See the time first?

จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าบางครั้งความหิวก็สามารถเอาชนะกฎเกณฑ์ของเวลาที่เราวางไว้ได้อย่างง่ายดาย เช่น เมื่อท้องร้องตอนกลางดึก และไม่มีอะไรให้กินคนส่วนใหญ่จะพยายามอดทนหรือปลอบใจตัวเองว่าจะรอถึงเช้า แต่สำหรับบางคน ความหิวแบบนี้เกิดขึ้นกับการไม่ค่อยยึดติดเวลามากนัก เพราะรู้สึกว่ายามและเวลาไม่ใช่อุปสรรค ผมเคยเห็นหลายคนที่ชอบกินตามใจปากโดยไม่สนใจเวลาว่าเป็นมื้อหลักหรือมื้อว่าง บางทีอาจเป็นเพราะช่วงเวลาทำงานที่ไม่ตรงกัน หรือวิถีชีวิตที่ต้องปรับเปลี่ยนตามสถานการณ์เหล่านั้น เช่น คนทำงานกะดึก นักเรียนที่มีเวลาพักไม่ตรงกัน ในกรณีนี้ การกินเมื่อไหร่ก็ได้ถือเป็นการตอบสนองความต้องการของร่างกายอย่างแท้จริง อย่างไรก็ตาม การกินไม่สนเวลาก็มีข้อดีคือช่วยให้เราได้รับพลังงานเมื่อต้องการจริง ๆ แต่ก็มีข้อควรระวังคือถ้าไม่ได้วางแผนเรื่องโภชนาการและชนิดอาหาร อาจทำให้ร่างกายได้รับสารอาหารไม่ครบหรือเกิดผลเสียตามมาภายหลัง เช่น น้ำหนักขึ้นหรือระบบย่อยทำงานผิดปกติ ส่วนตัวแล้ว ผมคิดว่าการกินตามความหิวควบคู่ไปกับการดูแลสุขภาพอย่างเหมาะสมจะดีที่สุด เช่น เลือกอาหารที่ดีต่อสุขภาพ ปริมาณที่พอดี และพยายามไม่กินจนเกินไปเวลาที่ไม่เหมาะสม นอกจากนี้ การสังเกตตัวเองว่าความหิวเกิดจากอะไรบ้างก็เป็นประโยชน์ เช่น หิวจริง ๆ หรือแค่เบื่อหรือเครียด สุดท้ายนี้ อยากจะบอกว่า "ก๋อยามช่างดิ" ก็จริง แต่ถ้าเราสามารถควบคุมและฟังเสียงร่างกายตัวเองได้อย่างชาญฉลาด ความหิวและเวลาในการกินก็จะไม่เป็นอุปสรรคต่อสุขภาพและความสุขในชีวิตประจำวันของเราแน่นอน