Want to quit a job a thousand times a day, we are modern children who do not tolerate anything
Well, I think we are very good at enduring it as well, but sometimes something that is not correct or not based on the process is very frustrated. I don't know how to explain it. Is it normal for us to quit all the time? Work is not bad, but society or work is not systematic. It makes our work more difficult and not fair.
Or elsewhere, there are many people who say that they have to keep the experience before 1 year of being a supervisor so as not to make the resume when applying for a job look unattractive, sometimes secretly thinking that or if we go out to do something they like more, try to invest in it better, but when thinking of the reason to be responsible for leaving the job, it is not easy to do what they want to do, do not work, Chan to Saturday, Sunday, study, have to endure like this until graduation? There are only questions or we are really low patience or we really have to learn first. 🥺
การทำงานในยุคปัจจุบันนั้นมีความท้าทายไม่น้อยโดยเฉพาะกับคนรุ่นใหม่ที่มองว่าการทำงานควรจะต้องได้รับความเป็นธรรมและสภาพแวดล้อมที่ดี หากทำงานในที่ที่ระบบไม่ชัดเจนหรือมีความไม่แฟร์เกิดขึ้นบ่อยครั้ง ก็เป็นธรรมดาที่รู้สึกท้อแท้และอยากลาออกบ่อย ๆ ในฐานะที่เคยผ่านช่วงเวลานั้นมา ต้องบอกว่าไม่ผิดปกติเลยที่เราจะรู้สึกแบบนี้ บางครั้งความอดทนเป็นเรื่องที่ต้องฝึกฝน แต่เมื่อเจอสิ่งที่ไม่เหมาะสมกับค่านิยมของเรา ก็ต้องพิจารณาว่าจะรับมืออย่างไรให้ตนเองไม่เสียสุขภาพจิต การพยายามทำความเข้าใจระบบงานอย่างละเอียด เพื่อหาวิธีจัดการงานให้ง่ายขึ้นก็เป็นทางเลือกหนึ่ง อย่างไรก็ตาม การเก็บเกี่ยวประสบการณ์สัก 1 ปีเพื่อเติมเต็มเรซูเม่ก็นับว่ามีประโยชน์ เพราะจะช่วยเปิดโอกาสในอนาคต แต่หากรู้สึกว่างานที่ทำไม่ตอบโจทย์ความฝันหรือสิ่งที่อยากทำจริง ๆ การวางแผนล่วงหน้าเช่นการลงทุนในทักษะหรือโปรเจคต์ที่ชอบก็สำคัญมาก เช่น เรียนรู้ด้านออนไลน์มาร์เก็ตติ้ง การสร้างสรรค์งานศิลปะ หรือการทำธุรกิจเล็ก ๆ ที่เราสนใจ สำหรับใครที่ต้องรับผิดชอบเรื่องการเงินและครอบครัว ก็อาจจะต้องค่อย ๆ ประคับประคองไปพร้อมกับวางแผนทางเลือกที่จะทำให้เรามีความสุขและได้ทำในสิ่งที่รักในอนาคต เมื่อมีแผนที่ชัดเจนแล้ว ความเครียดและความอยากลาออกก็จะลดลงบ้าง สุดท้าย อยากให้รู้ว่าไม่มีอะไรผิดที่เราจะถามตัวเองว่าความอดทนของเรามีขอบเขตแค่ไหน และการตั้งคำถามเหล่านี้เป็นจุดเริ่มต้นของการปรับเปลี่ยนตัวเองเพื่อให้ชีวิตและการทำงานของเราสมดุลและมีความสุขขึ้นจริง ๆ
