What are the fears of children of each age, including how to help them cope?✅
Fear is common for all children, but the pattern and cause of fear change with their age. If we understand it, we will help them get lit and help them get through it more confidently.
# Infancy- One year old.
Fear of separation from parents (Separation anxiety)
Children begin to feel insecure away from their parents or people with whom they are familiar.
Parents can help by...
● Hug, smell and touch often to make your child feel safe.
● Create daily routines such as playing time, hugging time, bedtime.
# Toddlers- Before school (1-5 years old)
Fear of invisible things like darkness, loud noises, scary cartoon characters.
Parents can help by...
● Listen seriously. Don't laugh or say, "Don't be afraid."
● Playing role-playing or telling stories that help you understand
● Explain simple fears and teach you how to cope, such as using a flashlight at night.
# School age(6-12 years old)
Fear of mistakes, not being acceptable, fear of failing exams, being teased, not having friends, not being good at sports.
Parents can help by...
● Encourage your children to talk about friends and activities at school.
● Teach you to accept mistakes as normal and an opportunity to learn.
● Let the house be a safe space where you can speak and express your feelings.
# Teens(13 years and over)
Fear of image, social acceptance, and the future, such as relationships, sex education, or educational pressure and life goals.
Parents can help by...
● Be open to listen, not judge or rush to give advice
● Help your child find solutions or choices in different situations by engaging in decision-making.
● Make a safe space for your child to know that he has parents.
# General tips for parents of all ages:
1. Do not insult or overlook your child's fear.
Because for you, it's true and harder than we thought.
2. Use comforting and understandable words such as "I understand you're scared" instead of "Don't be afraid."
3. Encourage your children to face their fears gradually, with us on our side to encourage.
♪ Raising a child according to a good doctor ♪ Raising a positive child
# Raising children with love
ถ้าบ้านไหนเจอประโยคประมาณว่า “หนูกลัวการ์เด้น 2” (หรือกลัวตัวละคร/คลิป/เสียงจากเกม-การ์ตูนที่ดูหลอน) อยากบอกว่ามันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้มาก โดยเฉพาะวัยเตาะแตะถึงวัยประถม เพราะสมองเด็กยังแยก “เรื่องสมมติ” กับ “ความจริง” ได้ไม่ชัด แถมภาพกับเสียงมันติดหัวง่ายกว่าที่เราคิด สิ่งที่ฉันลองทำแล้วช่วยได้ คือเริ่มจาก “รับฟังแบบไม่รีบปิด” แทนที่จะบอกว่าไม่ต้องกลัว ให้พูดประมาณว่า “แม่เข้าใจนะ มันน่าตกใจตรงไหนเล่าให้ฟังได้ไหม” แล้วค่อยถามเจาะจงว่า กลัวภาพ กลัวเสียงดัง กลัวฉากไล่ล่า หรือกลัวตอนเข้านอน เพราะแต่ละแบบใช้วิธีช่วยต่างกัน 1) ถ้ากลัวตอนกลางคืน/ก่อนนอน - ลดสิ่งกระตุ้นก่อนนอน 30–60 นาที งดดูคลิปที่มีเสียงกรี๊ด เสียงดัง หรือภาพหลอน - ใช้ไฟหัวเตียงหรือไฟทางเดิน (เด็กหลายคนกลัว “สิ่งที่มองไม่เห็น” มากกว่าความมืดเอง) - ทำกิจวัตรเดิมๆ เช่น อาบน้ำ อ่านนิทาน กอด หอม สัมผัสบ่อยๆ ให้ความรู้สึกปลอดภัย 2) ถ้ากลัวเพราะภาพติดตา ฉันจะชวนลูก “เปลี่ยนบท” ด้วยการเล่นบทบาทสมมติ เช่น วาดรูปสิ่งที่กลัว แล้วเติมความตลกให้มัน (ใส่หมวก ใส่แว่นขยาย ใส่รองเท้ากระต่าย) หรือช่วยกันแต่งตอนจบใหม่ให้ตัวเอกชนะ วิธีนี้คล้ายการรีเซ็ตความรู้สึกของเด็กให้กลับมาคุมเรื่องได้ 3) สอนประโยคสั้นๆ ให้ลูกใช้ตอนกลัว โดยเฉพาะวัยเรียน จะช่วยมาก เช่น - “ตอนนี้หนูปลอดภัย” - “หนูหายใจเข้าลึกๆ 3 ครั้งได้” - “หนูขอกอด/ขออยู่ใกล้แม่ก่อน” การมีสคริปต์ง่ายๆ ทำให้เด็กไม่รู้สึกว่าตัวเองรับมือไม่ได้ 4) ค่อยๆ เผชิญแบบไต่ระดับ (ไม่ใช่โยนลงน้ำ) ถ้าลูกอยากเลิกกลัวจริงๆ ให้เริ่มจากสิ่งเบาสุด เช่น แค่พูดชื่อ “การ์เด้น 2” → ดูรูปที่ไม่หลอน → ดูคลิปสั้นๆ แบบไม่มีเสียง → ดูแบบเปิดไฟและมีพ่อแม่อยู่ด้วย แล้วหยุดทันทีถ้าลูกเริ่มตื่นตระหนก เป้าหมายคือให้เขา “รู้สึกว่าคุมได้” ไม่ใช่ฝืนจนยิ่งฝังใจ 5) เมื่อไหร่ควรขอความช่วยเหลือเพิ่ม ถ้าความกลัวรบกวนชีวิตประจำวันมาก เช่น ไม่ยอมนอน ฝันร้ายถี่มาก ปวดท้อง/อาเจียนเวลาเจอสิ่งกระตุ้น หรือหลีกเลี่ยงจนไปโรงเรียน/ทำกิจกรรมไม่ได้ อาจลองปรึกษานักจิตวิทยาเด็กเพื่อหาวิธีที่เหมาะกับวัย โดยรวมแล้ว ความกลัวแบบ “กลัวการ์เด้น 2” มักเป็นหน้าต่างให้เราเห็นว่าเด็กกำลังต้องการความปลอดภัยและการยืนยันความรู้สึก ยิ่งเราฟังจริงจัง ไม่หัวเราะ ไม่ดูถูก และอยู่ข้างๆ แบบใจเย็น เด็กจะค่อยๆ กลับมามั่นใจได้เองค่ะ
