HOME alone with me
Ever when loneliness sometimes covers the space of our hearts until we slowly disappear from the earth?
In the human reality that we have experienced, emptiness is the real truth. If it is true that having a society is a tradition, not hanging out after work, spending holidays at home, or sitting quietly alone is not a novelty or a pity.
Perhaps living in solitude gives us better access to our own emotions and consider them before bringing these emotions out into society.
Because the hasty world makes us so forgetful that scrutiny can't become so hyperactive, and in the end someone may be in trouble for our own emotional carelessness.
One of them is certainly our mind...
การใช้เวลาคนเดียวอยู่บ้านไม่ได้หมายความว่าเป็นเรื่องน่าเวทนาแต่อย่างใด หากแต่กลับเป็นโอกาสทองที่เราจะได้ทำความรู้จักกับตัวเองอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น การอยู่กับความเงียบและความว่างเปล่าที่รอบตัวช่วยให้ผมได้มีเวลาพิจารณาอารมณ์และความคิดอย่างรอบคอบมากขึ้น ซึ่งเป็นประสบการณ์ที่หายากในยุคที่ชีวิตมักถูกเร่งรีบและเต็มไปด้วยสิ่งเร้าจากมือถือและโซเชียลมีเดีย นอกจากนี้ การอยู่คนเดียวยังเป็นช่วงเวลาที่ได้เรียนรู้การจัดการกับความรู้สึกเหงา เพราะความเหงานั้นไม่ใช่สิ่งผิดหรือแย่เสมอไป แต่เป็นส่วนหนึ่งของการเติบโตทางอารมณ์ เมื่อเราเรียนรู้ที่จะอยู่กับความรู้สึกเหล่านั้นโดยไม่หวั่นไหว ก็จะทำให้จิตใจเข้มแข็งและพร้อมรับมือกับความท้าทายในชีวิตได้ดีขึ้น ไม่เพียงเท่านั้น การฝึกทำสมาธิหรือเพียงแค่จงใจนั่งเงียบๆ เพื่อเชื่อมโยงกับภายในตนเอง ยังช่วยลดอาการสมาธิสั้นและความเครียดที่สะสมจากการใช้ชีวิตในสังคมเร่งรีบอีกด้วย จากประสบการณ์ตรง การให้เวลาตัวเองได้อยู่บ้านอย่างสงบในบางครั้ง ช่วยสร้างสมดุลทางอารมณ์และเติมเต็มพลังใจได้อย่างมหัศจรรย์ ลองเปิดใจให้กับช่วงเวลาที่ดูเหมือนจะ 'เหงา' และ 'ว่างเปล่า' เหล่านั้น เพราะสิ่งเหล่านี้อาจนำพาเราไปสู่ความสงบและการเข้าใจตัวเองที่แท้จริงมากกว่าที่เคยคิดมาก่อน
