ทำไมเดือนนี้เราถึงคิดถึงอดีตเป็นพิเศษ?⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀⠀

ถ้าช่วงนี้คุณ “คิดถึงอดีต” หนักเป็นพิเศษ อยากบอกว่าเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้กับหลายคนมาก ๆ และมันไม่ได้แปลว่าคุณอ่อนแอเลย สำหรับเราพอเข้าเดือนธันวาคมทีไร บรรยากาศไฟคริสต์มาส เพลงเก่า ๆ กลิ่นอากาศเย็น ๆ หรือแค่นั่งอยู่ในห้องเงียบ ๆ ก็ทำให้ความทรงจำเด้งขึ้นมาเองแบบไม่ทันตั้งตัว เหมือนสมองเปิดโหมดทบทวนทั้งปีอัตโนมัติ ซึ่งเข้ากับสิ่งที่หลายคนเรียกว่า “December Theory” มาก ๆ สิ่งที่ช่วยเราได้คือ “แยกให้ออกว่าคิดถึงแบบไหน” บางทีเราคิดถึงคนเก่า/ความสัมพันธ์เก่า ไม่ใช่เพราะอยากกลับไปเสมอไป แต่อาจคิดถึง ‘ความรู้สึกในตอนนั้น’ เช่น ความสบายใจ ความคุ้นเคย หรือช่วงเวลาที่เรารู้สึกว่าได้รับการมองเห็น พอเข้าใจจุดนี้ เราจะไม่รีบตัดสินตัวเองว่าแปลว่าต้องกลับไปหาเขา แต่จะถามตัวเองแทนว่า ตอนนี้เราขาดอะไรอยู่ แล้วเราจะให้สิ่งนั้นกับตัวเองได้ยังไง อีกอย่างที่ทำให้ December Theory หนักขึ้นโดยไม่รู้ตัวคือการไถโซเชียลแล้วเจอคนสรุปปี เห็นคนสำเร็จ เห็นคนมีความรัก มีทริป มีของขวัญ เราเคยรู้สึกแปลก ๆ เหมือนปีเราดูเงียบมาก เลยลองตั้งกติกาง่าย ๆ ในช่วงปลายปี: จำกัดเวลาฟีดวันละนิด แล้วเพิ่ม “เวลาหายใจ” ให้ตัวเอง เช่น เปิดเพลงเบา ๆ จิบชาร้อน จัดโต๊ะทำงาน/ห้องให้สบายขึ้น หรือทำมุมเล็ก ๆ ที่เรานั่งอยู่กับตัวเองได้จริง ๆ บรรยากาศอบอุ่นในห้องช่วยเยอะมาก เหมือนบอกใจว่าเราปลอดภัย ถ้าคุณอยากอยู่กับความรู้สึกคิดถึงอดีตแบบไม่จม ลองทำ 3 อย่างนี้ดู (เราใช้แล้วเวิร์ก): 1) เขียน “รีแคปปีของตัวเอง” แบบไม่ต้องสวย: 5 สิ่งที่ผ่าน 3 สิ่งที่ภูมิใจ 1 สิ่งที่อยากขอบคุณตัวเอง 2) ทำลิสต์ “สิ่งที่อยากพกไปปีหน้า” กับ “สิ่งที่ขอวางไว้ปีนี้” เพื่อให้สมองรู้สึกว่าได้ปิดรอบจริง ๆ 3) ถ้าคิดถึงคนเดิมมาก ๆ ให้เขียนจดหมายที่ไม่ต้องส่ง บอกทุกอย่างที่ค้างอยู่ แล้วพับเก็บไว้ เป็นการปล่อยออกโดยไม่ทำให้ใจวุ่นเพิ่ม สุดท้าย ถ้าบางวันคุณยังเหงา ยังอินเพลงเศร้า หรืออยากอยู่เงียบ ๆ กับตัวเอง ก็ไม่เป็นไรเลย เดือนธันวาคมมันเป็นเดือนที่ทำให้เรานุ่มลงได้จริง ๆ ขอแค่คุณกอดตัวเองเบา ๆ และค่อย ๆ พาตัวเองผ่านปลายปีไปแบบอบอุ่นก็พอ