คือการฝึกตนเอง.ให้เห็นความจริงอันสุงสุด.เราจะเบาๆ

การฝึกตนเองเพื่อเข้าถึงความจริงอันสูงสุดนั้น มีความหมายลึกซึ้งและเป็นกระบวนการที่ต้องการความตั้งใจจริงจากภายในใจ เริ่มต้นด้วยการตระหนักรู้ว่าทุกคนเป็น "ตนแลเป็นพึ่งแห่งตน" ซึ่งหมายความว่าแท้จริงแล้วเราเองคือผู้ที่จะต้องรับผิดชอบและดูแลตัวเองอย่างแท้จริง ไม่ใช่การพึ่งพาใครภายนอก การฝึกฝนจิตใจในลักษณะนี้ช่วยให้เราเรียนรู้ที่จะรับมือกับความเปลี่ยนแปลงและความทุกข์ในชีวิตได้ดีขึ้น โดยผ่านการฝึกสมาธิหรือการไตร่ตรองอย่างมีสติ ซึ่งจะช่วยให้มองเห็นความจริงอันสูงสุดที่ปราศจากอคติหรือความเข้าใจผิด อีกหนึ่งประเด็นสำคัญคือการปล่อยวางความยึดติด ซึ่งทำให้จิตใจของเรารู้สึก "เบาๆ" ไม่หนักใจหรือวิตกกังวลมากเกินไป วิธีนี้ช่วยให้เรามีความสงบและความมั่นคงในจิตใจ แม้ว่าชีวิตจะมีความไม่แน่นอน นอกจากนี้ การฝึกตนเองยังเป็นการพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรมในชีวิต เช่น การมีเมตตากรุณา เข้าใจผู้อื่น และการรักษาความซื่อสัตย์ต่อตนเองและคนรอบข้าง ซึ่งทั้งหมดนี้ส่งเสริมให้การเห็นความจริงอันสูงสุดกลายเป็นประสบการณ์ที่ยั่งยืนและเปลี่ยนแปลงชีวิตให้ดีขึ้นอย่างแท้จริง การนำหลักคิด "ตนแลเป็นพึ่งแห่งตน" มาใช้ในชีวิตจริง คือการยอมรับและรับผิดชอบในทุกการกระทำ และไม่หลงเชื่อหรือพึ่งพาแต่สิ่งที่เกิดจากภายนอกเพียงอย่างเดียว การใช้ชีวิตด้วยความรู้สึกนี้จะช่วยเสริมสร้างความเข้มแข็งภายใน และนำไปสู่ความสงบสุขที่ยั่งยืนอย่างแท้จริง