ในชีวิตเราทุกคนคงมีช่วงเวลาที่รู้สึก 'ตกเฉย' หรือเหมือนไม่มีใครสนใจดูแลเราเหมือนในแฮชแท็กนี้ แม้ในช่วงเวลานั้นจะดูเหมือนไม่มีใครเห็นความพยายามของเรา แต่ผมอยากแชร์ประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้เรียนรู้จากช่วงเวลาที่ฝนตก ซึ่งเปรียบเสมือนการเริ่มต้นใหม่และการเติบโต ในวันที่ฝนตก บรรยากาศที่เย็นสบายและเสียงหยดน้ำตกกระทบพื้นทำให้ผมรู้สึกได้หยุดพักและทบทวนตัวเอง หลายครั้งที่ผมรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่คนเดียว ไม่มีใครเห็นความพยายามหรือผลลัพธ์ที่ผมทุ่มเท แต่การยังคงลงมือทำต่อไปเรื่อยๆ แม้จะมีเพียงความเงียบและความโดดเดี่ยว เป็นช่วงเวลาที่ทำให้ผมเข้มแข็งและมั่นใจในตัวเองมากขึ้น สำหรับใครที่กำลังรู้สึกเหมือน 'ไม่มีคนดูก็จะลง' การตั้งเป้าหมายและมุ่งมั่นทำในสิ่งที่รัก โดยไม่หวังผลตอบรับจากผู้อื่นมากเกินไปคือสิ่งที่ช่วยให้ไม่หลงทางและสูญเสียแรงบันดาลใจ ความเงียบสงบและความอ่อนโยนจากธรรมชาติ เช่นเสียงฝนตก อาจจะเป็นตัวช่วยสร้างสมาธิและความสงบจิตใจในช่วงเวลาที่เหนื่อยล้า สุดท้ายนี้อยากฝากให้ทุกคนเข้าใจและยอมรับความรู้สึกของตัวเองในทุกช่วงเวลา เพราะแม้ในวันที่ไม่มีใครเห็น เราก็ยังคงมีค่าควรแก่การพัฒนาตัวเองอยู่เสมอ และบางทีการตกเฉยอาจเป็นจุดเริ่มต้นของการเติบโตที่แท้จริงก็ได้