เมื่อแม่จากไป นอกจากความเจ็บปวดทางใจแล้วยังต้องเผชิญกับความว่างเปล่าที่ตกลงในชีวิตประจำวัน ทุกๆ คนที่เคยสูญเสียคนใกล้ตัวจะเข้าใจดีถึงความรู้สึกนี้ ยิ่งในช่วงเวลาเงียบเหงาที่คิดถึงแม่มากที่สุด การไม่มีใครอยู่ให้กำลังใจเราเป็นเรื่องยาก แต่ผมค้นพบว่า การแบ่งปันความรู้สึกกับเพื่อนหรือครอบครัว และการทำกิจกรรมที่แม่เคยชอบช่วยบรรเทาความเศร้าได้ไม่น้อย ในฐานะคนที่เคยผ่านช่วงเวลานั้นมา ผมได้เรียนรู้ว่าการเปิดใจยอมรับความรู้สึกและไม่ปิดกั้นตัวเองเป็นสิ่งสำคัญ เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการเยียวยาใจที่จำเป็น นอกจากนี้ การเขียนความรู้สึกลงในสมุดบันทึกหรือพูดคุยในกลุ่มสนับสนุนสามารถทำให้รู้สึกว่าคุณไม่ได้เผชิญกับเรื่องนี้เพียงลำพัง สำหรับใครที่กำลังเผชิญกับความคิดถึงเช่นกัน อย่าลืมให้เวลาตัวเองได้พักผ่อนและรับรู้อารมณ์เหล่านั้นอย่างเต็มที่ พร้อมทั้งรักษาความทรงจำดีๆ ของคุณแม่เอาไว้ ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะกลายเป็นแรงผลักดันและแหล่งพลังใจที่สำคัญในอนาคต