สัญญาณของการขาดความรัก!
ขอบคุณที่อ่าน🕊️
การเลี้ยงดูงานที่ดีทุกวัน!
แม้ว่าแม่จะรักและหวงแหนลูกของเธอ
น่าแปลกที่มันไม่ได้ถูกส่งไปยังเด็ก
ยังมีบางอย่างหายไป😳
ไม่ใช่ว่าความรักของแม่ไม่เพียงพอ
อาจจะเป็นวิธีที่จะบอก
ป้ายของเด็กแต่ละคนในวิดีโอ
ฉันจะแสดงให้คุณเห็นว่าคุณสามารถทำอะไรได้บ้างในฐานะแม่🎶
วิธีถ่ ายทอดความรัก
▪ เนื่องจากเป็น SOS ของ "ดูเพิ่มเติม ใส่ใจมากขึ้น" จึงมีประสิทธิภาพในการหาเวลาสำหรับเด็กเพียง 10 นาทีต่อวัน แม้ว่าคุณจะยุ่ง
▶แม้แต่ความสนใจเชิงลบต่อพฤติกรรมที่มีปัญหาก็จะทำให้เด็กพึงพอใจที่พวกเขาได้รับการเห็นดังนั้นการค้นหาและยกย่องพฤติกรรมที่ดีอย่างมีสติ
▶อย่าพลาดแม้แต่อารมณ์เล็ก ๆ น้อย ๆ เห็นอกเห็นใจกับคำเช่น "สนุก" และ "มีความสุข"
☑ทำซ้ำ "ฉันรักคุณอย่างที่มันเป็น" และสร้างสภาพแวดล้อมที่มันโอเคที่จะพูดความเห็นแก่ตัว
☑เพิ่มเวลาและการสัมผัสทางกายภาพอย่างมีสติที่สามารถอยู่ด้วยกันได้มากกว่าสิ่งต่าง ๆ
หยุดการแสดง ยอมรับอารมณ์ และหาเวลาซุกตัวกับ "เกิดอะไรขึ้น"
☑หยุดการแสดงและยอมรับอารมณ์ หาเวลาซุกตัวกับ "เกิดอะไรขึ้น"
การให้ความรักมากเกินไปไม่ใช่สำหรับเด็ก
หากคุณสามารถจ่ายได้ในวันนี้ลองใช้วิธีการถ่ายทอดความรัก🙌
หากมี "การรับรู้" หรือ "การบรรเทาทุกข์" แม้แต่ครั้งเดียว
โปรดบันทึกและอ่านอีกครั้งในภายหลัง🌱
ไลค์และคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้มาก🤍
「愛情不足のサインかも…」と検索する時って、たいていママ（パパ）側がすでに一生懸命なんですよね。特に1歳前後は、言葉が追いつかず不安や甘えが行動に出やすい時期。だからサインが出た＝親の愛が足りない、ではなく「伝わり方を調整するタイミング」だと私は捉えるようにしました。 私が1歳で特に気になったサインは、①赤ちゃん返りみたいに「抱っこ」「ママがやって」が急に増える、②わざと困らせる・言うことを聞かないなど注目を引く問題行動、の2つ。ここで叱る量だけ増えると、子どもは「悪いことでも見てもらえた」と感じてしまうことがあるので、まずは“先に満たす”を意識しました。 具体的には、1日10分でいいので「子どもだけの時間」を先に確保。スマホを置いて、子どもの遊びに100%乗っかります（積み木なら積み木、車なら車）。短くても毎日だと効きやすかったです。コツは「教える」より「実況」。 ・「高く積めたね」 ・「今は青が好きなんだ」 ・「悔しかったね」 みたいに気持ちを言葉にしてあげると、感情表現が乏しくなる（目が合わない、笑わなくなった、「別に」が増える）タイプにも届きやすいです。 物や食べ物への執着（お菓子を隠す、必要以上に欲しがる）が出た時は、取り上げる前に「欲しかったんだね」「不安だった？」と気持ちを受け止めてから、ルールを短く伝えるようにしました。行動は止めて、感情は受け止める、の順番です。 親の顔色を異常に伺う（「ママ怒ってる？」が増える、自分の意見を言わない）時は、結果より存在を肯定する言葉が助けになりました。 ・「いてくれるだけで嬉しい」 ・「そのままで大好き」 わがままが出ても“関係が切れない”経験が増えると、安心につながりやすい印象です。 最後に、攻撃的・乱暴になる（叩く、物に当たる、すぐキレる）が出た時は、まず安全確保→短い共感→落ち着く方法、の順で。 ・「嫌だったね。叩くのはダメ」 ・「ぎゅーする？深呼吸する？」 1歳は特に波があって当たり前。サインに気づけた時点で、もう十分に良い方向へ進んでいます。できそうなものを1つだけ、今日から試してみてください。
