อย่า!!! คำเตือนผู้ที่มีสภาวะซึมเศร้าไม่ควรอ่าน💔
🌟“มีคนพูดว่าไอ้โรคซึมเศร้าที่ผมเป็น 🌟
🌟มันเป็นเพราะผมคิดมากไปเอง” 🌟
EP 1: บันทึกประสบการณ์ชีวิตที่เลวร้ายที่สุดของไอ้แบลงค์💬
🌏ตอนพ่อผมผูกคอตๅEตอนผม ป.1 ผมถูกแม่ส่งไปอยู่ใต้กับตาและยายซึ่งเป็นน้าของแม่เขามีลูกชายอยู่2คน ซึ่งผมคิดว่าคงเป็นเพื่อนกันในเวลาต่อมา แม่ส่งให้ผมไปเรียนที่นั่นเพราะไม่มีเวลาเลี้ยง ผมถูกปฏิบัติเหมือนทาสในวันแรกที่ไปถึงหลังจากแม่กลับ เขาจับผมอาบน้ำในระหว่างอาบน้ำเขาใช้ผ้ามาขัดตัวผม เขาพูดว่าโอ้โหขี้ไคลเต็มตัวเลย เขาเลยเปลี่ยนจากผ้ามาใช้สก็อตไบร์ทขัดจนผิดเปิด โดนไม่เว้นแต่ละวัน น้องสาวผมโดนตบจนหน้าสั่นเพราะไม่กินผัก หลังจากนั้นเขาเลยให้กินข้าวคลุกน้ำปลา แทนแกงแทนต้ม ตอนไปโรงเรียนก็โดนเพื่อนๆบูลลี่ว่าพูดสำเนียงเหน่อบ้างแหละ เด็กเมืองบ้างแหละ เพียงเพราะผมแตกต่างผมมักจะโดนต่อยโดนแกล้งทุกวัน กลับมาก็จะโดนตีทุกวันเพราะไม่เหลือเงินกลับบ้าน เขาให้เงินไปโรงเรียนวันละ10บาท หากวันไหนไม่เหลือมาหยอดกระปุก ผมจะโดนตีแบบนี้ทุกๆวัน ทุกๆเที่ยงเวลากินข้าวที่โรงเรียน ผมสาบานให้ตๅEผมไม่เคยได้กินข้าวเที่ยวเลยซักครั้งระหว่างอยู่ที่นั่นทุกวันผมต้องกินโรตรีแผ่นละ7บาทแทนข้าวเพื่อให้เหลือเงิน3บาทมาหยอดกระปุก ผมไม่อยากโดนตีทุกวันมันทรมานมากๆเว้ย พอหยอดกระปุกเต็มเขาก็จะมาเอาเงินเก็บของผมไปให้ลูกชายคนเล็กเขาตลอด แม้แต่สิทธิ์รักษาของโรงพยาบาลเขายังพยายามเปลี่ยนบัตรทองผมให้เป็นของลูกชายคนเล็กของเขาซึ่งผมไม่รู้ว่ามันทำได้ด้วยหรอ? แต่เขาทำมันและไม่สำเร็จ มีอยู่วันหนึ่งลูกชายเขาเอาขวดแก้วสไปร์ทตีหัวผมจนแตก ผมโกรธมากๆเลยจะตีคืน ตามาเห็นพอดีเขาบอกว่าอย่าทำน้องน้องแค่เล่นด้วยและก็ด่าๆๆผมแล้วก็จบลงตรงที่ผมโดนตีอีกตามเคย ผมมักจะหลบไปร้องไห้กับน้องสาวอยู่บ่อยๆ เพราะเหตุการณ์แบบนี้มันเกิดทุกวันๆ จนผ่านมาซักอาทิตย์ ลูกชายตัวแสบของเขาชวนผมไปเล่นชายทะเลเพราะบ้านติดทะเล ยายมาตามหาจนเจอว่าพวกผมเล่นกันอยู่ริมทะเล