สมัยเด็กๆเห็นน้องย่ากับอาๆกิน ก็ขำว่ามันกินด้วยกันได้เหรอ ดอกไม้ที่เราเอามาบูชาพระ แต่เขาเอามากินทั้งดอกทั้งใบ เขาบอกว่าอร่อยมาก แต่ตอนนั้นเราเด็กบอกเหม็นเขียว ใบดาวเรืองเหม็นเขียวหยอกใคร แต่จะเป็นกาวเรืองบ้านนะ ที่ดอกเล็กกว่าตลาด

อ้าวไม่ซัดใส่ผีโดยตรงแบบในหนังเหรอ? แล้วผีมันจะออกได้ไง ออกได้สิ 👄เรื่องนี้เป็นเรื่องของยายทวดผมเองที่เป็นคนไล่ผี เล่าโดยยายและแม่ของผม ทวดผมเป็นลิเกเก่า คำว่าเก่านี่คือ เก่าจริง คือลิเกทรงเครื่องแบบที่ใส่ชฏา เวลาขอระนาดลาดตะโพนก็ต้องใส่หาบเดินกันไปใกล้ไกลอาจจะมีเกวียนบ้าง สมัยก่อนการเดินไปแน่นอน

ตั้งแต่เกิดมาจนถึงวัยรุ่น ผมเป็นคนที่หัวดื้อมาก รั้นไปทุกเรื่อง(แต่ไม่ได้เกเรนะ) บางคนบอก หูแข็งดื้อ หูผมแข็งมาก บางคนบอกผมแข็งดื้อ ผมผมก็แข็งมาก อาจารย์ที่สอนแนะแนวคนนึงแกชอบดูดวงแล้วดูเก่งมาก บอกวันเดือนปีเกิด แกบอกเดือนไทยเราตรงเป๊ะไม่ต้องเปิดปฏิทิน100ปีเลย ผมคนเดียวในห้อง แกบอกดื้อมาก จนอายุ16ป

ไม่ได้ด้วยเล่ห์ต้องเอาด้วยกล 😁😁😁😁

ทำภาพชายหนุ่มในรูปสวมชุดเชิตแขนยาวดำ กางเกงสโรงสีดำ เสื้อเปิดเห็นแผงอก ใส่ลูกประคำสีดำ และสวมแหวนพิรอด ผ้าขาวม้าพาดบ่า ขัดสมาธิอย่างมั่นใจ บนแท่นไม้ขาสิงห์ มือพนมไหว้ ด้านหน้ามีขันน้ำมนต์ พญานาค สายตานิ่ง ด้านหลังมีปู่เจ้าสมิงพราย หน้าเป็นเสือใส่หมวกฤๅษี นั่งอยู่บนแท่นสูงกว่า มีบายศรีบูชาตั้งอ