Because still have to stand with the truth.
Today
I'm not quiet for losing.
I was quiet knowing that.
Some talking.
Doesn't lead to understanding.
But leads to repeated harm.
I sat listening to someone's dream.
Both in my heart are full of the burden of truth.
I answered for a reason.
With something to do, actually.
Not to extinguish dreams.
But so that it doesn't break since it hasn't even started.
And I was seen
No priority.
I don't see it.
Don't understand.
Both I am the one who stands with the truth every day.
The fact that there must be rice to eat
There's an address.
There is work done immediately.
Without investing in anyone's dreams.
I'm starting to understand that.
Some people don't want "people to help think."
He wanted "someone who nodded to him feeling precious."
And when I don't do that,
So I became mean to him.
I chose not to clash today.
It's not because I'm scared.
But because I know
I'm cradling many lives in one hand.
And I don't have the strength to keep anyone else's emotional debris.
Not talking.
Not a surrender.
It is the treatment of consciousness.
So that I don't disappear from myself.
I'm still here.
Still standing
Still do what you can
Even without anyone seeing
Even no one is grateful.
And if someone feels that today,
I don't value him.
I accept that feeling.
Without hurting yourself again
Because people who haven't disappeared
No need to carry everyone's dreams
He just mustn't let his heart break.
Go along with the silence.
หลายครั้งที่การพูดออกมาไม่ได้นำไปสู่ความเข้าใจที่ดีกว่า แต่กลับนำไปสู่ความเจ็บปวดซ้ำซ้อน นี่เป็นเรื่องที่ฉันได้เรียนรู้จากประสบการณ์ของตัวเอง เมื่อเราเงียบ ไม่ได้หมายความว่าเราแพ้ แต่เป็นการเลือกที่จะรักษาจิตใจและสติ เพื่อที่จะไม่สูญเสียตัวตนในกระแสอารมณ์ของคนรอบข้าง ฉันเคยพยายามช่วยเหลือและแนะนำด้วยเหตุผลจริงจัง เพราะเชื่อว่าความฝันจะมีความหมายจริงถ้าเราตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริง แต่บางครั้งคนที่เราพยายามช่วยก็อยากให้เราเป็นเพียงคนที่พยักหน้าและทำให้เขารู้สึกมีค่าเท่านั้น ไม่ใช่คนที่คอยท้วงหรือเตือน เมื่อฉันไม่ทำเช่นนั้น ฉันกลับถูกมองว่าใจร้าย ทั้งที่จริงแล้วฉันแค่ต้องการรักษาชีวิตและความสมดุลของตัวเอง จึงเป็นเรื่องสำคัญที่เราเรียนรู้ที่จะปกป้องใจและเลือกที่จะไม่ตอบโต้ทุกรูปแบบ เพราะบางครั้งการไม่เผชิญหน้าหรือไม่พูดในเวลาที่ไม่เหมาะสม เป็นการเก็บรักษาสติและพลังงานไว้เพื่อสิ่งที่จำเป็นมากกว่า การยอมรับว่าบางความรู้สึกไม่ได้มาจากความตั้งใจร้ายของเรา แต่เป็นสิ่งที่ผู้อื่นต้องการเพื่อเติมเต็ม และเราก็มีสิทธิ์ที่จะไม่รับภาระนั้นเป็นของตัวเอง สำหรับใครที่กำลังอยู่ในสถานการณ์ที่รู้สึกเหมือนฉัน อยากบอกว่าการเงียบไม่ใช่จุดจบของความหวัง แต่เป็นการตั้งหลักให้มั่นคง เพื่อที่เราจะยืนหยัดต่อไปกับความจริง และอยู่กับตัวเองอย่างเข้มแข็ง แม้ในวันที่ไม่มีใครมองเห็นหรือขอบคุณ ความสงบในใจและความเข้าใจตัวเองคือสิ่งที่คุ้มค่าที่สุดในทุกการเดินทางของชีวิต
