ถ้าใครกำลังหา “ภาพกล้วยทอด” เพื่อดูหน้าตา/ความกรอบก่อนตัดสินใจไปตามรอย เราขอเล่าจากที่ไปกินมาจริง ๆ ว่า กล้วยทอดในตำนานแห่งเมืองอุทัยฯ (ที่คนเรียกกันว่า “กล้วยทอดใต้ต้นมะขาม”) หน้าตาจะเป็นชิ้นพอดีคำ เคลือบแป้งสีทองอ่อน ๆ ไม่หนาเกินไป เห็นผิวกรอบเป็นลอน ๆ ชัดมาก ถ่ายรูปออกมาจะได้ฟีลโฮมเมด แต่ดูน่ากินสุด ๆ ตอนเราไปถึง สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือ “กลิ่น” หอมทอดสดใหม่มาก เป็นกลิ่นแป้งกรอบกับกล้วยสุกผสมกันแบบลงตัว พอได้กัดคำแรกคือกรอบจริง เสียงกรุบชัด แต่ไม่แข็งจนบาดปาก ด้านในกล้วยนุ่ม หวานธรรมชาติ ไม่เละ ไม่แฉะ อารมณ์เหมือนความอร่อย “ระดับตำนาน” ตามที่หลายคนพูดไว้เลย ถ้าตั้งใจไปเก็บภาพ แนะนำให้ถ่ายตอนเพิ่งขึ้นจากน้ำมันใหม่ ๆ หรือเพิ่งตักใส่ถุง/จาน เพราะแสงจะจับที่ผิวแป้งเป็นประกายทอง สวยมาก และจะเห็นเท็กซ์เจอร์ความกรอบชัดกว่า ถ้าถ่ายใกล้ ๆ ลองโฟกัสให้เห็นลายแป้งกับขอบกรอบ ๆ ส่วนถ้าชอบภาพแนวรีวิว ก็ถ่ายตอนหักครึ่งให้เห็นเนื้อกล้วยด้านใน จะช่วยบอกได้เลยว่านุ่มฉ่ำแค่ไหน อีกอย่างที่เราอยากบอกสำหรับคนดูภาพแล้วกลัวเลี่ยน: ของร้านนี้กินแล้วไม่รู้สึกหนักมาก เพราะแป้งไม่อมน้ำมัน (อย่างน้อยวันที่เราไปคือดีมาก) กินคู่กับน้ำเปล่าหรือชาร้อน ๆ คือเข้ากันสุด ๆ ใครมาเที่ยวอุทัยธานีแล้วอยากได้ทั้งภาพสวยและของอร่อยบอกต่อ อันนี้เป็นหนึ่งในลิสต์ที่เราว่าควรแวะจริง ๆ สรุปในมุมคนชอบเก็บภาพอาหาร: ภาพกล้วยทอดที่ดูน่ากินที่สุดคือ “ตอนร้อน ๆ + ซูมผิวกรอบ + หักโชว์เนื้อ” แล้วจะเข้าใจเลยว่าทำไมถึงถูกเรียกว่ากล้วยทอดในตำนานของอุทัยฯ