ผมเคยผ่านช่วงเวลาที่รู้สึกว่าตัวเองไม่มีเป้าหมายในชีวิตมาก่อน และรู้ว่ามันทำให้เราเกิดความกังวลและเครียดอย่างมากค่ะ การไม่มีเป้าหมายไม่ได้หมายความว่าเราผิดหรือด้อยค่า แต่เป็นช่วงเวลาที่เราควรหยุดคิดและให้โอกาสตัวเองค้นหาสิ่งที่ทำให้เรามีความสุขจริงๆ ในมุมของจิตเวช การไม่มีเป้าหมายอาจเชื่อมโยงกับอาการซึมเศร้าและความวิตกกังวล จนทำให้หลับไม่สบาย การเข้าใจและยอมรับความรู้สึกนี้เป็นขั้นตอนสำคัญที่จะช่วยให้เราค่อยๆ หาทางออกได้ แนะนำให้ลองพูดคุยกับคนที่ไว้ใจหรือขอรับคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญด้านจิตเวชหรือจิตแพทย์ นอกจากนี้การตั้งเป้าหมายเล็กๆ ที่ทำได้ในชีวิตประจำวัน เช่น การออกกำลังกาย รับประทานอาหารที่ดี หรืองานอดิเรก ก็สามารถสร้างแรงจูงใจและความรู้สึกมีคุณค่าได้ สิ่งสำคัญคือการให้เวลาตัวเองหายใจและฟื้นฟูทั้งร่างกายและจิตใจ โดยไม่ต้องกังวลกับมาตรฐานของสังคมมากเกินไป เพื่อให้สามารถกลับมาพบกับเป้าหมายชีวิตของตัวเองอย่างแท้จริงในเวลาที่เหมาะสม