มั่นใจจนมองไม่เห็นตน

เคยไหมที่เราเชื่อมั่นในความคิดและความเห็นตัวเองจนไม่ยอมรับฟังความคิดเห็นของคนอื่น? เรื่องนี้เป็นประสบการณ์ที่ผมเองก็เคยผ่านมาอย่างหนักหน่วง เมื่อไม่นานมานี้ผมต้องเจอสถานการณ์ที่ทำให้ผมมั่นใจในแนวทางของตัวเองแบบสุดขั้ว แต่ผลลัพธ์กลับไม่เป็นไปตามที่คาดไว้ ในช่วงเวลานั้น ผมเหมือนอยู่ในโลกที่หมุนรอบตัวเองทุกอย่างที่คิดและตัดสินใจ มันมีเหตุผลและถูกต้องสำหรับผมเสมอ และเสียงรบกวนจากคนอื่นกลายเป็นความน่ารำคาญจนไม่อยากฟัง ทำให้ผมไม่เห็นข้อผิดพลาดหรือมุมมองอื่นๆ ที่อาจช่วยให้สถานการณ์ดีกว่าเดิม แต่เมื่อเวลาผ่านไปและเจอปัญหาใหญ่จนล้มลง ผมจึงรู้ตัวว่า ที่จริงแล้วผมมองไม่เห็นตัวเองและความจริงที่อยู่นอกกรอบความคิดนั้นเลย การยอมรับว่าความมั่นใจมากเกินไปอาจกลายเป็นภาพลวง คือจุดเปลี่ยนที่ทำให้ผมเริ่มเปิดใจฟังคำแนะนำ และมองเห็นด้านที่ตัวเองมองไม่เห็นมาก่อน จากประสบการณ์นี้ ผมอยากแนะนำให้ทุกคนลองมองตัวเองอย่างตรงไปตรงมา และพร้อมรับฟังเสียงจากคนรอบข้างบ้าง การมีสภาวะข้างในที่มั่นคงแต่เปิดกว้าง จะช่วยให้เราเพิ่มพูนความเข้าใจและเติบโตอย่างแท้จริง ไม่ใช่เพียงมั่นใจแต่ปิดกั้นความจริง การรู้จักชั่งน้ำหนักระหว่างความมั่นใจในตัวเองและการเปิดรับฟัง เป็นกุญแจที่ทำให้เราไม่หลงทางในโลกที่หมุนรอบตัวเองจนมองไม่เห็นตนเองและความเป็นจริงที่แท้จริง