หั่นขนมปังซาวโดว์ไว้ทาน #ขนมปังทำเอง

ถ้าใครค้นหา “ไวท์สตอรี่” แล้วอยากได้เรื่องเล่า/บันทึกสั้นๆ เกี่ยวกับการทำขนมปังโทนอบอุ่นแบบ Hello.Bread (ในภาพมีคำว่า Hello.Bread Sourdough Bread) อันนี้คือไวท์สตอรี่ของฉันตอน “หั่นซาวโดว์ไว้ทาน” ค่ะ—เรื่องเล็กๆ แต่ช่วยให้การกินซาวโดว์ง่ายขึ้นมาก 1) รอให้ขนมปังเย็นจริงก่อนค่อยหั่น ตอนอบเสร็จใหม่ๆ กลิ่นหอมมากจนอยากหั่นทันที แต่ซาวโดว์ต้องใช้เวลาเซ็ตตัวด้านใน ถ้าหั่นเร็ว เนื้อจะชื้นและติดมีด ทำให้แผ่นขนมปังดูเละๆ ได้ ฉันจะรออย่างน้อย 2–3 ชั่วโมง (ถ้าก้อนใหญ่รอนานกว่านั้น) แล้วค่อยเริ่มหั่น ผลคือได้ “ครัมบ์” สวยและไม่ยุบ 2) มีดที่ใช้สำคัญกว่าที่คิด แนะนำมีดฟันเลื่อยสำหรับขนมปัง (bread knife) ฟันคมๆ จะเลื่อยผ่านเปลือกแข็งได้โดยไม่กดจนขนมปังแบน เทคนิคของฉันคือวางก้อนให้มั่นคง แล้ว “เลื่อยเบาๆ” ไปกลับ ไม่กดแรง จะได้ชิ้นที่ขอบไม่แตก 3) วิธีหั่นให้ได้ความหนาเท่ากัน ถ้าชอบเอาไปปิ้งทาเนย/แยม ฉันหั่นหนาประมาณ 1.5–2 ซม. จะกำลังดี กรอบนอกนุ่มใน แต่ถ้าจะทำแซนด์วิช หั่นบางลงหน่อยจะประกบง่าย แนะนำหั่นทีละชิ้นแบบใจเย็น อย่ารีบ เพราะซาวโดว์เปลือกค่อนข้างแข็ง พอรีบแล้วชิ้นจะเอียง 4) หั่นแล้วเก็บยังไงให้อร่อยเหมือนอบใหม่ ฉันจะเลือก “หั่นเท่าที่จะกินใน 1–2 วัน” ที่เหลือเก็บเป็นก้อนจะรักษาความชื้นได้ดีกว่า แต่ถ้าจำเป็นต้องหั่นไว้ทั้งหมด ให้เรียงชิ้นแล้วแช่ฟรีซในถุงซิปล็อก (ไล่อากาศออก) เวลาอยากกิน เอาออกมาปิ้ง/อบไฟอ่อนๆ เนื้อจะเด้งกลับมาใกล้เคียงขนมปังสดมาก 5) เคล็ดลับเล็กๆ เวลาเสิร์ฟ ถ้าชอบฟีลคาเฟ่สไตล์ Hello.Bread ฉันจะปิ้งให้ผิวนอกกรอบนิดๆ แล้วทาเนยเค็มหรือครีมชีส ราดน้ำผึ้งบางๆ หรือทำเป็นอโวคาโดโทสต์ก็เข้ากันสุดๆ นี่แหละไวท์สตอรี่ของการหั่นซาวโดว์—เป็นขั้นตอนบ้านๆ แต่ทำให้ทุกชิ้นดูสวย กินง่าย และไม่เสียความอร่อยของขนมปังทำเองเลยค่ะ