เค้กมะพร้าว
🥥 เค้กมะพร้าวที่เค้าไม่เต็มใจจะซื้อให้ ฉันจะกินมันลงเหรอ
วันนี้เขาออกไปซื้อเค้กมะพร้าวมาให้
แต่ฉันไม่ได้รู้สึกดีขึ้นเลย
เพราะมันเป็นเค้กที่ซื้อด้วยความไม่เต็มใจ
แค่เอามาแช่ตู้เย็นไว้เฉย ๆ ฉันก็รู้แล้วว่ามันไม่อร่อยตั้งแต่ความรู้สึก
ตอนบ่ายต้องไปรับลูก
ระหว่างทางมีร้านขายกับข้าวที่ขายถูกกว่าตลาด
ฉันขอเขาว่า “แวะซื้อผักให้หน่อ ย สัก 2–3 อย่างก็ได้”
เขาก็บอกว่า “ได้ เอาอะไรดี”
แต่พอกลับถึงบ้าน
สิ่งที่เขารับปากไว้… ก็ไม่ได้กลับมาด้วย
เรื่องมันไม่ได้เริ่มจากผัก
มันเริ่มจากเค้กมะพร้าวที่ฉันอยากกินตั้งแต่ต้นเดือนพฤศจิกา
จนจะสิ้นเดือนแล้วฉันก็ยังไม่ได้กินร้านที่อยากกินจริง ๆ
ทั้งที่มันก็แค่เค้กชิ้นเดียว
จริง ๆ ฉันก็ไปซื้อของเซเว่นมากินแล้ว (ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่หาไม่ซื้อเอง)
แต่มันไม่ใช่ประเด็น
มันคือความรู้สึกว่า
อยากให้เขาตั้งใจทำให้สักครั้ง
วันนี้ฉันพูดกับเขาตรง ๆ ว่า
“ฉันรู้สึกไม่ไหวกับการต้องรอใครสักคน
ถ้าฉันไม่มีคนให้รอ ฉันก็ไม่ต้องรอใช่มั้ย
ถ้าไม่ต้องรอ ไม่ต้องคาดหวัง ฉันคงไม่ทรมานขนาดนี้
พอเถอะถ้าการเรียกร้องสิ่งเหล่านี้มันมากเกินไป
ฉันไม่เคยรบกวนเธอเรื่องใหญ่ๆ เงินฉันก็หาใช้เอง ฉันขอแค่เค้ก หรือ ผัก มันมากเกินไปเหรอ
เขาไม่พูดอะไร
แต่ลุกไปหยิบกุญแจรถทันที
แบบที่เห็นชัดว่าไม่พอใจ
แล้วเดี๋ยวเดียว
เค้กมะพร้าวกับผักจากร้านนั้นก็ถูกเอามาให้
พร้อมคำว่า
“ก็ซื้อมาให้แล้วไง จะเอาอะไรอีก”
ตอนนั้นฉันรู้สึกชัดมากว่า
มันไม่ใช่เรื่องเค้ก
ไม่ใช่เรื่องผัก
แต่เป็นเรื่องของ ท่าที
ถ้าคนซื้อให้ไม่เต็มใจ
ของที่ได้มา… มันก็ไม่มีความหมายอะไรเลย
และฉันก็ถามตัวเองว่า
แค่ขอให้แวะซื้อผักก่อนรับลูก
มันคือ “เรื่องใหญ่” สำหรับเขาขนาดนั้นเลยเหรอ
หรือจริง ๆ แล้ว
ฉันแค่กำลังคาดหวังความใส่ใจ
จากคนที่ไม่คิดจะใส่ใจฉันมาสักพักแล้ว































ดูจากโพสอื่น ใน2-3วันที่ผ่านมา ป่วยก็หาหมอเอง ห้องก็แยกกับสามีจนซึมเศร้า แค่เค้กก็รอเป็นเดือนกว่าจะได้กิน ได้กินก็ได้รับแบบที่เค้าไม่เต็มใจ ในเมื่อเงินก็หาเองได้ ลองเปลี่ยนมารักตัวเองให้มากขึ้นดีไหมค่ะ เอาตัวเองไปหาจุดที่มีความสุข ทำงานหาเงิน ไปโฟกัสลูก หาความสุขให้ตัวเอง ถ้าถึงกับใช่คำว่า "ทรมาร" ก็เอาตัวออกจากสิ่งที่ทำให้ทรมารเถอะค่ะ ❤️❤️ข้อให้ผ่านทุกเรื่องไปด้วยดีนะคะ❤️❤️