คนเรารักสุขเกลียดทุกข์ อยากให้เขารัก ตอนเขาอยู่กับเราเขาต้องมีความสุข
คนเราอยากมีสเน่ห์อยากให้มีคนรักคนชอบ
สวยหล่ออย่างเดียวไม่พอหรอกค่ะ
รูปร่างภายนอกเป็นสิ่งที่ไม่ยั่งยืน
เราได้คนรูปร่างหน้าตาดีมาเป็นแฟน ไม่ได้การันตีว่าเราจะอยู่กับเขาแล้วมีความสุข
รูปหน้าปกนี้ เป็นรูปกราฟิกที่ทำเล่นๆเพื่อประกอบตอนนิยายตอนที่แปดของพลอยค่ะ อาจไม่ได้เกี่ยวก ับเนื้อหา
ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงคืนกว่าๆ ของวันที่ สิบสอง มิถุนายน สองหก
โดยธรรมชาติคนเราจิตวิ่งหาความสุขและผลักใสความทุกข์
พลอยจะมาอธิบายเสน่ห์ทางธรรมที่ผูกใจคน
หลักสังคหวัตถุ 4
1.ทาน การให้ ไม่ใช่ให้สิ่งของของขวัญอย่างเดียว แต่คือการให้ความสบายใจ ให้รอยยิ้ม ให้อภัย คนจะรู้สึกอบอุ่นและไม่ระแวงกับเรา
2.ปิยวาจา พูดจาไพเราะ ใครก็ชอบคนพูดจาดี พูดจาเพราะๆ พูดด้วยความปราถนาดี พูดให้กำลังใจไม่นินทา ไม่ประชดประชัน คำพูดที่ใจเย็นพูดด้วยจิตเมตตาจะทำให้จิตให้คนฟังเกิดความสุขและผ่อนคลาย
3.อัตถจริยา การประพฤติประโยชน์ การเป็นผู้เกื้อกูล ช่วยเหลือยามยาก เป็นที่พึ่งได้ คนเราจะรู้สึกปลอดภัยและอยากมีคนแบบนี้อยู่ในชีวิต
4.สมานัตา การวางตัวเสมอต้นเสมอปลาย ไม่หน้าไหว้หลังหลอก ไม่ใช่วันนี้ดี วันพรุ่งนี้ร้าย ความคงเส้นคงวาทำให้อีกฝ่ายเกิดความไว้ใจ เป็นรากฐานความสุขในความสัมพันธ์
และรวมถึงมีเรื่องของการกระทบเจตนาและการกระทำต่างๆที่ส่งไปถึงอีกฝ่ายด้วยเรียกว่า "ผัสสะ"
ถ้าเราทำดีพูดดีค่อยช่วยเหลืออีกคนมากๆ คนๆนั้นก็จะรับรู้ได้ถึงความหวังดีของเรารู้สึกผูกพันธ์และปลอดภัย และเกิดความสิเนหา อยากเข้าใกล้บ่อยๆ
แต่ถ้าเราทำให้เขาทุกข์ด่าว่าทำร้าย ต่อให้เขาอาจจะรักเราแค่ไหนแต่สักวัน ผัสสะหรือจิตของเขาจะต้องเอาตัวรอดและผลักไสออกไปเพราะสิ่งนี้ รู้สึกอยู่ด้วยแล้วอันตราย และ ทุกข์
ส่วนความรักที่ยั่งยืนและไม่เป็นพิษมักใช้หลัก
พรหมวิหาร 4 ดังนี้
*แต่ความรั กของคนทั่วไปมักมีความเห็นแก่ตัว อยากให้เขาทำตามใจเรา ซึ่งมักนำความทุกข์มาให้อีกฝ่าย แต่ถ้านำ พรหมวิหาร4 มาปรับใช้ ความรักจะเป็นความรักบริสุทธิ์ที่ใครก็ไม่อยากจะไปไหน
