ก่อนหน้านี้เราคิดว่า “ชะอม” ก็เป็นผักที่ซื้อในตลาดได้ทั่วไป แต่พอได้มีโอกาสไปดูสวนชะอมจริงๆ (อย่างสวนชะอมของสวนพี่พัตรที่นครพนม) ถึงเข้าใจเลยว่าทำไมคนถึงตามหา “สวนชะอม” กันเยอะ เพราะถ้าเห็นตั้งแต่ต้นทาง จะเลือกกิน/เลือกซื้อได้อร่อยขึ้นมาก สิ่งแรกที่สังเกตได้ในสวนชะอมคือ “ยอดอ่อน” จะเป็นตัวชูโรงจริงๆ ยอดชะอมที่เหมาะเอาไปทำอาหารจะมีสีเขียวอ่อน ใบยังนิ่ม ไม่แข็งกระด้าง ถ้าเป็นยอดที่แก่เกินไป เวลาทำเมนูจะเหนียว เคี้ยวยาก และกลิ่นจะค่อนข้างแรงกว่า ส่วนยอดที่อ่อนกำลังดีจะหอมแบบละมุน กินแล้วไม่ขมติดปาก ทริคเลือกชะอมง่ายๆ ตอนซื้อ (หรือถ้าไปสวนแล้วเลือกเก็บเอง) เราจะดู 3 อย่างนี้: 1) สี: เขียวอ่อนดูสด ไม่เหลือง ไม่คล้ำ 2) สัมผัส: ก้านไม่แข็ง ใบบอบบางพอควร (ไม่กรอบแข็ง) 3) กลิ่น: หอมชะอมชัด แต่ไม่ฉุนจนแสบจมูก ถ้าซื้อกลับบ้านแล้วอยากให้สดนาน เรามักทำแบบนี้: ตัดปลายก้านนิดหน่อย แล้วห่อด้วยกระดาษทิชชูแห้ง/ผ้าบางๆ ก่อนใส่ถุงหรือกล่องเข้าตู้เย็น จะช่วยลดความชื้นเกินและทำให้ยอดไม่ช้ำเร็ว (ถ้าใส่ถุงแบบอับๆ เลย ชะอมจะคล้ำไวมาก) เมนูที่เราว่าชะอมจากสวนเหมาะสุดๆ คือไข่เจียวชะอม เพราะยอดอ่อนจะหอมและนิ่ม กินคู่กับน้ำพริกหรือแกงส้มคือดีมาก อีกเมนูคือชะอมลวกจิ้มน้ำพริก—ถ้าชะอมสดจริง ลวกแป๊บเดียวก็ยังเขียวสวยและไม่ขม สำหรับคนที่กำลังค้นหา “สวนชะอม” แล้วอยากไปดูให้เห็นกับตา แนะนำให้ถามทางสวนล่วงหน้าเรื่องช่วงที่ยอดชะอมกำลังสวยและมีให้เก็บเยอะๆ จะได้ไปแล้วคุ้ม ได้ทั้งความรู้และได้ชะอมสดกลับมาทำกับข้าวที่บ้านแบบฟินๆ