เรื่องราวของการไม่เข้าใจตัวเองมากพอที่จะประเมินได้
ยิ่งคุณได้รับการประเมินมากเท่าไหร่ คุณก็ยิ่งเข้าใจตัวเองน้อยลงเท่านั้น
ผลลัพธ์ออกมา
ถูกยกย่อง
มันกลายเป็นที่คาดหวัง
จะซื่อสัตย์ในเวลานั้น
ฉันมีความสุข
ในที่สุดฉันก็ได้รับการยอมรับ
มีความรู้สึกดังกล่าว
แต่เอ่อ
ทีละเล็กทีละน้อยจากที่นั่น
ฉันกำลังบ้าตัวเอง
เมื่อคุณเลือกบางอย่าง
มันไม่เกี่ยวกับสิ่งที่ฉันต้องการจะทำ
ฉันเริ่มคิดว่ามันจะเห็นได้อย่างไรก่อน
ถ้าฉันพูดแบบนี้ชื่อเสียงของฉันจะไม่ลงไป
ตัวเลือกนี้จะไม่ทำให้ฉันผิดหวังหรือไม่?
หากคุณสังเกตเห็น
กว่าความรู้สึกของฉันเอง
ฉันจัดลำดับความสำคัญของคำตอบที่ถูกต้อง
ทางเลือกที่จะได้รับการประเมินมากกว่าสิ่งที่คุณต้องการจะทำ
อากาศมากกว่าความรู้สึกไม่สบาย
ในหมู่พวกเขา
บางทีสิ่งที่ฉันชอบ
ฉันไม่รู้ว่าคุณเกลียดอะไร
ฉันไม่รู้
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ
ฉันชินกับมันแล้ว
ฉันทำมันอย่างถูกต้อง
มันยังได้รับการประเมิน
และยัง
รู้สึกเหมือนหัวใจของฉันถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
หากคุณกำลังอ่านข้อความนี้
หากคุณรู้สึกว่าคุณเข้าใจเพียงเล็กน้อย
คุณไม่ต้องให้คําตอบฉันตอนนี้
แค่ครั้งเดียว
ฉันต้องการให้คุณถามตัวเอง
ตอนนี้ฉัน,
คุณใช้ชีวิตโดยการประเมินหรือไม่?
คุณใช้ชีวิตตามประสาทสัมผัสของคุณหรือไม่?
私もかつて、仕事で評価されることが増えるにつれて、自分の本当の気持ちや望みがわからなくなった時期があります。うまくやらなければ、期待に応えなければと、周りの目を気にしてばかりで、自分の感覚を押し殺してしまったのです。 例えば、何を選択する際も「これを選べば評価される」「失敗しない」ということを最優先に考え、心の中のワクワクや違和感を無視していました。結果として、趣味や好きなことすらわからなくなり、精神的に疲弊してしまいました。評価は嬉しいけれど、心の満足感は薄れていく。この感覚は多くの人が経験しているのではないでしょうか。 そんな時に効果的だったのが、「感覚で生きる」という自分への問いかけです。自分は今、評価のために動いているのか、本当に自分のやりたいことをしているのか。小さなことでもいいので、自分の感じることに正直になってみることを意識しました。 また、信頼できる友人や同僚に自分の本音を話すことで、自分の内面を客観的に見つめ直す機会にもなりました。周囲の声を聞きながらも、自分の感覚を 大切にするマインドセットを整えることが大切だと感じています。 評価されることは嬉しいものですが、その評価に振り回されて自分を見失わないように時折立ち止まり、本当の自分に問いかける時間を持つことが、自己理解を深め、本音で生きるための第一歩です。
