“เราไม่ได้แย่… แค่ต้องเลิกบี้ให้มันดำ” 🔑

เคยรู้สึกไหมว่า “เราคงไม่ได้ดีไปกว่านี้แล้ว” พอพูดออกมา ก็เหมือนกำลังตัดพ้อว่าตัวเองไม่มีอะไรดีเลย

แต่ถ้าลองคิดอีกมุม… จริง ๆ แล้ว เราแค่ใช้ “เกณฑ์ของใครก็ไม่รู้” มาตัดสินตัวเอง

เราไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก แต่เพราะเราสังเกตเห็น “มุมดำ” ของตัวเองชัดเกินไปต่างหาก

อย่าลืมว่า…

เราอาจจะอธิบายข้อดีของตัวเองออกมาเป็นร้อยเป็นพันข้อไม่ได้

แต่ก็ไม่มีใครสามารถนับได้เหมือนกันว่ามุมมืดของเรามัน “แย่ขนาดไหน”

เราแค่ต้องหยุดโฟกัส “จุดดำบนผ้าขาว” จนลืมไปว่า… ทั้งผืนมันยังขาวอยู่

ลองมองสีใหม่ที่ไม่เคยมอง

แทนที่จะคอยบี้ คอยจ้อง คอยขยายจุดดำเล็ก ๆ จนมันกลืนกินตัวเอง

ลองปล่อยให้สีขาวยังเป็นสีขาว และเปิดใจให้กับเฉดสีอื่น ๆ ที่อาจเติมเต็มชีวิตเราก็ได้

เพราะสุดท้าย… ไม่ใช่ทุกเรื่องที่ต้องไข บางครั้งแค่เข้าใจ ก็เหมือนปลดล็อคทุกอย่าง 🔑

— คีตะวัน มนุษย์ธรรมดาที่เรียนรู้จะมองสีใหม่ในชีวิต