ผ่อนคลายและเพิ่มความชัดเจนในการจัดการสมาธิ นอกจากนี้การตั้งเป้าหมายเล็ก ๆ ในแต่ละช่วงเวลายังช่วยให้ฉันโฟกัสกับงานได้มากขึ้น นอกจากนี้ การแบ่งเวลาสำหรับพักผ่อนและทำกิจกรรมที่ชื่นชอบ เช่น การฟังเพลงหรือเดินเล่นกลางแจ้ง ก็ช่วยให้ความคิดที่ฟุ้งซ่านลดลง และความคิดถึงเบบี๋กลายเป็นสิ่งที่เติมเต็มหัวใจแทนความวิตกกังวล ถ้าคุณเป็นคนที่สมาธิสั้นและมักจะคิดถึงใครบางคนบ่อย ๆ ลองเปิดใจกับความรู้สึกนั้นและใช้เทคนิคเล็ก ๆ ที่ทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น เพราะทุกความรู้สึกมีคุณค่าและช่วยสร้างพลังบวกในชีวิตได้อย่างไม่น่าเชื่อ