The subject of a fountain pen.
Pens and pencils, but we don't want to like this book, it's not okay, it's just a story from the previous book, and it doesn't understand what it has to do with ink seepage, including enough information for people who want to try a fountain pen.
Our part...And probably some schools in the 90s forced the use of fountain pens, even if the school book did not support them (some paper of that size ‼️), and students would have ink erasers if they wrote a mistake called 'Jolly', but...It needs a pen (the spoken language is the blue 'nichi' on the other end) or a ballpoint pen to overwrite it. 😅 Anyone can use it too. Type 1 for me.
.
Years ago, it was crazy to buy a fountain pen, according to friends. There were many bars. Lamy Safari, Pilot Kakuno, as the book suggests, there were before. Dip Pen, Glass Pen came. The ink was ready. The paper that accepted the ink seeped came, and the only lack...'Emotional '‼️🤣🤣🤣
.
For people who want to try...
Cheap fountain pens are under 100 (even if you don't say it's hard to guess where they came from). We've tried it. The result is a fight with a pen ‼️. Say that Lamy is over a thousand baht. Give it away. Or Pilot Kakuno is less than a thousand, but almost close to each other. Just suitable for small hands.
.
There are still some things we do, but the writer probably won't do it. Let's tell it later ~ If not forgetting and not lazy ~ 555
# Fountain pen # Book review # Reader # Stationery # Expensive but worth it
ปากกาหมึกซึมเป็นเครื่องเขียนที่หลายคนนิยม แต่สำหรับผมแล้วการได้ลองใช้จริงเป็นประสบการณ์ที่ต้องเรียนรู้และปรับตัวมากมาย เริ่มตั้งแต่ความรู้สึก "อารมณ์" ที่แตกต่างจากปากกาลูกลื่นธรรมดาอย่างชัดเจน เพราะหมึกซึมทำให้เราต้องตั้งใจเขียน น้ำหนักมือและความเร็วในการเขียนส่งผลต่อเส้นที่ออกมาอย่างชัดเจน ผมจำได้ว่าตอนเรียนหนังสือยุค 90 บังคับให้ใช้ปากกาหมึกซึม ทั้งที่กระดาษในสมุดบางมาก ไม่ได้รองรับหมึกซึมอย่างเหมาะสม ทำให้หมึกซึมไหลซึมทะลุหน้า จนต้องหาวิธีแก้ไข เช่น ใช้ปากกาลบหมึกซึมที่เรียกกันในภาษาพูดว่า 'นิจิ' หรือลูกลื่นเขียนทับ แต่ก็ไม่ค่อยสะดวกนัก หลังจากนั้นไม่นาน ผมได้ลองปากกาหมึกซึมหลายประเภท เริ่มจากรุ่นถูก ๆ ราคาต่ำกว่า 100 บาท และพบว่าการใช้งานไม่ราบรื่น มีปัญหาหมึกไหลไม่สม่ำเสมอ หรือหัวปากกาเกะกะ ทำให้เขียนลำบากไปมาก เลยตัดสินใจลงทุนกับปากกาคุณภาพอย่าง Lamy Safari และ Pilot Kakuno ซึ่งให้ประสบการณ์การเขียนที่ดีกว่า แม้ราคาจะต่างกันแต่คุ้มค่าและใช้งานได้นานกว่า การเลือกหมึกและกระดาษก็สำคัญไม่แพ้กัน ผมพบว่ากระดาษที่หนากว่าและรองรับหมึกซึมได้ดี จะช่วยลดปัญหาหมึกซึมทะลุหรือเบลอ ทำให้ลายเส้นสวยงามและเขียนได้ลื่นไหลมากขึ้น รวมถึงหมึกประเภทต่าง ๆ ก็ให้ความรู้สึกในการเขียนที่แตกต่างกัน ผมชอบหมึกสีน้ำเงินเพราะดูเป็นทางการและสะอาดตา แต่ก็ต้องลองหาหมึกที่เหมาะกับปากกาและสไตล์การเขียนของตัวเอง สุดท้าย ผมอยากแนะนำสำหรับผู้ที่อยากเริ่มใช้ปากกาหมึกซึมว่า ต้องมีความอดทนและใจรักที่จะเรียนรู้ ดูแลรักษาอย่างถูกวิธี เช่น การล้างปากกาเป็นประจำ เพื่อป้องกันการอุดตัน และไม่ควรใช้ปากกาถูก ๆ ที่อาจสร้างความหงุดหงิดมากกว่าความสนุก แต่ถ้าคุณได้เจอปากกาที่ "ใช่" รับรองว่าคุณจะหลงรักการเขียนด้วยปากกาหมึกซึมเหมือนที่ผมเป็นอยู่
