รีวิวหนังสือที่บอกว่า การเติบโตคือการยอมรับทุกอย่างที่ตัวเองเป็น

#รีวิวหนังสือ ขอเป็นคนที่เธอนึกถึงแล้วยิ้มได้ก็พอ

เขียน Octobrae

สนพ. #springbooks

หมวด #หนังสือจิตวิทยา พัฒนาตนเอง how to

222 หน้า / 225 บาท

ตีให้เป็นหนังสือบันทึกความรู้สึก และความทรงจำของแฮม Octobrae ที่แบ่งปันห้วงอารมณ์ที่หลายคนเคยมี หรือยังมีอยู่ และอาจจะมีต่อไป

คีย์เวิร์ดหนังสือเล่มนี้

“ชีวิต ความรัก ตัวเอง เธอ เขา โลก ท้องฟ้า อารมณ์ และการเติบโต”

หนังสืออ่านเรื่อยๆ ที่ผสมหลากความรู้สึกของผู้เขียน เป็นอีกเล่มที่เป็นแนวคล้ายกับเล่มก่อนหน้า “เธอจะไม่หลงทาง บนถนนที่เธอสร้างเอง” ที่เคยรีวิวไว้

อีกครั้ง แฮม เป็นตัวอย่างของคนทั่วไป ที่เราเองก็มีส่วนคล้าย หรือเป็นแฮมในร่างนี้ เราเติบโต เราผิดพลาด โทษตัวเอง โทษคนอื่น โทษทุกสิ่งอย่าง เราเรียนรู้ ยอมรับและก้าวไปข้างหน้า นี่คือเราทุกคนที่แฮมแสดงให้เห็น

ทุกคนอยากเป็นคนที่ดีขึ้นเพื่อตัวเอง (และอาจจะเพื่อคนอื่น)

แต่ส่วนตัวเรา มีอยู่ 3 จุดที่เราอาจจะไม่คล้อยตามหรือเห็นด้วยนัก แต่เราเชื่อว่า ผู้เขียนมีเหตุผลและเรื่องราวของเธอเอง

1. ฉันไม่อยากให้ความใจร้ายของคนอื่นเปลี่ยนฉัน

ให้กลายเป็นคนเห็นแก่ตัวมากกว่านี้

เพราะโลกใบนี้มีคนเห็นแก่ตัวมากพอแล้ว

2. โลกใบนี้ไม่ได้มีแต่คนที่ยอมเพราะพยายามเพื่อคนอื่น

แท้จริงแล้วโลกใบนี้มีแต่คนที่พยายาม

ทำเพื่อตัวเองทั้งนั้นนั่นแหละ

3. เหนื่อยกับโลกที่ไม่เคยจะยุติธรรม

My bookmark(s)

เพราะบางทีความทรงจำอาจชัดเจนที่สุด

ก็ตอนที่เราไม่เจอกันแล้ว

.

ฉันจะเป็นฉันคนนี้นี่แหละ

คนที่ยังสดใสเหมือนเดิม

ให้ความจริงใจกับทุกคนเหมือนเดิม

เต็มที่กับทุกงานที่ทำ

เต็มใจยอมรับความผิดพลาดของตัวเองทั้งหมด

รวมไปถึงยอมรับว่าทุกคนก็เคยผิดพลาดจะเลือกมองจุดดีของคนอื่นก่อนและจะอภัยให้เก่ง

.

ให้เวลาทำหน้าที่ของมันบ้าง

.

สุดท้ายต่อให้เราห่วยแค่ไหน

ก็ยังอยากเป็นคนเก่งของใครสักคนอยู่ดี

.

ในหลายครั้งเมื่อเติบโตขึ้น เราก็คงเข้าใจว่าการปล่อยให้สิ่งที่เรารักหรือคนที่เรารักเป็นไปในทางของเขา

อาจดีกว่าการครอบครอง

เลิกยึดติด

เลิกขวนขวาย

ในหลายๆ เรื่องเราก็ทำได้

แค่ปล่อยให้มันเป็นไปในแบบของมัน

.

การเติบโตขึ้น

คือการลดความคาดหวังในคนอื่นเพื่อป้องกันความผิดหวัง

.

จงดีใจที่ยังมีหัวใจที่สมบูรณ์นั่น

หรือถ้าเว้าแหว่งก็ยอมรับแล้วโอบอุ้มมันไปพร้อมกับความฝัน

.

มีความสุขกับการมีชีวิตอยู่

แต่ถ้ามันยากนัก ก็จงขอบคุณที่ยังนอนได้เต็มอิ่ม

.

เพราะกลัวว่าท้ายที่สุดแล้ว

ฉันจะไม่ได้เป็นคนเก่งของใครเลย

.

เก่งแค่บางเรื่องก็ไม่ผิดหรอก

หรือต่อให้ไม่เก่งอะไรเลย ก็ไม่ผิดนี่

ฉันว่ามันไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย ถ้าวันหนึ่งเราค้นพบว่า

เราเป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่งบนโลก

.

จงรักใครก็ได้

ที่ทำให้เธออยากเติบโต

ไม่ใช่เติบโตเพื่อเขา

แต่เติบโตมากพอที่จะรักตัวเอง

ไปพร้อมกับการรักเขา

.

ความรักที่ให้อิสระต่อกัน

แยกกันไปทำในสิ่งที่ตัวเองต้องทำ

แล้วค่อยกลับมาให้กำลังใจกันในวันที่เหนื่อย

.

ฉันไม่ได้เป็นเจ้าของเพลงโปรดของเธอ

แต่ฉันยังเป็นเจ้าของความรักที่มอบให้เธอเสมอ

.

ไม่ว่าจะเลวร้ายแค่ไหน

ฉันก็ยังอยากเป็นแค่คนที่ดีขึ้นเท่านั้นจริงๆ

.

ในโลกนี้ไม่มีใครพิเศษหรอก

ทุกคนล้วนธรรมดา

คุณแค่รักเขา

เขาจึงพิเศษในโลกของคุณ

.

ฉันไม่เคยอยากเอาความสุข

ไปผูกไว้กับใครเลย

แต่ทุกครั้งที่มีความรัก

เขามักจะกลายเป็นความสุขของฉันเสมอ

.

ทุกคนล้วนเคยหล่นหาย

อย่างน้อยก็ในความทรงจำของใครสักคน

.

มันช่างส่วนต่างกับการที่เธอให้ความสำคัญกับเขามากกว่าใครๆ

แต่ความสำคัญของเธอถูกจัดไว้ในลำดับสุดท้ายเสมอ

.

การจากไปของใครสักคน

เกิดจากการไตร่ตรองที่ถี่ถ้วนแล้ว

.

บางคนเลือนรางในความทรงจำ

แต่ยังชัดเจนในความรู้สึก

.

ฉันเสียดายทุกอย่าง

แต่ไม่เคยเสียดายที่เคยรัก

.

เพราะฉันในวันนี้ไม่ได้คาดหวังอะไรมากไปกว่าขอให้ตัวฉันในอนาคตกล้าที่จะเติบโต

ไปในโลกที่แสนวุ่นวายใบนี้แบบที่ไม่สูญเสียความเป็นตัวเอง

ยังคงมีรอยยิ้มที่แสนสดใสประดับอยู่บนใบหน้าเสมอ ยังคงหลงเหลือเพื่อนที่ดีและคนที่รักไว้ในชีวิต

.

อย่าเศร้านานนัก

อย่าลืมรักตัวเอง

#หนังสือรักตัวเอง #หนังสือพัฒนาตนเอง