1.เมตตา ความปราถนาให้เขามีความสุข อย่างวันนี้จะทำให้เขามีความสุขอย่างไร
2.กรุณา ความปราถนาให้เขาพ้นทุกข์ ยามเขาเหนื่อยจากปัญหา พร้อมเป็นเซฟโซนให้กับเขาเสมอ
3.มุทิตา พลอยยินดีเมื่อเขาได้ดี ไม่มีอิจฉา มีแต่ซัพพอร์ต
4.อุเบกขา การปล่อยวางเมื่อเกินควบคุม ไม่บังคับ ไม่ครอบงำ ยอมรับในตัวตนของเขา
สรุปแล้ว คนเเรารักสุขเกลียดทุกข์ ถ้าอยากให้ใครรักเรา เราต้องทำตัวเราให้เป็นความสุขของเขา และรักอย่างเข้าใจค่ะ
ในชีวิตประจำวันของผม ผมพบว่าการสร้างความสุขให้กับคนรอบข้างนั้นคือกุญแจสำคัญของความสัมพันธ์ที่ยั่งยืน มีครั้งหนึ่งที่ผมพยายามทำความเข้าใจว่าทำไมบางคนถึงยังคงเลือกที่จะอยู่กับคนที่รัก แม้จะมีปัญหาหรือความขัดแย้งบ้างในบางครั้ง ผมเริ่มต้นด้วยการนำหลักสังคหวัตถุ 4 มาใช้ในการปฏิบัติกับคนรอบตัวจริงๆ เช่น การให้ทานไม่ใช่เพียงแค่ของขวัญ แต่เป็นการให้รอยยิ้มและความอภัยอย่างจริงใจ เมื่อได้จดจำประโยชน์จากการเป็นผู้ช่วยเหลือในเวลาที่เขาต้องการ ผมสังเกตเห็นว่าความสัมพันธ์ก็แน่นแฟ้นขึ้นอย่างชัดเจน การพูดจาด้วยคำพูดที่ไพเราะและมีเมตตา รวมถึงการรักษาความสม่ำเสมอในการวางตัวนั้น ทำให้เกิดความไว้ใจและปลอดภัยในใจของอีกฝ่าย ทั้งหมดนี้ล้วนเชื่อมโยงกับ "ผัสสะ" หรือความรู้สึกที่ส่งผ่านได้จากการกระทำและคำพูดของเรา ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้คนอื่นรู้สึกอยากอยู่ใกล้ นอกจากนี้ พรหมวิหาร 4 อย่างเมตตา กรุณา มุทิตา และอุเบกขา ก็มีบทบาทสำคัญในการทำให้ความรักไม่เป็นพิษ ยกตัวอย่างเช่น การปล่อยวางและยอมรับในตัวตนของคนรัก รวมถึงความปรารถนาดีอย่างจริงใจที่จะเห็นเขามีความสุขและพ้นทุกข์ สิ่งเหล่านี้ช่วยให้ความสัมพันธ์มุ่งสู่ความบริสุทธิ์และยืนยาว จากประสบการณ์ตรง ผมรู้สึกว่าการรักอย่างเข้าใจและไม่เรียกร้องให้คนรักเปลี่ยนไปตามใจเรา เป็นสิ่งที่สำคัญมาก แม้จะต้องเผชิญกับความทุกข์บ้าง แต่การเป็นแรงสนับสนุนและที่พักใจให้กัน จะทำให้ความรักนั้นสดชื่นและอบอุ่นเสมอ ท้ายที่สุด ความรักที่เราปลูกด้วยความสุขและความเข้าใจนี้เองที่จะทำให้ใครสักคนรักและอยากอยู่กับเราตลอดไป นับว่าเป็นเสน่ห์ที่เหนือกว่าความสวยงามภายนอกใดๆ ที่เราสามารถมอบให้กันได้จริงๆ
