ความรู้สึกว่าคนที่อดทนเกินไปไม่ได้สังเกต
ความรู้สึกที่ถูกละเลย
สักวันหนึ่งมันจะเปลี่ยนรูปร่างและออกมาเป็น "ความผิดปกติทางจิต"
มีหลายวันที่ฉันอยากร้องไห้
ฉันไม่รู้สึกมีแรงจูงใจที่จะทำอะไรเลย
มีเหตุผลที่ดี
สิ่งสำคัญคือไม่ "แพ้"
สังเกตและกอดขึ้น
คนที่ทำงานหนักเกินไป
เพราะมันช้าที่สุดที่จะตระหนักถึง "ขีด จำกัด "
โพสต์นี้เป็นหนังสือบำรุงรักษาจิตใจ
ฉันต้องการให้คุณมีมันอยู่ในมือ🕊️
🍀และมองย้อนกลับไปในคืนที่เหนื่อยล้า🌙
........................................................
มันดูเหมือน *
แม่ของลูกสองคน / อดีตเจ้าหน้าที่ศูนย์เด็ก / หัวหน้าโรงเรียน
SNS เริ่มต้นจากการไม่มีประสบการณ์🌱
ผู้หญิงที่กังวลเรื่องเงิน เวลา และรูปแบบการทำงาน
ฉันกำลังส่งออกไปเพื่อที่ฉันจะได้ฟื้นรอยยิ้มของฉันทีละเล็กทีละน้อย🕊️
........................................................
日々の生活でついつい感情を押し殺してしまいがちな私たち。特に責任感の強い人や頑張り屋さんほど、自分の限界や負の感情に気づかず、無理を重ねてしまうことがあります。私自身も忙しい時期、寂しさや不安、罪悪感といった感情を認められずに過ごしていました。しかし、その感情を無視しすぎると、突然理由もなく涙が止まらなくなったり、何もする気が起きなくなることがありました。 この記事で挙げられている「無視し続けるとヤバい感情」は、寂しさ、罪悪感、不安、限界、怒り、嫉妬心など、誰もが感じやすく見過ごしやすいものです。例えば、寂しさは「誰かに求められていない」と感じさせ、自己肯定感を下げてしまうこともありますが、信頼できる人に話してみるだけで気持ちが軽くなることを経験しました。 また、限界を超える前にしっかりと休むことの大切さに気づかず「まだできる」と無理を続けた結果、体調を崩してから休養の必要性を実感することもあります。こうした感情に気づき、丁寧に寄り添うことは、心の健康を守る上で不可欠です。日々の中での小さなサインを見逃さず、この投稿のような「心のメンテナンス帳」として活用すると、疲 れた時や気持ちが不安定な時に立ち返る指針になるでしょう。 私の経験から言うと、ネガティブな感情を「なくす」のではなく、「あっていい」と認める自己肯定のプロセスを持つことで、心のバランスが取りやすくなりました。皆さんもぜひ、自分の感情に優しくなり、無理をせず心地よいペースで日々を過ごしてみてください。
