จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการใจดีกับทุกคนไม่ได้หมายความว่าจะได้รับผลตอบแทนที่ดีเสมอไป บางครั้งความใจดีมากเกินไปอาจทำให้เราเสียเปรียบหรือถูกใช้ประโยชน์ได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมอยากจะแชร์ให้เพื่อนๆ ฟัง เพราะหลักการนี้ช่วยให้ผมเรียนรู้ที่จะตั้งขอบเขตในการให้ความช่วยเหลือจากการใจดีกับผู้อื่น วิธีง่ายๆ ที่ผมใช้คือการสังเกตพฤติกรรมและเจตนารมณ์ของคนรอบข้างก่อนที่จะตัดสินใจใจดีมากเกินไป เช่น ถ้าใครสักคนมาขอความช่วยเหลือซ้ำๆ แต่ไม่มีความพยายามช่วยเหลือตัวเองเลย นั่นเป็นสัญญาณที่ผมจะต้องระมัดระวังและไม่ใจดีมากจนเกินไป นอกจากนี้ การพูดคุยและตั้งขอบเขตในการช่วยเหลือก็เป็นเรื่องสำคัญ เพราะการเป็นคนใจดีไม่จำเป็นต้องหมายความว่าจะต้องเสียสละทุกอย่างเพื่อคนอื่น ควรให้ความสำคัญกับตัวเองด้วย การเรียนรู้ที่จะกล่าวปฏิเสธอย่างสุภาพแต่ชัดเจนก็ช่วยปกป้องเราไม่ให้ถูกคนอื่นเอาเปรียบ โดยรวมแล้ว การใจดีกับคนที่ไม่ควรใจดีกับเขาเป็นเรื่องที่ควรระมัดระวัง และการตั้งขอบเขตให้ชัดเจนช่วยให้เราสามารถยังคงมีน้ำใจโดยไม่เสียผลประโยชน์ ซึ่งเป็นบทเรียนสำคัญที่ผมได้เรียนรู้จากประสบการณ์จริงในชีวิต