Local Exam 68 # Mt Ko Exam Center, Sunday 7 December 68

ถ้าเจอคำถามว่า “ข้อใดคือความหมายของการเลือกรับวัฒนธรรมสากลที่ถูกต้องที่สุด” ส่วนตัวเวลาอ่านตัวเลือก ฉันจะมองหา “คำสำคัญ” 2 อย่างคือ 1) มีคำว่า “คัดสรร/เลือก/ปรับใช้” ไหม และ 2) ยัง “ยึดรากเหง้าเดิม” อยู่หรือเปล่า เพราะหัวใจของคำว่า “เลือกรับ” ไม่ใช่รับทุกอย่างแบบไม่คิด และไม่ใช่ปฏิเสธทุกอย่างจากต่างประเทศ คำตอบที่ตรงความหมายที่สุดโดยทั่วไปคือ “การคัดสรรและผสมผสานความทันสมัยเข้ากับรากเหง้าเดิมเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม” เหตุผลคือการเลือกรับวัฒนธรรมสากลเป็นกระบวนการ “เลือกเอาส่วนที่เหมาะ” จากวัฒนธรรม/ความรู้/เทคโนโลยีสากล แล้ว “ปรับให้เข้ากับบริบทของเรา” เพื่อให้เกิดประโยชน์กับสังคมไทย โดยไม่จำเป็นต้องทิ้งความเป็นตัวตนเดิม ลองเทียบกับตัวเลือกอื่นๆ จะเห็นความต่างชัดมาก - “ทิ้งวัฒนธรรมดั้งเดิมและรับเอาวัฒนธรรมใหม่ทั้งหมด” อันนี้คือการรับแบบสุดโต่ง ไม่ใช่การเลือกหรือคัดสรร และมักนำไปสู่การสูญเสียอัตลักษณ์ - “ส่งออกวัฒนธรรมไทยไปสู่ตลาดโลกโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง” ฟังดูดีแต่เป็นเรื่องการเผยแพร่/ส่งออกวัฒนธรรม ไม่ใช่การ “รับ” วัฒนธรรมสากล - “ปฏิเสธเทคโนโลยีจากต่างประเทศเพื่ออนุรักษ์ภูมิปัญญาดั้งเดิม” นี่ตรงข้ามกับการเลือกรับ เพราะเป็นการปิดรับ ไม่ใช่คัดเลือกสิ่งที่ดีมาปรับใช้ ตัวอย่างที่ช่วยจำ (แบบที่ฉันชอบใช้ทบทวนก่อนสอบ) - อาหาร: เอาเทคนิคการทำขนม/การจัดจานแบบสากลมาประยุกต์กับวัตถุดิบไทย แต่ยังคงรสชาติและเอกลักษณ์ไทย - การทำงาน: รับแนวคิดการทำงานเป็นระบบ/ดิจิทัล (เช่น e-Document) มาปรับกับงานราชการหรือองค์กรท้องถิ่น เพื่อให้เร็วขึ้น โปร่งใสขึ้น แต่ยังยึดกติกาและบริบทชุมชน - การแต่งกาย/สื่อสาร: รับแฟชั่นหรือมารยาทสากลบางส่วน แต่เลือกให้เหมาะกับกาลเทศะและวัฒนธรรมไทย ทริคทำข้อสอบ: ถ้าในตัวเลือกมีคำว่า “คัดสรร”, “ผสมผสาน”, “ปรับใช้ให้เหมาะสม”, “สร้างมูลค่าเพิ่ม” มักเป็นตัวเลือกที่สื่อความหมาย “การเลือกรับวัฒนธรรมสากล” ได้ตรงที่สุด ส่วนคำว่า “ทั้งหมด/โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง/ปฏิเสธ” มักเป็นตัวล่อให้เข้าใจผิด