ทำไมยิ่งรัก เรายิ่งอ่อนแอ? # #minimstudio # #ครูลูกหวาย # #spiritualbusinesscreator #สังคมแห่งความรักและการแบ่งปัน

หลายคนคิดว่า การหยุดงาน นอนเพิ่ม ดูหนัง เล่นโทรศัพท์ หรือเดินทางไปเที่ยว คือการฟื้นฟูตัวเองแล้ว . แต่เคยไหม… • ไปเที่ยวกลับมาแล้วยังรู้สึกเหนื่อย • นอนทั้งวัน แต่ตื่นมายังไม่สดชื่น • หยุดงานแล้ว แต่สมองยังคิดเรื่องเดิมไม่หยุด • ใช้เวลาว่างไปกับโทรศัพท์ จนร่างกายได้หยุด แต่ใจไม่ได้พักเลย . เ

ส่งพลังก่อนนอนค่าาา #ครูลูกหวาย

นอนแล้ว แต่ยังไม่ได้รู้สึก นี่คือสัญญาณที่ควรรีบกลับมาดูแล #ครูลูกหวาย #MinimStudio #MinimStudioAndHealing #MinimHealing #MinimAlive

เราใช้เวลาทั้งวันดูแลธุรกิจ ดูแลครอบครัว ดูแลคนรอบตัว แต่เคยถามร่างกายของตัวเองบ้างไหม... "ตอนนี้ฉันยังไหวจริง ๆ หรือเปล่า?" หลายครั้ง... ร่างกายส่งสัญญาณเตือนเราอยู่ทุกวัน แต่เรากลับเรียกมันว่า "เรื่องปกติ" ------------------- ลองเช็กตัวเองดูว่า คุณมีอาการเหล่านี้หรือไม่ 1. ตื่

เคยไหม… ทำงานต่อเนื่องจนแทบไม่มีเวลาหยุด ตื่นมาแล้วยังรู้สึกเหนื่อย นอนหลับไม่เต็มอิ่ม สมองคิดเรื่องงานตลอดเวลา ร่างกายตึงและไม่มีพลัง แต่ยังบอกตัวเองว่า “ยังไหว” หลายครั้ง เราไม่ได้ไม่อยากพัก แต่เราไม่รู้ว่าจะหยุดอย่างไร โดยไม่รู้สึกผิด เรารอให้งานเสร็จ รอให้ปัญหาลดลง รอให้ทุกคนเร

Jewelry

ซ้อมๆๆๆๆ 💪🥰 #minimstudio #ครูลูกหวาย #spiritualbusinesscreator #สังคมแห่งความรักและการแบ่งปัน

คุณไม่ได้เหนื่อย…เพราะทำงานหนัก แต่คุณกำลังเหนื่อย… เพราะใช้ชีวิตที่ไม่ใช่ตัวเองมานานเกินไป คุณยังยิ้ม… แต่ลึก ๆ แล้วใจกลับว่างเปล่า คุณยังทำหน้าที่… แต่ลืมดูแลหัวใจของตัวเอง คุณยังเดินต่อ… แต่ไม่รู้ว่ากำลังเดินไปเพื่ออะไร บางครั้ง… สิ่งที่เราต้องการ ไม่ใช่วันหยุดเพิ่ม ไม่ใช่เงิ

เราไม่จำเป็นต้องรีบหาย… บางแผลต้องการเพียงคนที่ยอมอยู่กับมัน คุณเคยไหมคะ มีคนถามว่า “ดีขึ้นหรือยัง” คุณยิ้ม แล้วตอบว่า “ดีขึ้นแล้ว” ทั้งที่เมื่อคืน คุณยังร้องไห้ก่อนนอน . ไม่ใช่เพราะคุณโกหก แต่เพราะคุณเริ่มรู้สึกว่า ตัวเองควรจะหายได้แล้ว . บางครั้ง เราไม

คุณไม่ได้เหนื่อย… คุณแค่ฝากชีวิตไว้ในมือของคนอื่นมานานเกินไป คุณเคยไหมคะ พิมพ์ข้อความ ลบ… พิมพ์ใหม่ แล้วลบอีกครั้ง… ไม่ใช่เพราะไม่รู้จะพูดอะไร แต่เพราะกำลังคิดว่า “เขาจะรู้สึกยังไง” แค่ข้อความสั้นๆ เรายังใช้เวลาคิดอยู่นาน ไม่ใช่เพราะคำตอบยาก แต่เพราะเราคุ้นเคยกับ

เราไม่ได้กลัวการพูดว่า “ไม่ไหว” เรากลัวว่า ถ้าไม่เก่งแล้ว…เราจะยังเป็นที่รักอยู่ไหม มีคำชมบางคำ ที่เราได้ยินมาตลอดชีวิต “เธอเก่งจัง” “มีเธออยู่ก็สบายใจ” “เรื่องนี้ต้องฝากเธอแล้วล่ะ” “เธอจัดการได้อยู่แล้ว” ตอนแรก คำเหล่านี้ทำให้เราภูมิใจ เพราะมันทำให้เรารู้สึกว่า เราเป็นคนสำคัญ

