จากประสบการณ์ที่ติดตามนโยบายและการพัฒนาด้านนวัตกรรมในประเทศไทย พบว่าการนำโมเดล Sandbox มาใช้ในภาครัฐนั้นเป็นแนวทางที่น่าสนใจมาก เพราะสามารถเปิดพื้นที่ทดลองนวัตกรรมใหม่ๆ ได้อย่างเสรีและปลอดภัย โดยไม่ต้องกังวลถึงข้อจำกัดทางกฎหมายหรือโครงสร้างแบบเดิม ซึ่งช่วยเพิ่มโอกาสให้เทคโนโลยีที่มีศักยภาพจริงได้กลายเป็นเครื่องมือแก้ไขปัญหาที่ซับซ้อน เช่น ปัญหาคอร์รัปชันที่เป็นเรื่องใหญ่ของสังคมไทย นโยบายของ อว. ที่เน้นการจัดการเรื่องความเหลื่อมล้ำก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีมาก เพราะความเหลื่อมล้ำมักนำไปสู่วงจรสีเทาทางเศรษฐกิจและสังคม การเพิ่มพื้นที่ Sandbox จะช่วยดึงดูดนักวิจัยและวิสาหกิจใหม่ๆ ที่มีไอเดียสร้างสรรค์ในการแก้ปัญหานี้ ทั้งนี้ วิธีการสร้าง "IP ทำเงิน" และการเปลี่ยนมหาวิทยาลัยเชียงใหม่เป็นฮับเทคโนโลยีใหม่ ยังเป็นปัจจัยสำคัญที่จะช่วยพัฒนาเศรษฐกิจไทยให้ก้าวหน้าและแข่งขันได้ในระดับสากล จากการพูดคุยกับนักเทคโนโลยีและผู้ประกอบการรุ่นใหม่หลายคน ยังเห็นตรงกันว่า การเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงต้องอาศัยทั้งนวัตกรรม เทคโนโลยี และการสนับสนุนภาครัฐอย่างจริงจัง โดยการเรียนรู้และปรับตัวต่อ Technology Disruption ถือเป็นโอกาสทองในการวางรากฐานเศรษฐกิจยุคใหม่ที่มีความยั่งยืน ทั้งในมุมของการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และระบบเศรษฐกิจโดยรวม ดังนั้น การขับเคลื่อนโมเดล Sandbox ของ อว. จึงไม่เพียงแต่เกิดขึ้นในเชิงนโยบายเท่านั้น แต่ยังควรมีการติดตามผลและการมีส่วนร่วมจากภาคประชาชนเพื่อให้เกิดความโปร่งใส ยุติธรรม และบรรลุเป้าหมายการเป็นประเทศรายได้สูงในอนาคตอย่างแท้จริง