ฉันในวัย 40
ฉันในวัยใกล้ 40♥️
พออายุเริ่มเข้าใกล้เลขสี่ มันเหมือนชีวิตกดปุ่ม “เร่งความเข้าใจ” ให้เราแบบไม่ทันตั้งตัว
ทุกอย่างมาไว… มาเงียบ… และมาให้เราเรียนรู้เร็วขึ้นกว่าที่คิด
เริ่มจากคำว่า “ครอบครัว”
เกิด แก่ เจ็บ ตาย… คำที่เคยได้ยินมาตั้งแต่เด็ก แต่ไม่เคยเข้าใจจริง ๆ
...จนวันที่เตี่ยจากไป
เตี่ยเป็นคนอารมณ์ดี แข็งแรง ไม่เคยป่วยหนัก
วันสุดท้ายก่อนจากไป พี่สาวยังนั่งนวดขา คุยเล่น หัวเราะกันอยู่เลย ไม่มีสัญญาณ ไม่มีคำลา ที่ใจหายที่สุดคือ…
ในปฏิทินของเตี่ย วงวันที่ตัวเองจะจากไปไว้พอดี
พอถึงวันนั้นจริง ๆ มันเหมือนโลกหยุดหมุน คนที่รักเรามากที่สุด… ไม่อยู่แล้วตอนนั้นแหละ ที่เข้าใจคำว่า “ความตาย” อย่างแท้จริง
...ถัดมาคือเรื่อง “สุขภาพ”
จากคนที่ป่วยปีละครั้งสองครั้ง กลายเป็นคนที่ป่วยแทบทุกเดือน ทั้งภูมิแพ้อากาศ หายใจไม่ออก ปวดเข่า นิ้วชา ฮอร์โมนพัง ร่างกายขึ้น ๆ ลง ๆ เหมือนเตือนเราทุกวันว่า
เราไม่ได้อายุยี่สิบอีกแล้วนะ🤣
...และสิ่งที่ทำให้ฉันยังยิ้มได้ในทุกวันที่เหนื่อยที่สุด…
คือลูกสาว เขาไม่ใช่แค่ลูก แต่เป็นพลังใจ เป็นเหตุผล เป็นความหมายของการมีชีวิตอยู่ ตั้งแต่มีเขา ฉันรักตัวเองมากขึ้น ไม่แคร์เสียงนินทา ไม่สนใจคนคิดร้าย แ ต่หันมาฟังเสียงหัวใจตัวเอง และเสียงหัวใจของลูกมากกว่า อยากแข็งแรง
อยากอยู่ให้นาน อยากส่งเขาไปถึงฝั่งฝัน…เหมือนที่เตี่ยเคยทำให้ฉัน
...วันนี้ในวัยใกล้ 40
ฉันอาจไม่แข็งแรงเหมือนเดิม ไม่สดใสเหมือนวันก่อน
แต่ฉันเข้าใจชีวิตมากขึ้น รู้คุณค่าของเวลา และรู้ว่าควรรักใครให้มากที่สุดและคนคนนั้น…ก็คือตัวฉันเอง กับลูกน้อยที่ฉันรักที่สุดในชีวิต🩷♥️