ก่อนถามว่า “เขาจะเลือกฉันไหม” ลองถามตัวเองก่อนว่า… “ชีวิตนี้ ฉันเลือกเองหรือยัง” มีคนถามครูบ่อยนะคะ “ครูคะ… ทำยังไงให้เขาเลือกเรา” ทุกครั้ง… ครูไม่เคยรีบตอบคำถามนั้น เพราะมีอีกคำถามหนึ่ง ดังขึ้นมาในใจเสมอ แล้วคนที่กำลังถามคำถามนี้… เคยเลือกตัวเองแล้วหรือยัง . เราใ

Healing ไม่ใช่การกลายเป็นคนใหม่ แต่มันคือการค่อย ๆ ถอดทุกอย่างที่ไม่ใช่คุณออก บางทีนะคะ… เราอาจเข้าใจการ Healing ผิดมาตลอด เราคิดว่าเราต้องดีขึ้น เก่งขึ้น นิ่งขึ้น เข้มแข็งขึ้น รักตัวเองให้มากขึ้น เหมือนเราต้องสร้าง “ตัวเราเวอร์ชันใหม่” ขึ้นมาอีกคน แต่ครูอยากชวนมองอีกมุมหนึ่งนะ

หน้ากากที่เราใส่นานที่สุด… อาจกลายเป็นใบหน้าที่เราคิดว่าเป็นตัวเอง บางครั้งนะคะ… เราไม่ได้โกหกใคร ไม่ได้แกล้งเป็นคนอื่นด้วยซ้ำ เราแค่เป็น “ตัวเราในแบบหนึ่ง” ซ้ำมานานมาก นานจนวันหนึ่ง… เราเริ่มเชื่อว่า นั่นคือตัวเราจริงๆ . เราเป็นคนเข้มแข็ง เพราะทุกคนบอกว่าเราพึ่งพาได้ เ

ส่งพลังให้กับทุกคน คืนนี้ฝันดีค่าาา #minimstudio #ครูลูกหวาย #spiritualbusinesscreator #สังคมแห่งความรักและการแบ่งปัน

บางครั้ง…คนที่เราต้องให้อภัยที่สุด อาจไม่ใช่ใครเลย แต่คือตัวเราเอง เราให้อภัยคนอื่นได้ตั้งมากมาย ให้อภัยคนที่ทำให้เราเสียใจ ให้อภัยคนที่ไม่เห็นคุณค่าของเรา ให้อภัยคนที่เลือกเดินออกไปจากชีวิต แต่มีคนหนึ่งที่เรากลับใจร้ายด้วยที่สุด คือตัวเราเอง เรายังโทษตัวเอง ที่วันนั้นยอมมากเกินไ

Empath ที่ไม่รู้จักขอบเขต จะค่อยๆ หายไปจากชีวิตของตัวเอง คุณเคยไหมคะ… แค่เห็นใครบางคนไม่สบายใจ เราก็ไม่สบายใจไปด้วย เขาเงียบ เราก็เริ่มคิดว่า เราทำอะไรผิดหรือเปล่า เขามีปัญหา เราก็อยากช่วยแก้ เขาเสียใจ เราก็รู้สึกเหมือนเป็นหน้าที่ของเรา ที่จะต้องทำให้เขากลับมาดีขึ้น บางครั้

"บางที…การเยียวยา ไม่ได้แปลว่าเราต้องหายเจ็บจากทุกเรื่อง “เราไม่ได้ตื่นรู้ด้วยการจินตนาการถึงแต่แสงสว่าง แต่ด้วยการนำสิ่งที่ซ่อนอยู่ในความมืดขึ้นมาสู่การตระหนักรู้” — Carl Jung ช่วงหลังครูได้กลับมาคิดเรื่องหนึ่งบ่อยมาก ทำไมบางคนโตแล้ว ประสบความสำเร็จแล้ว ดูแลคนอื่นได้ตั้งมากมาย แต่พอเป็

ถ้าคุณมองเห็นความคิดของตัวเองได้… แล้วใครคือคนที่กำลังมอง? ช่วงหนึ่งครูเคยสังเกตว่า ในหัวของเรามีเสียงพูดอยู่แทบตลอดเวลา เดี๋ยวกังวลเรื่องที่ยังไม่เกิด เดี๋ยวย้อนกลับไปคิดถึงเรื่องที่แก้ไม่ได้แล้ว บางวันก็วิจารณ์ตัวเองตั้งแต่เช้าจนเย็น แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ… เรารู้ว่าเรากำลังคิด ล