16.) ทรงตรัสว่า ”เป็นเรื่องเร่งด่วนที่ต้องเร่งกระทำ“

เมื่อได้อ่านข้อธรรมที่ทรงตรัสว่า "เป็นเรื่องเร่งด่วนที่ต้องเร่งกระทำ" ทำให้ผมได้นึกถึงความสำคัญของการมีสติและสัมปชัญญะอย่างแรงกล้าในการดำเนินชีวิตประจำวันครับ จากประสบการณ์ตรง การเร่งปฏิบัติธรรมไม่ใช่เพียงแค่ทำด้วยความตั้งใจในช่วงเวลาสั้น แต่ต้องมีการพิจารณาไตร่ตรองจิตใจของตัวเองอย่างลึกซึ้งและสม่ำเสมอ เหมือนกับที่ภิกษุทั้งหลายได้รับคำสั่งสอนให้อยู่ในกุศลธรรม เหมือนกับชายหนุ่มหญิงสาวที่ชอบแต่งตัวและส่องดูเงาหน้าของตนที่แว่นส่องหน้าอย่างละเอียด สิ่งสำคัญที่ผมเห็นชัดคือการเป็น "ผู้ฉลาดในวาระจิตแห่งตน" ซึ่งคือการรู้ทันจิตใจตัวเองเสมอถ้าเห็นสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ก็พยายามทำให้ดีขึ้น และถ้าไม่มีสิ่งเหล่านั้นก็ยินดีและรักษาความบริสุทธิ์นั้นไว้ การมีจิตตั้งมั่นหรือสมาธิที่เข้มแข็ง ทำให้เราสามารถจัดการกับกิเลสต่างๆ เช่น ความเกียจคร้าน ความฟุ้งซ่าน หรือความโกรธได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจะช่วยให้การปฏิบัติธรรมมีคุณค่าและผลสัมฤทธิ์ได้มากขึ้น สุดท้าย ผมขอเปรียบเทียบเหมือนการดับไฟที่ลุกไหม้เสื้อผ้าหรือศีรษะแห่งหนึ่ง หากละเลยไม่รีบกระทำ ย่อมเกิดความเสียหายที่ยากจะย้อนกลับได้ การเร่งกระทำในเชิงธรรมนี้จึงสำคัญมากในชีวิตประจำวันของทุกคน ผมแนะนำให้เพื่อน ๆ ผู้อ่านลองทบทวนใจตัวเอง ว่าในช่วงเวลานี้เรามีจิตตั้งมั่นเพียงใด และมีการพยายามขจัดสิ่งที่เป็นบาปอกุศลออกจากใจอย่างต่อเนื่องหรือไม่ เพราะนั่นคือหนทางที่พาเราไปสู่ความสงบและความสุขอย่างแท้จริง