ความจริงใจมีค่า อย่าเอาไปให้หมาแทะเล่น
~~~~~~~~
1. ให้ใจผิดคน ใจก็ช้ำฟรี
บางคนรับความหวังดีไปเหมือนเป็นของธรรมดา
ทั้งที่มันคือสิ่งที่เราตั้งใจให้ที่สุดแล้ว
2. ไม่ใช่ทุกคนจะรักษาของดีเป็น
เราอาจพูดดี คิดดี ซื่อสัตย์เต็มที่
แต่ถ้าอีกฝ่ายไม่รู้จักถนอม มันก็พังอยู่ดี
3. ความจริงใจไม่ควรต้องพิสูจน์ซ้ำๆ
ถ้าให้ไปแล้ว ยังต้องคอยอธิบายว่าจริงแค่ไหน
บางทีเขาอาจไม่ได้อยากเข้าใจตั้งแต่แรก
4. คนที่เห็นค่า จะไม่ทำให้เราเหนื่อยขนาดนี้
เขาจะไม่ปล่อยให้เราคิดมากคนเดียว
และไม่ปล่อยให้ความชัดเจนเป็นภาระของเรา
5. การโดนมองข้าม เจ็บกว่าการโดนปฏิเสธ
เพราะมันเหมือนเราทุ่มไปทั้งใจ
แต่กลับไม่มีอะไรถูกเก็บไว้เลย
6. บางคนชอบรับ แต่ไม่เคยคิดจะตอบกลับ
รับความห่วงใย รับเวลา รับความสบายใจ
แต่ไม่เคยให้สิ่งเดียวกันกลับมา
7. อย่าเอาความอ่อนโยนไปเลี้ยงความใจร้าย
ยิ่งเราใจดีมากกับคนที่ไม่เห็นค่า
เขายิ่งคิดว่าเราทนได้อีก
8. ความรักไม่ควรทำให้เรารู้สึกไร้ค่า
ถ้าอยู่กับใครแล้วต้องคอยเดาว่าเขาเอาจริงไหม
นั่นไม่ใช่ที่ที่ใจควรพัก
9. อย่าฝืนเป็นคนสำคัญในชีวิตใคร
คนที่อยากมีเรา อยู่ เขาจะเปิดที่ให้เอง
เราไม่ต้องเขย่งจนเหนื่อย
10. การถอย ไม่ได้แปลว่าแพ้
บางครั้งมันคือการรักษาหัวใจตัวเอง
ก่อนมันจะช้ำไปมากกว่านี้
11. เราไม่จำเป็นต้องดีพอสำหรับทุกคน
บางคนต่อให้เราดีแค่ไหน
เขาก็ยังเลือกมองข้ามอยู่ดี
12. ความจริงใจไม่ใช่ของแจก
มันไม่ควรถูกให้ไปเพราะเหงา
หรือเพียงเพราะกลัวไม่มีใครอยู่ด้วย
13. คนที่รักจริง จะไม่ใช้ใจเราเล่นๆ
เขาจะระวังคำพูด
และไม่ทำเหมือนความรู้สึก
เราเป็นของตาย
14. บางความสัมพันธ์สอนให้เรารักตัวเองมากขึ้น
ไม่ใช่เพราะมันดี
แต่เพราะมันทำให้รู้ว่าใจ
เราก็มีขีดจำกัด
15. เราไม่ผิดที่จริงใจ
เราผิดแค่วางใจไว้กับคนที่ไม่รู้จักดูแล
และนั่นคือบทเรียน ไม่ใช่ความล้มเหลว
16. อย่าเสียเวลากับคนที่เห็นเราเฉพาะเวลาตัวเอง
ต้องการพอเขาเหงาก็ทัก
พอหายเหงาก็หายไป
17. คนที่คู่ควรกับใจเรา จะไม่ทำให้เราต้องลดคุณค่าตัวเอง
เราไม่ต้องแกล้งโอเค
ไม่ต้องแกล้งไม่คิดอะไร
ทั้งที่ในใจพังไปหมดแล้ว
18. ความจริงใจมีค่าเสมอ แค่ต้องให้ถูกคน
เมื่อถึงวันที่เจอคนที่รับมันอย่างทะนุถนอม
เราจะรู้เลยว่า ที่ผ่านมาเราแค่วางใจผิดที่
ในประสบการณ์ส่วนตัวของผม เรื่องความจริงใจนั้นเป็นสิ่งที่มีค่าและเปราะบางมากจริงๆ หลายครั้งที่เราอาจจะใจดี ใจจริงใจและทุ่มเทให้กับคนบางคนโดยไม่รู้ว่าเขาจะเห็นค่าหรือรักษามันไว้หรือไม่ ซึ่งเหมือนกับในบทความที่บอกไว้ว่าการให้ความจริงใจผิดคนจะส่งผลให้เรารู้สึกเจ็บปวดมากกว่าการปฏิเสธเสียอีก ผมเองเคยผ่านช่วงเวลาที่ให้ความจริงใจกับคนบางคนไปอย่างเต็มที่ แต่กลับได้รับความไม่ใส่ใจหรือถูกมองข้ามกลับมา ทำให้เกิดคำถามในใจว่าเราผิดที่จริงใจหรือเปล่า แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็เรียนรู้ว่าไม่ใช่ความผิดของเรา แค่เราอาจวางใจผิดที่เท่านั้น การถอยออกมารักษาหัวใจตัวเองจึงเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อไม่ให้ความรู้สึกถูกทำร้ายจนเกินไป นอกจากนี้ สิ่งที่สำคัญคือการเรียนรู้ที่จะรักตัวเองและตั้งมาตรฐานให้กับความสัมพันธ์ ไม่ควรเสียเวลากับคนที่เห็นเราแค่ในเวลาที่ตัวเองต้องการ เช่น ในช่วงเหงาหรือเวลาที่สะดวกเท่านั้น เพราะความสัมพันธ์ที่ดีย่อมต้องทำให้เรารู้สึกมีคุณค่าและได้รับความห่วงใยอย่างแท้จริง การให้ความจริงใจต้องได้รับการตอบแทนด้วยความเคารพและความใส่ใจ เหมือนกับที่บทความบอกว่าอย่าเอาความอ่อนโยนไปเลี้ยงความใจร้าย เมื่อเราเจอคนที่คู่ควรกับใจเรา เขาจะรู้จักรักษาความรู้สึกที่เรามอบให้ และให้ความจริงใจนั้นกลับมาอย่างสมดุลและเป็นธรรม จากประสบการณ์นี้ ผมเห็นคำเตือนในบทความชัดเจนว่า ความจริงใจไม่ใช่ของแจกฟรีและไม่ควรมอบให้เพียงเพราะความเหงาหรือกลัวโดดเดี่ยว แต่ควรมอบให้กับคนที่รู้คุณค่าของมันจริงๆ เพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่แข็งแรงและเติมเต็มใจได้อย่างแท้จริง