เขาดึงหูผมแล้วบอกผมพาน้องมาเล่นที่นี่ทำไมมันอันตรายถ้าตๅEไปจะทำยังไง แล้วก็ดึงผมกับน้องสาวและไอ้ลูกชายตัวแสบของเขากลับมาที่บ้าน หลังจากนั้นก็บรรจงใช้ไม้ไผ่ลวกตีขาผม ตีที่น่องจนแตกผมจำความเจ็บปวดนั้นได้ดี ผมกลัวตลอดเวลาผมทรมาน กลัวทุกวันว่าผมจะตๅEกลัวจะไม่ได้เจอแม่เจอน้องอีก
ตีจนเขาหยุดตีเสียงร้องระงมไปทั่วแต่ก็ไร้วี่แววคนจะมาช่วย ผมเดินไม่ได้หลายอาทิตย์ผมไม่สามารถไปโรงเรียนได้ เคราะห์ซ้ำโดนจับเอาขาข้างขวาของผมยัดล้อจักยารแล้วปั่นๆๆจนเป็นแผลจนถึงทุกวันนี้มันเหมือนรอยท่อรถลวก แต่มันเริ่มจางไปแล้ว หลังจากนั้นไม่นาน ผมโดนส่งกลับบ้านเพราะผมเริ่มแข็งข้อกับพวกเขา จากที่ผมคิดว่าผมกลัวที่จะตๅE มันกลัวจนทำให้ผมคิดว่าเมื่อไหร่ผมจะตๅEซักทีเพื่อจะได้หลุดพ้นไอ้เรื่องเหี้Eๆนี่ซักที ผมโดนส่งกลับบ้านมาคนเดียว น้องสาวยังอยู่ที่นั่น ซึ่งพาทของน้องสาวผมจำรายละเอียดไม่ค่อยได้เพราะไอ้สิ่งที่ผมเจอมันก็มากเกินที่ผมจะรับไว้แล้ว
ผมบอกแม่ว่าโดนแบบนี้ๆๆ แม่ผมไม่รอช้าเขารีบไปซื้อตั๋วแล้วลงไปใต้ทันทีไปรับน้องสาวกลับบ้าน สภาพของน้องสาวคือเหมือนคนเป็นโรคคนใกล้ตๅE ตัวผอมแห้งมีแต่รอยยุงกัด แม่บอกว่ามีผู้หญิงข้างๆบ้าน
ตาบอกกับแม่ว่า ”ถึงจะลำบากแค่ไหนอย่าส่งลูกไปอยู่กับคนอื่นเลย มันนรกชัดๆ“ เรื่องนี้ยังอีกยาวมาก และมันทำให้ผมกลายเป็นคนหลายอารมณ์หลังจากนั้น..... แต่ทุกวันนี้ผมเริ่มดีขึ้นแล้วนะ 😊 เพราะมีผู้หญิงคนหนึ่งยื่นมือมาดึงผมขึ้นจากความมืดที่ผมอยู่มาทั้งชีวิต คุณมายด์ ภรรยาของผมเอง🌹❤️💍👰🏻♀️#ซึมเศร้าไม่ใช่เรื่องตลก #ซึมเศร้า #ซึมเศร้าเล่าได้ #โรคซึมเศร้า #เทรดเศร้า



















ส่วนใหญ่ก็งี้ค่ะ เพื่อนเราเป็นไบโพล่าร์ แต่ก่อนก็เคยโดนทารุน ตอนเด็ก เด็กแถวบ้านเราก็โดน แม่ไปใช้ชีวิตที่อื่น ฝากไว้กับคนที่บ้าน น่าสงสารมาก ไม่อยากเล่า แต่สุดท้ายแล้ว ทุกคนสามารถผ่านมันไปได้ค่ะ เพราะมันเป็นอดีต ถ้าเราหลุดออกมาจากตรงนั้นได้ ทั้งทางกายและจิตใจ เราจะรู้วิธีแก้ปมในใจเราเองค่ะเมื่อเวลาผ่านไป เป็นกำลังใจให้❤️