私たちは本当にその仕事に適していません。
卒業後（2016年）、私は本当に卒業後2年目から働き始めました。定期的な仕事は、私たちが全く適していないことを学ばせてくれます。
命令されるのは好きじゃない、ハハハハ。定期的に働いている場合、彼らが言うようにやらなければならないのは非常に普通ですが、これはそうではありません、それをするために命令するのは好きではありません。時には何かを投げることがありますが、わからない場合は、やらなければならず、それがより良いチャレンジだと言わなければなりません、ハハハハ。何かはただ投げたいだけだと思います。
2.口論が好きな人。頭の中の声が大きすぎて言えない。
3.私は早く起きるのが好きではありません、私は渋滞が好きではありません。私は 仕事で、時にはそれが6時であり、時にはそれが夕方であることを覚えています。私は自分自身と悲しいを打つ暖かい日差しを見つけることができません。
4.平日、月曜日から金曜日まで、多くの人は、レストランで互いに競争する必要はありません。この店は、定期的に働きながら、それらの人々が互いに何をしているかを見るのが好きです。
5.あなたの人生を決定したい、良い、悪い、吸う、自分自身に責任を持ちたい、間違っている、自分自身を呪う、ハハハハ誰も再び呪う必要はありません
6.クレイジーであることにうんざりしています。強制的にグループを作らなければならないことには興味がありませんが、残ることには興味がありません。選べない場合は、仕事を終えて式として話すことはしたくないでしょう。グループで活動することにもうんざりしています。私たちがあまりにもインディーで、ほとんどの人がいることになると、奇妙に見えるでしょう。
7.低い嫌悪感を我慢してください。ここでの嫌悪感は、私たちが将来これを続けないことを知っているということです。
8.通常の仕事を進めたくない、リーダーになるのを延期したくない、プロジェクトのリーダーになりたくない、若いチームと取引したくない
定期的な仕事は良くありません。これは、仕事が好きな人にも非常に感謝しています。私たちはそれがちょうど言うという理由でドラマの方法ではないと感じているので、それは適していません。今、選択に満足し、すべての長所と短所に満足し、受け取る準備ができています。非常に快適。
หลังจากได้อ่านและสะท้อนถึงประสบการณ์ที่ผู้เขียนแชร์เกี่ยวกับการไม่เหมาะกับงานประจำ ผมเชื่อว่าหลายคนคงรู้สึกตรงกันในบางจุด กรณีนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าการทำงานในบทบาทเดิมๆ ของงานประจำอาจไม่ตอบโจทย์ผู้ที่ชอบความอิสระหรือรสนิยมชีวิตที่แตกต่างกัน หนึ่งในสาเหตุสำคัญที่หลายคนเผชิญ คือความไม่ชอบถูกสั่งการ หรือที่เห็นได้ชัดคือความรู้สึกต่อต้านการรับคำสั่ง อาจเพราะต้องการสร้างสรรค์อะไรใหม่ๆ หรืออยากได้พื้นที่ในการตัดสินใจด้วยตนเอง การทำงานประจำที่มีข้อจำกัดในแง่นี้อาจทำให้สูญเสียแรงจูงใจและความสุขในการทำงานได้ นอกจากนั้น การเผชิญกับสิ่งที่ไม่ชอบ เช่น การตื่นเช้าฝ่าฟันรถติด หรือความจำเจต่อกิจวัตรเดิมๆ ยังเป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่ทำให้รู้สึกหมดแรงบันดาลใจ การทำงานบางครั้งไม่ได้มีกำหนดเวลาที่ยืดหยุ่น หรือที่ทำให้รู้สึกว่าชีวิตถูกบังคับในกรอบเวลาที่คับแคบ อีกส่วนหนึ่งที่มักถูกมองข้ามคือความต้องการในการสื่อสารและความสัมพันธ์ ระหว่างเพื่อนร่วมงาน ผู้เขียนรู้สึกไม่ค่อยชอบการจับกลุ่มหรืองานสังสรรค์ในที่ทำงาน ซึ่งเป็นเรื่องปกติเมื่อความอินดี้หรือลักษณะนิสัยไม่สอดคล้องกับวัฒนธรรมองค์กร การทำความเข้าใจและยอมรับธรรมชาติของตัวเองเรื่องนี้สำคัญมาก เพราะช่วยป้องกันความเครียดและความรู้สึกแปลกแยก สุดท้าย การไม่อยากก้าวหน้าในสายงานประจำ ไม่ได้หมายความว่าไม่มีความมุ่งมั่น แต่เป็นเรื่องของความชอบและเป้าหมายชีวิตที่ต่างกัน บางคนแค่ต้องการรักษาคุณภาพชีวิต และเลือกทำสิ่งที่ตนเองรักโดยไม่จำเป็นต้องไต่ระดับตำแหน่งงาน จากประสบการณ์ส่วนตัว การยอมรับตัวเองว่าบางประเภทงานไม่เหมาะกับเรา และหันไปหาวิถีที่ตอบโจทย์ตัวเองได้จริง คือกุญแจสำคัญที่ทำให้ชีวิตการทำงานเพลิดเพลินและยั่งยืนกว่า สุดท้ายแล้ว ไม่มีรูปแบบงานใดผิดหรือถูก ทุกอย่างขึ้นอยู่กับความเหมาะสมและความสุขในแต่ละบุคคล
